خٰانومٖ زِدْ؛ در ۱۷ روز قبل، شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۲:۳۸ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹ - حراج عشق:
حس عجیبی داره. تو چیزایی که قرار بود درش خودمو پیدا کنم دارم گم میشم.
«مرهم» دیگه «مرهم» نیست. و تو همچین شرایطی اینجا، تنها جاییه که روحم احساس امنیت میکنه. مکان امن من تو این شرایط، اینجاست و من شدیداً احساس تنهایی میکنم. کاش معجزه بشه، کاش همه چیز درست بشه، کاش گذر کنم، به خوشی گذر کنم.
سیدمحمد جهانشاهی در ۱۷ روز قبل، شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۲:۱۶ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۸۳:
نه مست بودن از می، کارِ تُنُک دلان است
استاد.میراحمدی در ۱۷ روز قبل، شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۰۸:۲۴ در پاسخ به امیر دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:
دفتر به معنای مصحف نیست و به معنای دانش است
«دفتر دانش ما جمله بشویید به می»
همین علم و دانشی که شخص به آن شهره است و ممکن است باعث خودبینی و عجب او گردد
حافظ در شهر به حافظ قرآن بودن و به عالم دین بودن شهره بوده است ؛بر خلاف تصوری که عده ای از میخوارگی و عیاش بودن او دارند!
«حافظم در مجلسی،دردی کشم در محفلی»
منتها این آدم از نظر فکری و مشربی پیرو و نماینده جریان عرفانی یا همان دین عاشقانه بوده در برابر جریان زهد خشک که میگفتند رمز عشق مگویید و مشنوید!
و این تفکر عرفانی در شعر و در جهان شعری او چنین بروز میکند و طعنه ای هم به آن جریان خشک مقدس میزند!
«صراحی میکشم پنهان» هم اساسا عرفانی است
این صراحی کشیدن در برابر دفتر مگر میتواند غیر عرفانی باشد؟!
من در جامعه و نزد این مردم شهره هستم به دین و دانش
تصوری که مردم از من دارند اینست
اما احوالات دیگر من را نمیدانند!
آن پنهان است ،جلوی چشم ایشان نیست
دکتر صحافیان در ۱۷ روز قبل، شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۰۸:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۶:
در نهانخانه عشرت، صنمی خوش دارم
کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم(۳۲۶)
در خلوت لذتبخش عشق(ایهام: مکان خلوت، میکده یا خرابات و درون یا دل عاشق)بتی زیبا و دلپسند دارم که از سر گیسو و چهره جذابش بیقرارم چونان اسبی که نعل در آتش داشته باشد.
۲- عاشقی وارسته و رهایم که آشکارا شراب مینوشد. آری این مرتبه بلند و منصب عالی را از آن معشوق حوریصفت دارم.
۳- اگر تو اینگونه آشفتهحال و خرابم میکنی، من با آه سحرگاهی، زلفت را پریشان میکنم(پریشانی زلف زیبایی بیشتر، پریشانی عاشق، دریافت بیشتر)
۴-اگر سبزه چون زنگار گونهات (زنگار:رنگی شبیه به زنگ که به سبزی بزند) اینگونه جلوهگری کند، من هم در همراهی، با خون دل چهره زردم را رنگارنگ میکنم(ترکیب رنگ زرد و سرخ رنگ زنگار پدید میآید-،خانلری: ور چنین)
۵- اگر به آرامکده رندان رها و آسوده میخواهی گام نهی، از تو با شراب اصل و صافی و شیرینی شعر پذیرایی خواهم کرد.(ایهام شراب: حال خوش ناشی از دریافت شعر)
۶- تیرهای ناز و کرشمه و طناب موهای زیبایت را فراهم کن، که من با دل مجروح بلا دیده عشق جنگهای بیشمار دارم.
۷- ای حافظ! اکنون که اندوه و شادی جهان سست و گذارست، بهتر است که به حال خوش دست یابم.
آرامش و پرواز روح
امیر در ۱۷ روز قبل، شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۰۶:۴۴ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:
من نشنیدم که آقای باستانی پاریزی بگن که دفتر همان مصحف است. درهرصورت چنین تناقض هایی را نمیشود به حافظ نسبت داد. قطعا این حرف ناصحیح است و دفتر ، چیز دیگری است.
به علاوه ، اینکه : صراحی میکشم پنهان و مردم دفتر انگار اند ، اصلا خلاف عرفان نیست!
یکسان سازی عرفان با صوفی گری هم درست نیست و هر عارفی الزاما پیرو یک دسته بندی خاص نیست.
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۸ روز قبل، شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۰۱:۳۲ در پاسخ به Hadi Golestani دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۹:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
رامتین داودی در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۳:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۲۶:
ذات خداوند یا آن شعور کل که همه چیزهای فیزیکی و معنائی است ، یکی و یکسان است
انسان آنرا دوگانه می بیند. خیر و شر ، مثبت و منفی ، بالا و پائین ، درست و غلط اینها برداشت ذهنی انسان از آن ذات است که خود انسان و ادراکش نیز جزئی از آن است.
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۲:۴۹ در پاسخ به مشتاق دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۴:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۲:۴۹ در پاسخ به میلاد فارسیش دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۴:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
شرح کامل غزلها در
برمک در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۱:۴۱ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۲:
پای مسکین پیاده چند رود
کز تحمل ستوه شد بختی
تا شود جسم فربهی لاغر
لاغری مرد باشد از سختی
بَخت و سخت با هم هماهنگ و هماوازند بلخ را بلخ بهی/بهیگ و بلخ بَختی/بختیگ و بلخ بختری/بختریگ و بلخ بامی/بامیگ میگفتند و شتر بَختی از اوست در عربی انرا بُختی گفتند مگر راست و درست ان به پارسی بَختی است سعدی نیز انرا با سختی هماوند اورده و درست نیست انرا بپارسی بُختی خواند
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۱:۰۸ در پاسخ به فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
همراهی وهمدلی شما مایه دلگرمیست.
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۰:۴۹ در پاسخ به سُلگی قاسم دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۰:۴۹ در پاسخ به مهدی شریف دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
شرح کامل غزلیات حافظ دراین وبلاگ
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۰:۴۷ در پاسخ به تجلی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
همینطور متقابلا ازمتن زیبای شمالذت بردم.
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۰:۴۴ در پاسخ به یوسف شیردلپور دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
ازمتن زیبایتان لذت بردم مرحبا
تورج توجی در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۹:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶:
شرح غزل ۱۶ ابیات ۵ و ۶ و ۷
مدرس تورج توجی
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۴۷ در پاسخ به غزل نیازی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۶:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۰۸ در پاسخ به فاطمه یاراحمدی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۳:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
Fateme Zandi در ۱۸ روز قبل، جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۱۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۳۳ - پیدا کردن سلیمان علیهالسلام کی مرا خالصا لامر الله جهدست در ایمان تو یک ذره غرضی نیست مرا نه در نفس تو و حسن تو و نه در ملک تو خود بینی چون چشم جان باز شود به نورالله:
به نام حضرت دوست
شرح ابیات
استاد ارجمند جناب آقای کریم زمانی
خلاصه حکایت دیدن درویش جماعت مشایخ را در خواب و درخواست روزی
یکی از صاحبدلان می گوید در عالم رویا گروهی از مشایخ را دیدم و از ایشان رزقِ حلال خواستم . آنان مرا به سوی جنگلی در نواحی کوهستانی هدایت کردند و من در آن ناحیه از میوه های شیرین ارتزاق می کردم . بر اثرِ خوردن آن میوه ها چشمه های حکمت و معرفت در قلبم جوشیدن گرفت و هر گاه آن معارف بر زبانم جاری می شد افهام و عقول از شنیدن آن معارفِ بدیع و بِکر واله و حیران می شدند . در این حالت بود که دیدم این کرامتِ الهی در میان خلق الله فاش شد و از افشای آن بیمِ فتنه می رفت . از اینرو از خداوند درخواست کردم که این کرامت را از من بگیرد و در عوض ذوقِ روحانی مرا افزون کند . و …
بیت 812
هین بیا ، که من رسولم ، دعوتی / چون اَجَل شهوت کُشم ، نه شهوتی
ای بلقیس بهوش باش و بیا که من فرستادۀ خداوندم و دعوتِ من ، دعوت به حق است . و من مانندِ پیکِ اَجَل ، شهوت را می کُشم زیرا من شهوت پرست نیستم .
بیت 813
ور بُوَد شهوت ، امیرِ شهوتم / نه اسیرِ شهوتِ رویِ بُتم
و اگر هم فرضاََ شهوتی هم در وجودِ من باشد ، بر آن چیره و مسلّطم . نه اینکه مقهورِ شهوتِ صورت زیبارویی باشم .
بیت 814
بُت شکن بوده ست اصلِ اصلِ ما / چون خلیلِ حقّ و ، جملۀ انبیا
زیرا اصل و جوهرِ ما بُت شکن بوده است مانندِ حضرت ابراهیم خلیل (ع) و جمیعِ پیامبران .
بیت 815
گر درآییم ای رهی در بتکده / بت سُجود آرَد نه ما در مَعبَده
ای بندۀ شهوت ، اگر ما به بتُخانه ای درآییم . بُت در بُتخانه به ما سجده می کند نه ما به بُت . [ رَهی = بنده ، غلام ]
بیت 816
احمد و بوجَهل در بتخانه رفت / زین شدن ، تا آن شده ، فرقی ست زَفت
حضرت احمد (ص) و ابوجَهل هر دو به بُتخانه رفتند امّا رفتنِ آن حضرت با رفتنِ آن حق ستیز تفاوت بسیاری دارد .
بیت 817
این درآید ، سر نهند او را بُتان / آن درآید ، سَر نهد چون اُمَّتان
هر گاه محمد (ص) به بُتخانه وارد شود . بُت ها جملگی در برابرش به خاک فرومی افتند امّا وقتی که ابوجهل وارد بُتخانه می شود به بت ها سجده می کند .
بیت 818
این جهانِ شهوتی بتخانه ای ست / انبیا و کافران را لانه ای ست
این دنیای آکنده از شهواتِ حیوانی مانندِ بتکده ای است که هم پیامبران در آن منزل دارند و هم کافران . [ پیامبران بتِ شهوات را شکستند امّا کافران بنده و اسیر شهوات شدند . ]
بیت 819
لیک شهوت بندۀ پاکان بُوَد / زر نسوزد ز آنکه نقدِ کان بُوَد
امّا شهوت ، بنده و مطیعِ پاکدلان است چنانکه طلا در میان آتش نمی سوزد زیرا خالص و بدون غش است . [ انسان های جلیل القدری که ایمانی پاک و خالص دارند شهوات و غرایز حیوانی نمی تواند به هویّتِ معنوی آنان آسیب بزند . ]
بیت 820
کافران قلب اند و پاکان همچو زر / اندرین بوته دَرند این دو نفر
کافران مانندِ طلای تقلبی هستند و پتکدلان مانندِ طلای ناب . و هر دو در بوتۀ امتحان قرار گرفته اند . [ حق طلبان و حق ستیزان هر دو در بوت
ۀ این دنیا موردِ امتحان قرار می گیرند . ]
چون آمد ، سیه شد در زمان / زر درآمد ، شد زریِّ آن عِیان
همینکه طلای تقلبی را در بوتۀ زرگری قرار دهند فوراََ سیاه می شود . امّا وقتی طلای ناب را درونِ بوته بنهند خالص بودن آن نمایان می گردد .
بیت 822
دست و پا انداخت زر در بوته خَوش / در رُخِ آتش همی خندد رَگَش
طلای ناب در بوتۀ آزمایش با خوشحالی و نشاط دست و پا می زند و با تمامِ وجود و از صمیمِ قلب به رویِ آتش می خندد . [ رَگ = در اینجا کنایه از بنیاد و صمیمِ وجود است . از آنرو که رگ سببِ انتقالِ خون و حیات در تمامِ بدن است . ]
بیت 823
جسمِ ما ، روپوشِ ما شد در جهان / ما چو دریا زیرِ این کَه در نهان
جسمِ ما در این دنیا پوشانندۀ حقیقتِ ماست . ما همچون دریاییم که در زیرِ مقداری کاه پنهان شده باشیم . [ همانطور که کاه می تواند سطح دریا را بپوشاند . جسمِ ما نیز حقیقتِ باطنی ما را پوشانده است . ]
بیت 824
شاهِ دین را مَنگر ای نادان به طین / کین نظر ، کرده ست ابلیسِ لعین
ای نادان مبادا شاهِ دین را مقداری گِل بینی . یعنی مبادا انسانِ کامل را فقط به صورتِ یک موجودِ مادّی تصور کنی . زیرا ابلیس ملعون نیز اینگونه به حضرت آدم (ع) تگاه کرد .
بیت 825
کی توان اندود این خورشید را / با کفِ گِل ؟ تو بگو آخِر مرا
آخِر تو به من بگو که چگونه می توان با مُشتی گِل این آفتابِ جهانتاب را پوشاند ؟
بیت 826
گر بریزی خاک و صد خاکسترش / بر سرِ نور ، او برآید بر سرش
فرضاََ اگر بر نورِ این آفتاب صد بار خاک و خاکستر بریزی . باز نورِ آفتاب از آن خاک سر بیرون می آورد و مستور نمی شود .
بیت 827
کَه کِه باشد کو بپوشد رویِ آب ؟ / طین که باشد کو بپوشد آفتاب ؟
کاه چیست که بتواند رویِ آبِ دریا را بپوشاند ؟ گِل چیست که بتواند خورشید را بپوشاند ؟
بیت 828
خیز بلقیسا چو اَدهَم شاهوار / دُود ازین مُلکِ دو سه روزه برآر
ای بلقیس مانندِ ابراهیمِ اَدهَم همّت کن و بزرگوارانه بساطِ این سلطنت دو سه روزۀ دنیوی را بسوزان و از آن چشم بپوش . [ دُود برآوردن = کنایه از آتش زدن و نابود کردن ]
منابع و مراجع :
شرح جامع مثنوی معنوی – دفتر دوم – تالیف کریم زمانی – انتشارات اطلاعات
سیدمحمد جهانشاهی در ۱۷ روز قبل، شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۳:۵۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۰: