سیاوش بابکان در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۱۵ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی اسکندر » بخش ۶:

و فراموش نفرمایید
که دهقان همان ایرانیست
وپرستش همان ستاہیش نیست

سیاوش بابکان در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۲۵:

بابک جان
خوبم و موافقم
جمله ای شِرطی است ،فراکرد پایه و پیرو دارد ' ک
' ک وصل است. ، و همه بیت شرطی است
ما از آوای شعر خرمی می کنیم و گاه می آموزیم از موسیقی شعر از صوت حجاز از راه عراق، از گاهان
باقی ارزشی چندان ندارد که خدای ناکرد دلگیر شویم
بنویس تا بنویسیم و .......... و از هم بیاموزیم

سیاوش بابکان در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۴:۴۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۶۸ - تعجب کردن آدم علیه‌السلام از ضلالت ابلیس لعین و عجب آوردن:

نام بردن از اشوزرتاشت از زبان کسی که از واقعت
بریده است هیچ گونه مانا و مفهومی ندارد
مثبت یا منفی

ترلان در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۴:۳۳ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۵:

بخت بدبین
نیاز به فاصله داره بین بد و بین

هانیه در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۵۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۶۸ - تعجب کردن آدم علیه‌السلام از ضلالت ابلیس لعین و عجب آوردن:

مولانا، زرتشت را تایید نمی کند. چنانکه در جای دیگر اصل اندیشه دوگانه پرستی شان را کفر می خواند. مولانا » فیه ما فیه » فصل پنجاه و هشتم - گفت که آن منجمّ میگوید که غيرافلاک/

فرزام در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۱۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۶۸ - تعجب کردن آدم علیه‌السلام از ضلالت ابلیس لعین و عجب آوردن:

نمیشود فهمید که نام بردن حضرت مولانا از اشو زرتشت و آتش، تایید است یا نفی؟

اسحاقی در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۰۰ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۴۲ - مست و هشیار:

با سلام و احترام بد نیست چند نکته رو به استحضار برسونم:اول اینکه این شعر رو همای نیز خوانده است دوم زمان فعل است در دستور زبان فارسی جزء استثناهاست یعنی به ظاهر ماضی اما در اصل مضارع و حال است.سوم کلاه بر سر گذاشتن از رسومات عصر شاعر بوده و با توجه جایگاه و طبقات آدمها انواع و اقسام آن نیز متفاوت بوده است.

هموطن در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۲۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:

جناب صادق خان
بیشتر این اشعار در مورد معشوق پیر را در بر میگیرد که مذکر است

محمدحسین مهدی‌پور در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۵۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۳ - در سبب ورود این حدیث مصطفی صلوات الله علیه که الکافر یأکل فی سبعة امعاء و المؤمن یأکل فی معا واحد:

سلام و درود
لطفا عنوان را اصلاح فرمایید:
«الممن» بشود: «المؤمن»

آدی در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۳۳ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸۲:

گویا دوستان این غزل را به درستی وزنیابی نکرده‌اند.
وزن درست:
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلات

فرشاد انگالی در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۱۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۵۵:

سایه‌ و نور بایدت هر دو به هم ز من شنو
سر بنه و دراز شو پیش درخت اتَّقوا
منظور از درخت اتقوا چیست

منوچهر احتشامی در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۵۴ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۸۱ - جوجهٔ نافرمان شاعر نامشخص:

با عرض سلام : من در سال 1316 دانش اموز کلاس دوم در نهاوند بودم .این شعر در کتاب درسی ما بود و یاد دارم » دو قدم دور تر شد از مادر . بجای سه قدم امده در شعر بالا. دیگر اینکه این شعر مسلما از زنده یاد عباس یمینی شریف نیست چوندران زمان ان مرحوم خود دانش اموزبوده اند . از زنده یاد خانم پروین اعتصامی هم نیست چون اولین بار دیوان ایشان در 1320 توسط اقای ابوالفتح اعتصامی چاپ شد . اما در کتاب فارسی ما اشعار دیگری از زنده یاد ایرج میزا بد از جمله سرود ما که اطفال این دبستانیم وغیره امید است مفید فایده قرار گرفته باشد . با احترام .

سید محسن در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۳۸ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۹ - این قصیدهٔ را ارتجالا در مدح شروان شاه منوچهر و صفت شکارگاه او و بنای بند باقلانی سروده است:

اب را بر بست دست و باد را بشکست پای-----صحیح است

محمد در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۳۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی گشتاسپ صد و بیست سال بود » بخش ۳۲:

"گرگ پیکر درفش" به پرچم چه کسی اشاره داره؟

هادی در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۲۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۵۰:

این شعر از ابن سینا ست و بیت دوم
گر مقبلم آسوده و خوش زیستمی
ورنه بر هزار دیده بگریستمی است

جعفرعسکری در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۳۵ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶:

سلام.
مصرع دوم بیت دوم،"خوشانده"اشتباهه و "خوشاینده"درسته.

مجید در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۱۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷:

از همانجا که رسد درد ، همانجاست دوا
درد برامده از ذهن است و دوا هم در مشاهده همان درد است
اساسا باید همه درد هایتان را ببینید ، مشاهده کنید و اجازه بدهید تا باشند تا هر زمان که هستند
آنها را تجربه کنید پذیرا باشید در برابر درد مقاومت نکنید هر مقاومتی اوضاع را وخیم تر خواهد کرد در پذیرش است که درد می رود
و پذیرش یعنی مشاهده کردن و اجازه دادن ....

گویان در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۱۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب سوم در عشق و مستی و شور » بخش ۷ - حکایت در فدا شدن اهل محبت و غنیمت شمردن:

این پیک آخر همیشه مورد بحث بوده

محسن سعیدزاده در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۷:

تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن
که خواجه خود روش بنده پروری داند
بنده،نخست صفات وخصالِ خواجه را میشناسد،وبه حال وطرزمقال وی معرفت پیدامیکند؛آنگا ه آنهارا چراغ راه خودقرارمیدهد.به عنوان مثال:
به خصلت یاصفت بخشندگی،معرفت پیدا میکند؛میفهمد خدا به شرط مزد روزی نمیدهد؛ازکسی توقع هیچ ندارد.روزی دادنش بی شرط وبدون توقع است.بنده نیربدون شرط وبدون توقع برای خواجه اش میبخشد وکمر همت به خدمتش میبندد.وفرض براین است که خواجه را شناخته ایم.اگر کسی را خواجه محسوب کنیم وبه او خدمت کنیم وازو روشِ بنده پروری مشاهده نکنیم، درمصداق خطا کرده ایم؛نه درمفهوم.این بیت به این مفهوم نظردارد:
ما ز یاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم
تا درخت دوستی بر کی دهد
حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم
بی شرط وبی چون وچرا خاص خدا است؛بندگا ن اما درمیان خویش هرکاری به شرط مزد انجام میدهند.کارشان داد وستد(معامله) است.حتی عاشق ومعشوق:
گرت هواست که معشوق نگسلد پیمان
نگاه دار سر رشته تا نگه دارد

مهدی در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۱۷:

بنواز چنگ عشق تو به نغمات لم یزل
آیا کلمه ی '' تو'' اضافی نیست؟
چون وزن شعر رو کامل به هم میریزه و در صورت حذف هم وزن درست میشه هم معنا صحیح باقی می مونه
لطفا راهنمایی کنید