کی تو را از بی‌دماغی تاب شور بلبل است

پرده‌های گوش تو نازک‌تر از برگ گل است

موج زد از بس پریشان‌خاطری از جبهه‌ام

چشمهٔ آیینه از تمثال من پرسنبل است