سیدمحمد جهانشاهی در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۳:۲۱ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۷۶:
چو شمعم گر به این رنگ است ، شرمِ "ساز پیمایی"
معنا و منظور از ساز پیمایی چیست؟
فاطمه رضائیان در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۵۰ در پاسخ به فرزاد دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ملحقات و مفردات » شمارهٔ ۲۳:
درود
آرایه های ادبی استعاره ، مجاز و تشبیه و... در این شعر نغز و زیبا کاملا مشهود است.
چرا میفرمایید این شعر از حضرت استاد شیخ اجل به دور است ؟
فاطمه رضائیان در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۴۷ در پاسخ به الکساندر برزین دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ملحقات و مفردات » شمارهٔ ۲۳:
بله دقیقا بنظر من هم یار «ناسامان» نمیتواند درست باشد
چرا که سعدی معشوق را در نهایت تواضع ، ادب و بی نقصی یاد میکند .
نسبت دادن صفت «ناسامان» کمی دور از انتظار است...
فاطمه رضائیان در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۳۷ در پاسخ به سپهر نواب زاده دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هفتم در تأثیر تربیت » حکایت شمارهٔ ۵:
بسیار زیبا نوشتید بنده کاملا با شما موافق هستم.
«بنی ادم اعضای یکدیگرند» درست است.مانا باشید
فاطمه رضائیان در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۳۵ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هفتم در تأثیر تربیت » حکایت شمارهٔ ۵:
درود خدا بر روان پاک و عزیز حضرت شیخ اجل که با خلق این شاهکار های ادبی بی نظیر و فوقالعاده روح انسان را جلا میدهد و به شگفتی و تحیر میکشاند .
مبین نوری در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۵:۵۷ دربارهٔ حافظ » قطعات » قطعه شمارهٔ ۲۱:
حاشیه های این شعر چقدر قشنگن
تبریک عید نوروز از سال ۸۷ تا ۱۴۰۳
امیرحسین ولیان در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۳:۲۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۶:
شاید یکی از پر مغز ترین رباعیات خیام همین باشه.
هم داره میگه دم رو دریاب، هم میگه زندگی جاودانه نیست، هم به گستردگی جهان و رازهای نامعلومش اشاره میکنه ، هم توصیه به کنار اومدن با مرگ و سختی های روزگار میکنه و هم به زیبایی هرچه شاعرانه تر اینکه این سختی و اجل برای همه هستش رو بیان میکنه و همین رو مایه ی پذیرش راحت تر این مسئله میدونه و جور بحسابش نمیاره. واقعا که بی نظیره این رباعی.
رضا صیادی در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۲۶ در پاسخ به یاسین مشایخی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷۴:
هرکه بوده خیلی شبیه مولانا بوده
رضا صیادی در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷۴:
بسیار زیبا اتحاد و عدم استقلال خلایق را به تصویر کشیده است. بسیار زیبا وجود ربطی میان مخلوقات و خالق را ترسیم کرده است.
نردشیر در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۵۲ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۳۸ - گفتار اندر دفع دشمن به رای و تدبیر:
عجب سیاست مداری ست
نردشیر در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۲۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۳۳ - گفتار اندر رای و تدبیر ملک و لشکرکشی:
به نظرم این ها آییین نامه های پادشاهان باستان اند.... مانند کتاب تاج یا....
مهدی مقدس در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۱۶ دربارهٔ نظام قاری » دیوان البسه » چند رساله » رسالهٔ صد وعظ:
سلام وقت بخیر
در ردیف 24 مصرع دوم
عبارت صحیح :
"شیخ یتصبی و صبی یتشیخ"
درست است
حمید زارعیِ مرودشت در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۲۳:۲۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » ترجیع بند:
بنده این ترجیعبند را هفت سال پیش با دلیلی که از تجربه ی مدتها بیدلخوانی داشتم با ویرگولها و علاماتِ زیاد تایپ کردم.
متاسفانه نمیدانم کدام انسانِ بی ذوقی دست به ویرایش متن زده و تمامِ آن علامات را پاک کرده و به خیالش متن را صحیح کرده.
قبلا هم توضیح دادم که رسمالخطِ فارسی برای بیانِ شعرِ بیدل به اندازه ی کافی علامات و نشانه ندارد. پس باید از نشانههای موجود کارهایی تازه بکشیم.
متاسفانه افرادی که از ظرافاتِ شعرِ بیدل آگاهی ندارند این مهم را درک نمیکنند و زحمتِ بنده را به باد دادند. حال آنکه در غزلیات بیدل در گنجور اغلاطِ املاییِ بسیاری منتظرِ ویرایش شدن هستند.
نمیدانم کارِ کدام یک از کاربرانِ این سایت بوده ولی کاش اگر نگران بودید آن بخش های در اولویت را ویرایش میکردید. نه زحمتی را که بنده با دلیل کشیده بودم.
کاوه مهری در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۳۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۲:
با سلام
در حده یک فرضیه و نظریه عرض میکنم
غزل با توجه به غزل قبلی و هلال عید و جایگری و وضعیت ماه که توصیف شده در بیت دوم بنظر به شب نوزدهم رمضان و ماجرای ضربت خوردن حضرت علی اشاره میکنه،
چه عارفی بزرگتر از حضرت علی
اما می و طهارت و وضو با شراب کنایه و ایهام و استعاره هست،اگر منظور حافظ از می خوده می باشه که زیبایی های آرایه های ادبی در این شعر نیست چون استفاده نشده،شستن و غسل دادن با خون دختر رز (شراب عموما قرمز بوده) استعاره از غرق به خون شدن این امام که البته امام جماعت بوده داره.دلایل برای این نتیجه گیری ای که کردم بیشتر ازین ها هست اما به همین بسنده میکنم،انشاالله که اهل تفکر و اهل نظر منو راهنمایی کنند
سیدمحمد جهانشاهی در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۱۳ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۹۵:
گشادِ عقدهء دل را ، ز هر بیدرد می جویم
سیدمحمد جهانشاهی در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۱۱ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۹۵:
از آن ساغر که در آغازِ عشق ، از دستِ او خوردم
بهرام گورانی در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۶:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۹:
سالها پیش سفر حجی نصیبم شد، قبل از سفر فال حافظ گرفتم که این غزل آمد. تناسب معناداری در آن دیدم، اگر فرخ به کعبه با پرده سیاهی که همیشه آویخته بر آن است تشبیه شود:این پرده در عین این که مانع دیدار کعبه توسط دیگران می شود تنها چیزی است که خودش روی کعبه را از نزدیک می بیند. در سه بیت اول موی فرخ، هندوی فرخ، و سیاهی نیکبخت، هرکدام میتوانند استعاره ای برای پرده سیاه کعبه باشند که سعادتی دایمی و منحصر بفرد در دیدار کعبه دارد.
سه بیت بعدی می توانند استعاره از ایمان و ابراز بندگی و خم شدن و ادای نماز مومن در مقابل کعبه باشند.
بیت هفتم هم می تواند استعاره از بوی عطر خوشی باشد که معمولا از پرده کعبه می تراود.
اما از همه جالبتر بیت هشتم است که فرخ را با مکان مقایسه کرده و مثلا نگفته میل دل هرکس به "یاری" است بلکه گفته به "جایی" است و این با کعبه بودن فرخ کاملا سازگاری دارد.
بیت آخر هم که به بندگی فرخ، که نهایتا می تواند استعاره از بندگی خدا باشد، اشاره دارد.
حبیب حسین تبار در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۵۶ در پاسخ به سما سمایی دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی:
خوب این نشانه غیرت مرد نسبت به همسرشه،
که حتی نمیخواد اسم همسرشو کس دیگه ایی صدا کنه
نه الان که در تمامی مغازه ها دارن تو چشم همه مردم لباس زیر زنانه میفروشن و ...
میدونم الان انگ عقب افتادگی و تحجر به بنده می خوره
ولی در باور مردان قدیم زن این قدر براشون مقدس بود که حتی اسم اونو جلوی نامحرم صدا نمی کردن
نه الان که خصوصی ترین روابط زناشویی شده نقل محفل و مجلس آقایون
🥺🥺🥺
حبیب حسین تبار در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۳۵ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی:
سلام خدمت استاد گرامی
ویرگول های توی ابیات با نسخه اصلی مطابقت دارد؟؟؟
آخه احساس می کنم خیلی از ویرگول ها در جای مناسب خودش نیست
لطفاً بی ادبی بنده رو ببخشید
حسین ۸ در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۴:۵۱ دربارهٔ حافظ » مثنوی (الا ای آهوی وحشی):