گر به بالینم نیامد بر مزار آمد مرا
جان سپاری در رهش آخر به کار آمد مرا
با دارم تا شدم جزو جلال مدعی
در حریم قرب خواری اعتبار آمد مرا
در میان مرگ و هجرانم مخیر کرد عشق
جان به در بردم که مردن اختیار آمد مرا
تا نگه کردم سپاه غمزه ملک دل گرفت
آه از این لشکر که غافل در حصار آمد مرا
چشم مردم را به خواب خوش بشارت ها که دوش
قطره خونی ز چشم اشک بار آمد مرا
صبح بی شام قیامت کو مگر روشن کنم
تا چها بر روز از این شب های تار آمد مرا
بعد مرگ آمد به بالینم ز جائی وام کن
جانی ای همدم که هنگام نثار آمد مرا
صورت روز قیامت نقش کردم در نظر
بامدادی از شب هجران یار آمد مرا
از سواد دیده یغما مبر ای آب چشم
کاین غبار از خاک پائی یادگار آمد مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از هجران یار و آمدن دیرهنگام او سخن میگوید: یار در بیماری به بالینش نیامد و پس از مرگ بر مزارش حاضر شد. او مرگ را بر جدایی برتر میداند، از هجوم غمزههای یار و خشکشدن اشکهایش مینالد و شب هجران را به قیامت مانند میکند. در پایان، شاعر غبار پای یار را در چشم خود یادگاری عزیز میشمارد و از اشک میخواهد آن را نشوید.
هوش مصنوعی: اگر یار در بیماری به بالینم نیامد، پس از مرگ بر سر مزارم آمد؛ پس جان دادن در راه او سرانجام به کارم آمد و ثمر داد.
هوش مصنوعی: از آن زمان که خوار و زبون شدم و مایهٔ شکوه و بزرگی رقیب گشتم، همین خواری در حریم نزدیکی یار برایم اعتبار و آبرو شد. آغاز مصراع نخست در متن مخدوش است.
هوش مصنوعی: عشق مرا میان مرگ و جدایی مخیر کرد و من مرگ را برگزیدم؛ با همین گزینش، جان به سلامت بردم، زیرا مرگ از هجران آسانتر بود.
هوش مصنوعی: همین که به یار نگاه کردم، لشکر غمزههای او سرزمین دلم را گرفت. افسوس از این سپاه که بیخبر به قلعهٔ وجودم وارد شد.
هوش مصنوعی: مژده به مردمک چشم که دیشب از چشم گریانم تنها قطرهای خون آمد و دیگر اشکی نماند؛ پس اکنون میتواند به خواب خوش برود. سخن طنزآمیز و دردآلود است و از تمامشدن اشک خبر میدهد.
هوش مصنوعی: کجاست صبح قیامتی که شامی در پی ندارد، تا روشن کنم که از این شبهای تاریک هجران چه بلاها بر روزگارم آمد؟
هوش مصنوعی: یار پس از مرگم به بالینم آمد. ای همدم، از جایی جانی برایم وام بگیر، چون اکنون هنگام نثار کردن جان در پای اوست.
هوش مصنوعی: صورت روز قیامت را پیش چشم مجسم کردم و دیدم که همان بامدادِ شب هجران یار است. یعنی پایان شب جدایی برایم چون رستاخیز بود.
هوش مصنوعی: ای اشک چشم، سیاهی چشم یغما را مشوی و مبر، زیرا این غبار از خاک پای یار یادگار مانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش وقت نیمشب پیغام یار آمد مرا
یا به باغ دل گل شادی به بار آمد مرا
وز پس پیغام نزدیک من آمد یار من
یا ز گردون ماه تابان در کنار آمد مرا
راستگفتی از هوا در دام من صیدی فتاد
[...]
یاد بی تابی روز وصل یار آمد مرا
چون بگوش افغان بلبل در بهار آمد مرا
جان و دل بی تاب زلفی تابدار آمد مرا
بی قراری آفت صبر و قرار آمد مرا
کار تا مشکل نشد در عشق مرگ آسان نشد
[...]
بامدادان قاصدی از کوی یار آمد مرا
قاصدی فرخنده ز آن فرخ دیار آمد مرا
جان همی کردم فدا در راه آن فرخنده پیک
کز ورودش جانی از نو مستعار آمد مرا
آبرویم رفت گر در عاشقی از کف چه غم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.