تهی از صافی و دردی شده میخانه ما
تا ترش تلخ شود پر شده پیمانه ما
گرچه دیوانه به افسانه گراید سوی عقل
عقل مجنون شود ار بشنود افسانه ما
هر شبم خانه به کوئی است مگر روزی دوست
به غلط حلقه زند بر در کاشانه ما
عقل و عشق است نه بازیچه کجا برتابد
به دو سلطان مخالف ده ویرانه ما
بر چراغی زدم آخر که کند کسب فروغ
هر کجا شمع ز خاکستر پروانه ما
صعب شد کار جنون از تو به حدی کاطفال
سنگ بر سینه زنند از غم دیوانه ما
لاف دینداری یغما زدنم کافر کرد
کاش از کعبه دری بود به بتخانه ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل عاشقی تنها و از شادی بیبهره از دیوانگیاش در عشق سخن میگوید؛ عشقی که حتی عقل را مجنون میکند و حال او را چنان دردناک کرده که کودکان بهجای سنگپرانی بر او سوگواری میکنند. شاعر کشمکش عقل و عشق را در وجود ویرانش نشان میدهد و از سوختن پروانهوار خود میگوید که مایهٔ روشنی دیگران شده است. در پایان ادعای دینداری را مایهٔ کفر میداند و آرزو میکند میان کعبه و بتخانه راهی باشد.
هوش مصنوعی: میخانهٔ ما از شراب صاف و حتی از دُرد آن خالی شده است، اما پیمانهٔ ما پر شده تا ترشیِ روزگار به تلخی بدل شود. احتمالاً مراد این است که از شادی بیبهره ماندهایم و پیمانهٔ عمر یا رنج ما لبریز شده است.
هوش مصنوعی: اگرچه دیوانه با شنیدن افسانه و قصه ممکن است بهسوی عقل بازگردد، اگر عقل افسانهٔ عشق و حال ما را بشنود، خودش دیوانه میشود.
هوش مصنوعی: هر شب خانهام را در کوی دیگری قرار میدهم، به این امید که شاید روزی دوست به اشتباه حلقه بر درِ خانهٔ ما بزند.
هوش مصنوعی: عقل و عشق بازیچه نیستند؛ دهِ ویرانهٔ وجود ما چگونه میتواند فرمانروایی دو سلطانِ مخالفِ هم را تاب بیاورد؟
هوش مصنوعی: سرانجام خود را به چراغی زدم و در آن سوختم، چنانکه اکنون هر شمعی در هر جا از خاکستر پروانهٔ ما روشنی و فروغ میگیرد. یعنی سوختن عاشقانهٔ ما سرچشمهٔ روشنی دیگران شده است.
هوش مصنوعی: از عشق تو کار جنون ما چنان سخت و دردناک شده که کودکان، بهجای سنگ زدن به دیوانه، از غم دیوانهٔ ما سنگ بر سینهٔ خود میکوبند.
هوش مصنوعی: یغما، لاف زدن از دینداری مرا کافر کرد؛ ای کاش از کعبه دری به بتخانهٔ ما باز بود تا دین و عشق از هم جدا نمیماند. ادعای پارسایی خودبینی است و کفر به شمار میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بی حجابانه درآ از در کاشانه ما
که کسی نیست به جز وردِ تو درخانه ما
گر بیائی به سر تربت ویرانه ما
بینی از خون جگر آب زده خانه ما
فتنه انگیز مشو کاکل مشکین مگشای
[...]
کاش ویران شود از سیل فنا خانه ما
تا کشد گنج جفا رخت به ویرانه ما
چرخ فیروزه که بینی ز شفق گلگونش
درد آلوده سفالی ست ز خمخانه ما
ما و پیمان می ای زاهد پیمانه شکن
[...]
آب حیوان زند آب در میخانه ما
می گزد خضر لب از حسرت پیمانه ما
از سر شیشه اگر پنبه بگیرد ساقی
گل ابری شود از گریه مستانه ما
در دل ما نبود منزلتی دنیا را
[...]
تا بود گریه کی آباد شود خانه ما؟
جغد را پای به گل رفته به ویرانه ما
ما از آن سوختگانیم که معمار ازل
طرح آتشکده برداشت ز کاشانه ما
عشق پیوسته به دنبال دلم میگردد
[...]
می کند مشق تپیدن دل دیوانه ما
بال پرواز شود باده به پیمانه ما
حاصل نشو و نما دیده بیدار شود
گشته صحرا صدف پر گهر از دانه ما
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.