مده از خنده فریب و مزن از غمزه خدنگ
رو که ما را به تو من بعد نه صلح است و نه جنگ
غمزه گو ناوک خود بیهده زن پس مفکن
که دل و جان دگر ساختم از آهن و سنگ
عذرم این بس اگر از کوی تو رفتم که نماند
نام نیکی که توانم بدلش ساخت به ننگ
بلبل آن به که فریب گل رعنا نخورد
که دو روزیست وفاداری یاران دو رنگ
آه حسرت نه به آیینه وحشی آن کرد
که توان بردنش از صیقل ابروی تو زنگ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به غم و اندوه عشق و روابط ناامیدکننده اشاره دارد. او از خندهها و غمزههای محبوبی که فریبدهندهاند، پرهیز میکند و میگوید دیگر نه صلح است و نه جنگ، چرا که دل و جانش را محکم کرده است. او به این نکته تأکید دارد که اگر از کوی محبوب برود، نام نیکی از او باقی نخواهد ماند و این وضعیت را با احساس حسرتی عمیق نسبت به وفاداری دوستان مقایسه میکند. شاعر در نهایت به شوق و آتش اشتیاقش به محبوب اشاره میکند که همچنان در جستجوی زیبایی اوست.
هوش مصنوعی: از لبخند و خندهات فریب نخور و با نیشخند خود ما را طعمه قرار نده، زیرا از این پس میان ما تنها ناامیدی وجود دارد و نه صلحی خواهد بود و نه جنگی.
هوش مصنوعی: غمزه و ناز خود را بیهوده نکن، زیرا من دیگر دل و جانم را از خامی و لطافت جدا کردهام و به سختی و بیحسی تبدیل کردهام.
هوش مصنوعی: اگر من از کوی تو رفتم، برای این است که دیگر هیچ نام نیکی از من باقی نخواهد ماند که بتوانم آن را به ننگ تبدیل کنم.
هوش مصنوعی: بلبل بهتر است که فریب زیبایی گل خندان را نخورد، زیرا وفاداری یاران تنها به مدت کوتاهی است و حقیقت آنها چند رنگ و متفاوت است.
هوش مصنوعی: وحشی به خاطر زیبایی و دلربایی ابروهای معشوق، افسوس میخورد که نمیتواند زنگار و کدورت دلش را با تماشای آن ابرو پاک کند. این آه حسرت، به منزلهٔ ناتوانی او در رسیدن به محبوب است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
برکش ای تُرک و به یک سو فکن این جامهٔ جنگ
چنگ برگیر و بنه درقه و شمشیر از چنگ
وقت آن شد که کمان افکنی اندر بازو
وقت آن است که بنشینی و برداری چنگ
دشمن از کینه برآمد به کمینگاه مرو
[...]
دو سعادت به یکی وقت فراز آمد تنگ
یکی از گردش سال و یکی از شورش جنگ
ما از این هر دو به شکر و به ثنا قصد کنیم
زانکه انده شد و شادی سوی ما کرد آهنگ
ماه نوروز دگر بار به ما روی نمود
[...]
برکش ای ترک بر اسب طرب و شادی تنگ
که زمستان شد و نوروز فراز آمد تنگ
باد نوروزی با باغ همی صلح کند
من و تو هر دو چرا بیهده باشیم به جنگ
سبز رنگ است ز سبزه سر کوه و لب جوی
[...]
ای سنایی نشود کار تو امروز چو چنگ
تا به خدمت نشوی و نکنی قامت چنگ
سر سرهنگان سرهنگ محمد هروی
که سر آهنگان خوانند مر او را سرهنگ
آنکه روی همه هشیاران آمد به شتاب
[...]
عشق اگر باز گرفتی ز گریبانم چنگ
خونِ دل برمژه از دیده نبودی آونگ
رنگ پوشیدم و هم رنگ نمی شد با من
هم بینداختمش نه منم اکنون و نه رنگ
تا دل و دیده نخواهند و نبینند به کس
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.