خدایگان همه خسروان روی زمین
تویی که طبع لطیفت سراچه قدم است
در اهتمام تو آسوده اند جمله جهان
از ان جناب رفیع تو قبله کرم است
قضا به نام تو پرداخت دفتر اقبال
صدای نویت ملکت صریر آن قلم است
کمینه بنده درگاه اگر چه رنجور است
خدایگان جهان خسرو مسیح دم است
جهان و خلق جهان جمله معترف شده اند
که خسروی چو تو امروز در زمانه کم است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه در ستایش پادشاهی است که شاعر او را شاه شاهان، قبلهٔ کرم و صاحب بختی میداند که تقدیر به نامش رقم زده است. در بیت چهارم شاعر از بیماری و رنجوری خود میگوید و دم پادشاه را مانند دم مسیح شفابخش میخواند. بدینسان مدح را به درخواست لطف و دستگیری پیوند میزند و با یادآوری بیهمتایی ممدوح سخن را به پایان میبرد.
هوش مصنوعی: ای پادشاه همهٔ شاهان روی زمین، تو کسی هستی که طبع لطیف و نرمت گویی خانهای از ازل و سرچشمهٔ بزرگی دیرینه است.
هوش مصنوعی: همهٔ مردم جهان در سایهٔ کوشش و توجه تو آسودهاند، زیرا درگاه بلند تو قبله و مقصد بخشش و کرم است.
هوش مصنوعی: تقدیر دفتر بخت و اقبال را به نام تو نوشت و تمام کرد. صدای نوبتزدن پادشاهی تو همان صدای خشخش آن قلمِ تقدیر است.
هوش مصنوعی: این کمترین بندهٔ درگاه هرچند بیمار و رنجور است، پادشاه جهان مانند مسیح دمی شفابخش دارد و میتواند او را درمان کند.
هوش مصنوعی: جهان و همهٔ مردم آن اقرار کردهاند که پادشاهی مانند تو امروز در روزگار کمیاب است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا نگارا با روی تو چه جای غم است
که چون تو یار ز خوبان روزگار کم است
بهشت و دنیا هر دو به هم نبیند کس
بهشت و دنیا با هم مرا ز تو به هم است
تو در دلم بنشستی و غم بشد ز دلم
[...]
سپهر قدرا در قبضه کفایت تست
نظام هر چه برون از سراچه قدم است
چو چاه خصم تو سر در نشیب از آن دارد
که او به دامن تر همچو آب متهم است
نظیر تو خرد اندر وجود جست و نیافت
[...]
لطافتی که رخت را ز جعد خم به خم است
هزار عاشق اگر باشدت هنوز کم است
به زلف عمر و به لبها حیات اهل دلی
بیا که عمر عزیز و حیات مغتنم است
دلم نیافت نشان زان دهان به ملک وجود
[...]
هزار سال سفر از وجود تا عدم است
ولی چو بر سر جان پا نهیم یک قدم است
کسی که از دهنت آب زندگی ره برد
هزار بار بمیرد ز مردنش چه غم است
چو سبزه گر ههه روی زمین زبان گردد
[...]
کم التفاتی خوبان بعاشقان ستم است
زهی ستم که ترا با من التفات کم است
کی از بنفشه گشاید کجا بنافه کشد
دلی که بسته آن گیسوان خم بخم است
قدم خمیده چنان شد که کس نمی داند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.