گنجور

حاشیه‌ها

 

سلام
بیت اول “وز” شما . . . صحیح است.
بیت دوم ” سخت‌کوش” صحیح است.
بیت ششم “وز” بهر . . . صحیح است.
بیت هفتم “آن‌جا” با نیم فاصله صحیح است.

پاسخ: به جز مورد آخر، که «اینجا» را سر هم نوشتیم در سایر موارد مطابق نظر شما رسم‌الخط تصحیح شد.

عطاءالله حواری نسب در تاریخ ۱ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱۱:۱۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۸۶


غلط بیت دوم که بجای گفتم ، گرفتم آمده است
گفتم از غم دل راه بوستان گیرم

پاسخ: «گرفتم» صحیح است یعنی «فرض کن»

محمد مهدی جهرمی نژاد در تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۵:۳۵ دربارهٔ غزل ۶۰


بیت ۳ مصراع دوم:بین “قبله ام” و “خوشتر” یک واو عطف جا افتاده است.

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

نریمان در تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۳۳ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۸


در بیت دوم مصراع اول کلمۀ “مسیر” اشتباه نگارشی و “میسر” صحیح است.

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

نریمان در تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۲۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۷


در مورد خیام، با وحید موافقم.

سعید در تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۲۴ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۷۱


بیت چهارم مصراع اول اینگونه به نظر میرسد که به جای”شراب” ،”نماز” صحیح باشد.

پاسخ: در نسخهٔ چاپی در دسترس ما (تصحیح پرویز اتابکی) متن همین است (شراب).

نریمان در تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۱۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۵


بیت ۳ مصراع اول “گفتم” و مصاع دوم “گفت” و هر دو اشتباه نگارشی ست.

پاسخ: مصرع اول درست به نظر می‌رسد، مصرع دوم مطابق فرموده تصحیح شد.

نریمان در تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۰۳ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۸


در بیت ۴ “قصه” به جای “غصه” صحیح تر بنظر میرسد.چرا که اولا شوق اندوهی ندارد و دو از آن “قصه شوق” عاشق دراز است و سه اینکه “قصه” با “زلف” و “دراز” ایهام تضاد دارد چه در زبان عرب (اگر اشتباه نکنکم) “قص”به معنای کتاه کردن (مو) است.

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

نریمان در تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۱:۵۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۷


خواهشمند است مورد زیر را تصحیح فرمایید:
نادرست:
یتیم و پیره‌زن، اینقدر خون دل نخورند
اگر بخانهٔ غارتگری فتد شرری

درست:
یتیم و پیر‌زن، این قدر خون دل نخورند
اگر به خانهٔ غارتگری فتد شرری

منصور محمدزاده در تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۷:۱۹ دربارهٔ مناظره


خواهشمند است مورد زیر را تصحیح فرمایید:
نادرست:
با طعمه‌ای ز جوی و جری، اکتفا کنید
آسیب آدمی است، هر آنجا که ارزان است
درست:
با طعمه‌ای ز جوی و جری، اکتفا کنید
آسیب آدمی است، هر آنجا که ارزن است

منصور محمدزاده در تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۷:۱۰ دربارهٔ مادر دوراندیش


بیت اول مصراع دوم کلمه “پیش” به گمانم “نیش” باشد.

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

نریمان در تاریخ ۲۹ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۲۰:۰۴ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۱


بین الحزن اشتباه بوده ، صحیح آن بیت الحزن است.

سید جواد رضوانی در تاریخ ۲۹ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۶:۰۶ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۳۱۲


در مصرع اول بیت دوم ز دو صحیح است.

سید جواد رضوانی در تاریخ ۲۹ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۶:۰۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۳۴


در بیت اول مصرع دوم کلمه اقرار بجای قرار ،قرار گیرد.

سید جواد رضوانی در تاریخ ۲۹ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۵:۵۳ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۶۳


معنی بیت ۲: داستان عشق گسستنی نیست. ( بی نهایت است.) در انجا زبان گفتار بریده شده است.
معنی بیت ۳: سلمی معشوق ما را چه رسیده است و از صاحب سلمی بپرسید در منزلگاه محوب ماکیست ؟! همسایگان کجا هستند و حالشان چطور است ؟
معنی بیت ۴: خانه ای که آباد و درست بود ویران و ناپدید گردید وضع آن سرای را از ویرانه های بازمانده بپرسید.
معنی بیت ۵: با داشتن کمال زیبایی و نکویی کامروا شدی خداوند چشم زخم حسود را از تو دور کند.
معنی بیت ۶: ای قاصد معشوق خداوند تو را نگاه دارد. خانه بر تو فراز باد! خوش آمدی بیا و فرود آی!
معنی بیت ۷: میدان مجلس از یاران باده نوش و از قدح مالامال شراب خالی ماند.
معنی بیت ۸: شب فراق ظاهر گشت. عجبا در این شب فراق، شبروان خیال جانان چه بازی در بیاورند!

ملیحه رجائی در تاریخ ۲۹ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۵:۵۲ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۳۰۲


خواهشمند است اشکال زیر را برطرف فرمایید:
نادرست:
زنگ خودبینی از آئینهٔ دل بزدا
گر آلودگی از چهرهٔ جان بستر
سود و سرمایه بیک بار تبه کردی
نشدی باز هم آگاه ز نفع و ضر

درست:
زنگ خودبینی از آئینهٔ دل بزدا
گرد آلودگی از چهرهٔ جان بستر
سود و سرمایه به یک بار تبه کردی
نشدی باز هم آگاه ز نفع و ضرر

منصور محمدزاده در تاریخ ۲۹ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۵:۲۲ دربارهٔ قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲


از هر چه به “جز” می است ، بهتر نیست؟

آرش عابدینی در تاریخ ۲۹ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۳:۳۵ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۵۳


۱- در بیت اول کلمه دانش اشتباه است و کلمه ذاتش در این جایگاه صحیح است.

۲- در بیت ششم کلمه ثاینی اشتباه است و کلمه ثانیی در این جایگاه صحیح است.

سعید در تاریخ ۲۹ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۱:۳۳ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۳۸۶


تاسه‌گیر درست است، نه تا سه گیر

تاسه‌گیر: آنکه و آنچه تاسه آرد. آنچه بیم و اضطراب و گرفتگی گلو ایجاد کند.

فاصله‌های بی‌مورد موجب خوانش اشتباه می‌شوند. با سپاس از شما

محمد مهاجری در تاریخ ۲۹ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۴۷ دربارهٔ بخش ۷ - خلوت طلبیدن آن ولی از پادشاه جهت دریافتن رنج کنیزک


خاک گرد وبرلب مال این چه بی حیائی هاست ….به جای آیا این درست است…

محمد عبدالعزیز مهجور در تاریخ ۲۹ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۰۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۶۱۸


[صفحهٔ اول] … [۲۶۳۵] [۲۶۳۶] [۲۶۳۷] [۲۶۳۸] [۲۶۳۹] … [صفحهٔ آخر]