ایا بفضل و کرم در جهان شده معروف
ضمیر پاک ترا بر نهان چرخ وقوف
تو شمس دینی، لیکن بسان شمس ترا
مباد خوف زوال و مباد بیم کسوف
جوار تو سپر صرف روزگار شدست
که باد چشم بد از روزگار تو مصروف
بیان اهل هنر بر ثنای تو مقصور
زبان اهل خرد بر دعای تو موقوف
نه چون وفاق تو شغلیست در جهان مرجو
نه چون خلاف تو کاریست در زمانه مخوف
همه سخاوت وجودست از کفت معتاد
همه کرامت و فضلت از دلت مألوف
ز صدمت تو شود منهدم بنای ضلال
ز حشمت تو شود منهزم سپاه صروف
بکشف دین کلمات ترا ضیای نجوم
بصف کین عزمات ترا مضای سیوف
منم که هست تن من بخدمتت موسوم
منم که هست دل من بطاعتت موصوف
تو آن کسی که به رغم عدو رسانیدست
مکارم تو ز آحاد مال من بالوف
خطیر خاطر من، تا ترا بقا باشد
نبود خواهد الا بمدح تو مشعوف
همیشه تا که مکرم بود زبان بسخن
همیشه تا که مرکب بود سخن ز حروف
عدوت بادا در ذل محنت و تا حشر
بعز و دولت بادا جناب تو محفوف



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده ستایش شمسالدین وزیر است که شاعر او را به دانش، بخشندگی، هیبت و دینداری میستاید و با بازی بر لقبش «شمس» آرزو میکند که چون خورشید زوال و کسوف نداشته باشد. سپس از خدمت و فرمانبرداری خود و از بخششهای وزیر که مال او را بسیار افزوده سخن میگوید و با دعای تأبید، خواری دشمنان و عزت پایدار ممدوح را تا روز حشر میخواهد.
هوش مصنوعی: ای کسی که در جهان به دانش و بخشندگی مشهور شدهای، دل و اندیشهٔ پاک تو از رازهای پنهان آسمان آگاه است.
هوش مصنوعی: تو «شمسالدین» یعنی خورشید دین هستی، اما امید است که مانند خورشید آسمان ترس غروب و بیم گرفتگی (کسوف) نداشته باشی.
هوش مصنوعی: پناه آوردن به همسایگی تو سپری در برابر گردش و حوادث روزگار شده است؛ امید است چشم بد از روزگار تو دور گردانده شود.
هوش مصنوعی: سخن هنرمندان تنها در ستایش تو به کار میرود و زبان خردمندان تنها به دعا برای تو مشغول است.
هوش مصنوعی: در جهان هیچ کاری به اندازهٔ همراهی و موافقت با تو امیدبخش نیست و هیچ کاری به اندازهٔ مخالفت با تو ترسناک نیست.
هوش مصنوعی: بخشندگی و جود عادت همیشگی دست توست و بزرگواری و فضل با دل تو انس و پیوند دارد.
هوش مصنوعی: از ضربت و قدرت تو بنای گمراهی ویران میشود و از شکوه و هیبت تو لشکر حوادث روزگار شکست میخورد و میگریزد.
هوش مصنوعی: سخنان تو در روشن کردن حقایق دین درخششی چون ستارگان دارد و ارادههای تو در صف جنگ و کینه برندگی شمشیرها را دارد.
هوش مصنوعی: من کسی هستم که تنم به نشان خدمت تو نشاندار است و دلم به فرمانبرداری از تو شناخته میشود.
هوش مصنوعی: تو کسی هستی که بزرگواریهایت، به کوری چشم دشمن، دارایی مرا از یکان به هزاران رسانده است.
هوش مصنوعی: اندیشهٔ ارجمند من تا تو زنده باشی جز به ستایش تو شیفته و دلبسته نخواهد بود.
هوش مصنوعی: تا همیشه زبان با سخن گفتن گرامی است و تا همیشه سخن از حرفها ساخته میشود (یعنی تا جهان برقرار است)،
هوش مصنوعی: دشمن تو در خواری و رنج بماند و درگاه تو تا روز رستاخیز با عزت و دولت احاطه شده باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ایا به محمدت و بر و مکرمت معروف
خط علوم و ادب را شمایل تو حروف
رشید ملک، ادیب عمید، زین الدین
چو دین به هر صفتی کز ثنا رود موصوف
محل کلک تو را رتبت زمین و زمان
[...]
من از فروتر خویش ار همی کشم رنجی
عجب مدار که خواهم برینت داد وقوف
نه آفتاب فلک نور بخش ماه بود
همیشه ماه رساند به آفتاب کسوف
ایا دقیقه شناسی که سر هر مشکل
به پیش خاطر وقاد تو بود مکشوف
ز اختیار که صد صیغه را بود مصدر
نخست صیغه بگیر از مضارع معروف
دو حرف اول ازان سوی ما فرست که باد
[...]
کسی که از ره و رسم غم تو یافت وقوف
گمان مکن که شود پای بند نقش و حروف
قلندران خراباتی خراب ای شیخ
به نیم جو نستانند معجزات و کشوف
مخوان فسانه بر عاشقان ز ملت و کیش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.