maria Dastgheib در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۷ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۴:۲۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۶۵ - در آمدن حمزه رضی الله عنه در جنگ بی زره:

دریکی از نسخه های خطی بیت آخر به جای غیر نوشته شده بود عبر به معنای عبرت

نبی پلویی امیرآبادی در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۷ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۴۲ دربارهٔ امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۴:

در مصرع دوم "کاسیب رسانید رخ نیکو را"به نظر محتمل تر و زیباتر مینماید.

سلمان در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۷ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۰۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی یزدگرد » بخش ۲:

عزیزجان که میگی سانسور کردید، سانسور نیست و تفاوت تصحیح‌های مختلفه. اون بخشهایی از شاهنامه
که تمجید اعراب را میکنه همه اضافه شده توسط مذهبیون در طول بیشتر از هزار ساله. که کارشناس‌های شاهنامه میتونند تشخیص بدهند که اون ابیات با سبک شعر فردوسی جور نیست یا وقتی با داستان مربوط نیست و معلومه بهش چسبونده شده اون ابیات را میگذارند کنار. این بخشی از کار تصحیح است

بهرام مشهور در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۵۶ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۸:

لابد اینجا هم هنرمندی پیدا میشه نظر بگذاره که خطاب این شعر اگر خدا نیست کیست ؟!

بهرام مشهور در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۵۰ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۶:

با عقل ناقص خود آن را معنی می کنم به شرطی که در مصرع سوم این رباعی گل رنگ را گلرنگ بنویسید تا معنی شعر میسر شود :
ای کسی که از گل سرخ (گل سرخ های اصل آن زمان وگرنه حالا متأسفانه همه گلها دستکاری ژنتیکی شده و از رنگ و بوی اصل افتاده اند. من بخاطر اینکه الان در دهه هفتم عمر هستم می توانم به یاد آورم گل سرخ اصلی را که در کودکی دیدم و بوئیدم و می دانم گل سرخ اصل چه بوده است) دنباله : ای کسی که از گل سرخ رنگ و بویش را ربوده ای
رنگ آن گل را بخاطر رُخَت و بوی آنرا برای مویت ربوده ای
اگر روی خود را در جوی بشویی همه جویها گلرنگ می شوند
اگر موهای خود را بفشانی (از هم باز کنی تا باد بخورد) همه کوی و برزنها مُشکین (دارای بوی مُِشک) می گردند .

بهرام مشهور در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۰۵ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۹:

شاید بتوانم معنی کنم : چرا باید بخاطر هر موضوعی از دوست آزرده شوی ؟
رسم عیش (گذراندن ، معیشت) اینطوری است گاهی شادی گاهی درد
اگر بزرگتری ترا کوچک کند منظورش ترا به عیب خواندن نیست
و وقتی دوباره ترا بنوازد آن داغ جفا و داغ دلی که از او داری سرد می شود
صد تا خوبی را که نمی توان با یک بدی فراموش کرد
اگر فکر خار کنی (نگران خار بُران باشی) که نمی توانی خرما بخوری - درخت خرما خارهای بلند و تیزی دارد .
اگر او (دوست) خشم بتو بگیرد تو عذرخواهی کن
هر روز که نمی توانی دوست تازه بگیری

بهرام مشهور در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۵۶ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۶:

سیه چشمان و سیاه چشمان مراد و ایده آل بسیاری از بزرگان شعر و ادب پارسی است : مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد - حافظ

علی رحیمی در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۴۲:

بیت اول این غزل تغییر یافته بیتی از قصیده شماره 72 انوری است با این مطلع: نماز شام چو کردم بسیج راه سفر / در آمدم از درم آن سرو قد سیمین بر ... تا برسد به:
درخت اگر متحرک بدی ز جای به جای/ نه جور اره کشیدی و نه جفای تبر

بهرام مشهور در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۳۳ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۴:

در پاسخ به محمد عزیز : بنده با عقل ناقص خودم فکر می کنم منظور از دم گرگ زمانی است که گرگها بیرون می آیند به طلب شکار و احتمالاً شبانگاه باشد و منظور از دم پلنگ نیمروز است که پلنگ در پی شکار است . رودکی همانطور که شما خود اشاره کرده اید با زیبایی تمام ، بهار را به نقاشی پر رنگ و راز مانی تشبیه می کند . نیل جاری و خروشان را هم به گذر عمر تشبیه می کند و وقتی می گوید تکیه کم کن منظورش این است که به دنیا چندان دل نبند . اینها چیزهایی است که بنده از این شعر اقتباس کرده ام . اما درباره پابلو نرودا که شاید اینجا اقتضایی نداشته باشد تا سخن از او رود ولی چون سخن آوردی باز می گویم این شاعر و همراه آلنده وقتی می گوید "می توانند همه گلها را بچینند (همه انقلابیون ، همه مردم را نابود کنند) ولی نمی توانند از آمدن بهار (انقلاب) جلوگیری کنند . پیروز باشید

مازیار در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۲۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸:

درود خدمت همگی
درواقع "ای ساربان اهسته ران" صحیح میباشد و "ای ساربان اهسته رو " غلط است

هیچکس در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۱۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:

واژه خرابات اشاره دارد به اولین قبله مسلمین یا همان معبد اورشلیم که به دست سلیمان نبی بنا گردید و بعد از اینکه یهوه (خداوند متعال) قوم را غضب نمود به دست ابوکدنصر بابلی تخریب شد.
گویا شراب نیز یکی از ملزومات درون معبد بوده است.

مستانه در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۵۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ترجیع بند:

حقیقتن زیباست

مستانه در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۵۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۸:

زیباست

یکی (ودیگر هیچ) در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۲۷ دربارهٔ اقبال لاهوری » زبور عجم » بخش ۹۴ - زندگی در صدف خویش گهر ساختن است:

عشق ازین گنبد در بسته برون تاختن است
شیشهٔ ماه ز طاق فلک انداختن است
عشق چیست؟
عشق را ابزاری برای خارج شدن از این محیط بستهء جهان خاکی تعریف می نماید!
و ماه را شیشه ای که به طاق آسمان چسبیده است معرفی می کند!
بنابر فلسفهء عرفانی آدمی به هیچ وسیله ای قادر به ترک این جهان مادی نیست و تنها ابزاری که قادر است او را از این جهان ظاهری خارج کرده و به جهان حقیقی خداوند برساند عشق است!
عشقی که در عرفان مطرح گردیده هیچگونه سنخیتی با عشق زمینی ندارد!
در عشق زمینی فردی که عاشق میگردد توسط یکی از حواس دنیوی خویش گرایشی شدید نسبت به معشوق در وجود خویش احساس می نماید که موجب فعل و انفعالاتی در روح و جسم او می گردد که احوالات او را دگرگون می سازد!
بنابراین فرد عاشق یا خود معشوق را مشاهده نموده و یا توصیفات او از قبیل قد و قامت و وجاهت و دلربایی معشوق را شنیده است و این خصوصیات با ایده آل های او همسان گشته و دل از وی برده است.
(به قول دوستانی که از اصطلاحات برنامهء گنج حضور استفاده می برند هم ذات پنداری نموده و عاشق گشته است!)
اما عشق حقیقی یا معنوی ورای این مقولات می باشد و معشوق را نمی توان دید و توصیفات او نیز فاقد تاثیر تام می باشد.
بدین معنی که احساس مستقیمی از توصیفات شامل حال عاشق نمی گردد و چنین عاشقی عاشق کذاب است!!
پس چگونه می توان به عشق او دست یافت؟
پاسخ عارفان برای دستیابی به عشق او تنها از راه تسلیم و رضا به تقدیر او می باشد و در صورت کسب لیاقت عنایت او شامل حال گردد و عشق خود را به عاشق خویش موهبت فرماید.
سلطنت نقد دل و دین ز کف انداختن است
به یکی داو جهان بردن و جان باختن است
تنها راه تسلط بر این جهان ظاهر کنار نهادن تمامی خواستها و تمایلات این جهانی است و این قمار زندگی را برای کسب رضایت یکی باختن که در حقیقت بردن گوهر مقصود است.

امیر صادقی در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۰۹ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۲ - ذکر اویس القرنی رضی الله عنه:

رحمت و رضای خدا بر اویس قرنی ان شاالله در آخرت همنشین همیشگی رسول الله باشد.

علی در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۹:

فکر کنم در بیت اول مصراع دوم (خود غلط بود ان چه می پنداشتیم)باشد

امیر صادقی در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۳۲ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۱ - ذکر ابن محمد امام صادق(ع):

حضرت صادق رضی الله عنه می فرماید یا ابا سلیمان! من از آن می‌ترسم که به قیامت جد من دست در من زند که حق متابعت من نگزاردی؟ این کار به نسبت صحیح و به نسبت قوی نیست. این کار به معاملت شایسته حضرت حق بود.
دراینجا حضرت بسیار زیبا خاطر نشان کرده اند که اگر کسی اولیا می شود نه به خاطر اهل بیت بودنش است بلکه به سبب سعی و تلاش خودش در نزدیکی به الله می باشد و در امور دین این معاملت با حق است نه مناسبت با اهل

توکل در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۵۱:

به نظ ر می آید "مقام" در بیت اول اشتباه است و "حرام" درست باشد

یکی (ودیگر هیچ) در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۰۸ دربارهٔ اقبال لاهوری » زبور عجم » بخش ۹۴ - زندگی در صدف خویش گهر ساختن است:

به نام او
پس از دوران درس و مدرسه این اولین باری است که قطعه شعری از علامه اقبال لاهوری چشمان مرا مزین کرده است!
زهی شرف !
عنوان علامه شایستهء ایشان بوده و هست.
ایشان در این چند بیت به اختصار زندگی و اهداف متعالی آنرا با استادی تمام به تصویر کشیده است!
زندگی در صدف خویش گهر ساختن است !
در همین مصرع اول تعریفی جامع از زندگی در این جهان ارائه می نماید.
جسم آدمی را به صدفی تشبیه نموده است که هدف غایی آن پروراندن گوهر وجود و تبدیل آن به در شاهوار است!
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم
وجودی خام و بی شکل در قالب تن جای می گیرد تا پرورده شده و به گوهری شکیل و مستحکم مبدل شود!
در دل شعله فرو رفتن و نگداختن است
همچون خشت خامی که پس از قالب گیری بایست درون آتش پخته گردد تا استحکام یابد آدمی نیز باید در آتش حوادث و آزمون های مختلف قرار گیرد و استحام یابد تا گوهر وجودش از هم گسیخته نگردد و متعالی شود!

Nariman Farmanfarma در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۵۹ دربارهٔ عطار » اشترنامه » بخش ۲۹ - خاموش شدن سالك وصول از جواب:

مصرع دوم جمله خبریست