گنجور

 
ظهیر فاریابی
 

ای قبای سپهر آمده تنگ

از چه؟ از رشک حلقه کمرت

زلف جاروب کرده زهره و ماه

تا بروبند خاک رهگذرت

روی تو هر طرف که می آری

هم عنانند نصرت و ظفرت

گرچه از خدمت تو دور افتاد

بنده دور از ملازمان درت

مددی راست می کند ز دعا

تا فرستد دو اسبه بر اثرات