مسعود کلانتری در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۴۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۰:

ای خوشا دولت آن مست که در پای حریف

سر و دستار نداند که کدام اندازد

مرادم تفسیر این بیت و فهم منظور حافظ نیست اما به نظرم به شدت بیان کننده حال و احوال امام حسین و یارانش در واقعه کربلاست.

چیزی شبیه به آنچه موسی در طور دید، اما به مراتب بالاتر و عمیق تر اباعبدالله در کربلا دید.

به قول نیر تبریزی

عنقای قاف را هوس آشیانه بود

غوغای نینوا همه در ره بهانه بود

جائیکه خورده بود می آنجا نهاد سر

دردی کشی که مست شراب شبانه بود

حمید سیاوشی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۰۴ دربارهٔ یغمای جندقی » دیوان اشعار » مراثی و نوحه‌ها » شمارهٔ ۴۳:

یا سلام و احترام در بند دوم عبارت فیروزه نمون اشتباه است. عبارت درست "فیروزه نگون" است.

کسوت عمر تو تا این خم فیروزه نگون

لعلی آورد به خون

با تشکر

نگین زندی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۳:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۹:

آنقدر این شعر رو خوندم... بعد سال ها که مشکلم حل شد اینو دلی خوندم...

روز خرم شد و غم ز دلم پر کشید
راحت جان پیم آمد و عطر زلفش بدمید

راه غریبم چو امد او بشنید
با زلف پریشان به در امد و قلبم بدرید

دل زندانی ام آرام بگرفت و بسرید
سکندر منزلم داد و در زندان ببرید

سلیمان قالیچه ای از بحر امیدم بخرید
سفری رفتم و غم عالم ز دلم برهید

چو صبا تن امیخت به نوش دارو و بخورد،
آن قند و شکر کز دل سروش بجهید!

جوهر زد فریاد کزین قلمِ بی پروا
دیده ام آرام گرفت و اشک ز چشمم بپرید...

غزلم بال گرفت و سر ذوق آمد
غم عالم پر گرفت و عدمش شد پدید

ج اروجی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۲۶ در پاسخ به سعيد دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷:

داداش برای خودت چقدر آسمون ریسمون بافتی، کلا داری اشتباه میزنی!

مفهوم شعر خیلی ساده هست: 

یه خواجه‌ای بوده که از علم و مال بهره‌‌ای داشته، فلذا چاپلوسان دوره‌اش کرده بودن و هی بادش می‌کردند. اونم امر بهش مشتبه شده بود که عقل کلی، چیزیه، و عاشقان (پیروان مذهب عشق) رو (احتمالا بواسطه‌ی رفتارهای گاها نامرسومشون) تمسخر میکرد. تا اینکه دست تقدیر خواجه‌ی قصه‌ی مارو گرفتار یه عشق زمینی می‌کنه! و از آتش عشق و شهوت نسبت به دافی مذکور از وسط پاره و رسوای خاص و عام میشه... در ادامه هم مولانا بهش میگه: گوزو، این عشق زمینی مثل شمشیر چوبی در دست بچه تمرینیه برای تجربه‌ی عشق الهی. خواجه هم میگه خدا منو ببخشه که چقدر خر بودم که به عاشقان نیش و کنایه میزدم.  

امین غلامی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۰۶ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - وله روح‌الله روحه:

اوحدی

کوروش در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۰۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۲۲ - قصهٔ هدیه فرستادن بلقیس از شهر سبا سوی سلیمان علیه‌السلام:

نادر اکسیری که از وی نیم تاب

 

بر ظلامی زد به گردش آفتاب

 

یعنی چه ؟

 

 

 

سیدجبار مقیمی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۱:۳۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۱ - سر آغاز:

درپاش به معنی نثار کننده مروارید

فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۴۰ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۱۲ - ذکر بشر حافی رحمة الله علیه:

نقل است که بشر گفت: یک شب مرتضی(حضرت علی) را به خواب دیدم.

گفتم: مرا پندی ده!

گفت: چه نیکوست شفقّتِ توانگران بر درویشان برای طلبِ ثوابِ رحمان(خدا)،  و از آن نیکوتر تکبر درویشان بر توانگران، از اعتماد بر کرمِ آفریدگار جهان.

فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۳۲ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۱۲ - ذکر بشر حافی رحمة الله علیه:

نقل است که یکی با بِشر مشورت کرد که دوهزار درهم دارم. حلال می‌خواهم که به حج شوم.

گفت: تو به تماشا می‌روی. اگر برای رضای خدای می‌روی برو وام کسی بگزار(بدهیِ بدهکاران فقیر را پرداخت کن)، یا بده به یتیم و یا به مردی مُقِل حال (تنگدست)، که آن راحتی که به دلِ مسلمانی رسد از صد حج اسلام پسندیده تر.

گفت: رغبت حج بیشتر می‌بینم.

گفت: از آنکه مالها نه از  وجهِ (راه و روش) نیکو به دست آورده ای،

تا به ناوجوه(ناشایست) خرج نکنی قرار نگیری!

فاتح عبداله‌زاده در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۲۲ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴۷:

چشم اگر دارد تمیز حسن و قبح اعتبار
زنگیان جامه گلگون‌، نوبهار(ران) لاله‌اند

احتمالا نوبهاران صحیح است.  

حسین مطهری در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۲۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۳:

درودها

 

بَسَم = بس است مرا 

هوا گرفتن = پرواز کردن 

 

بسم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی = دیگر بس است مرا پرواز کردن که پر و بالی برایم نمانده است

فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۴۰ در پاسخ به رضا از کرمان دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۱۱ - ذکر ابراهیم بن ادهم رحمة الله علیه:

سپاس از اطلاعات مفید تان

سپهر خاشعی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۱۵ دربارهٔ ایرج میرزا » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۹ - شیر و موش:

این شعر در واقع بازنویسی فوق العاده یکی از حکایات "ژان دو لا فونتن" با همان نام "شیر و موش" است.

شایان در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۹:۲۲ در پاسخ به رضا از کرمان دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » رباعیات » شمارهٔ ۴۲۳:

 با عرض سلام و درود مجدد خدمت شما برادر گرامی
خیلی متشکرم از لطف بی حد و حصرتان شما صاحب اختیارید، بنده هم بسیار خوشوقتم، همصحبتی شما مایه مباهات این جانب است
در رابطه با بخش دوم صحبتتان باید عرض کنم که کاملا با صحبت شما موافقم و الحق که تمثیل جالبی به کار بردید. همانطور که فرمودید تبعات تصمیمات متولیان سیاسی را عامه مردم پرداخت میکنند، چیزی که شوربختانه در جامعه امروز ما نیز به وفور مشاهده می شود و تاثیرشان بر زندگی مردم قطعا انکارناپذیر است. داستان های پندامیز و عبرت اموز در تاریخ کم نیستند اما به قول خاقانی دل و دیده عبرت بین نیاز است.
روز خوش، مانا باشید و برقرار

فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۴۱ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۱۱ - ذکر ابراهیم بن ادهم رحمة الله علیه:

یکی گفت: مرا وصیتی بکن.

گفت: خداوند را یاد دار و خلق را بگذار.

 

دیگری را وصیت کرد. گفت: بسته بگشای و گشاده ببند.

گفت: مرا این معلوم نمی‌شود.

گفت: کیسه یِ بسته بگشای و زبانِ گشاده ببند

عبدالرضا فارسی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۷:۴۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان رستم و اسفندیار » بخش ۱۶:

در بعضی نسخه ها به جای گرشاسپ هوشنگ آمده است.

نجاتی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۶:۵۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۱ - سر آغاز:

سلام و عرض ادب 
کلمه  درپاش در بین 47 به چه معنا است ؟ 

حس خفاشت سوی مغرب دوان

حس درپاشت سوی مشرق روان

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۴:۵۶ دربارهٔ صفی علیشاه » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۶:

گشتند به غمخواری ، در ناله و در زاری،

رسول لطف الهی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۴:۲۹ دربارهٔ ایرج میرزا » اشعار دیگر » شمارهٔ ۱ - من گرفتم تو نگیر:

کسی که شعر مادر را اینچنین زیبا گفته همچین شعری هرگز نسروده وبنده دیوان ایرج چاپ ۱۳۰۷رادارم  اصلأ چنین شعری ندارد.موفق باشید

محمد خراسانی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۵۱ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » سفریات » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۴:

بحر این شعر متدارک مثمن سالم