تا زنده است دل، نیست لذت پذیر دنیا
کی میشود نمک سود، ماهی ز شور دریا؟!
چون سایه، چند افتی در پای قصر و ایوان؟
بردار دست از شهر، بگذار سر بصحرا
با سوز عشق باشد، روشن طریق مقصد
آتش بلد نخواهد هرگز براه بالا
با کوچکان بیامیز تا روشناس گردی
گرچه جلی بود خط، بی نقطه نیست خوانا
ای نوجوان مکش سر، از پندهای واعظ
از اره زخمها خورد، تا شد نهال رعنا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل اندرزی است دربارهٔ بیاعتنایی دل زنده به دنیا و رهایی از خواری درگاه بزرگان. شاعر عشق را راهنمای خودبهخودی به سوی مقصود میداند و به فروتنی و همنشینی با کوچکان سفارش میکند. در پایان، با تخلص خود جوانان را به پذیرفتن پند دعوت میکند و تلخی پند را به هرس نهال تشبیه میکند که مایهٔ رعنایی آن است.
هوش مصنوعی: تا دل زنده و بیدار است، از دنیا لذت نمیبرد و تأثیر نمیپذیرد؛ همانگونه که ماهی زنده با وجود شوری دریا نمکسود نمیشود (ماهی تنها پس از مرگ نمکسود میشود).
هوش مصنوعی: تا کی مانند سایه به پای کاخها و ایوانهای بزرگان میافتی و خواری میکشی؟ از شهر و تعلقاتش دست بکش و سر به صحرا و آزادی بگذار.
هوش مصنوعی: با سوز عشق راه رسیدن به مقصود روشن میشود؛ چنانکه آتش برای بالا رفتن هرگز به راهنما نیاز ندارد و خودبهخود رو به بالا میرود.
هوش مصنوعی: با فروتنان و کوچکان همنشین شو تا شناخته و آبرومند شوی؛ همانگونه که خط هرچند درشت و روشن باشد، بی نقطههای کوچک خوانا نیست.
هوش مصنوعی: ای جوان، از پندهای واعظ سر مپیچ؛ نهال هم زخمهای بسیار از اره (هرس) خورد تا راست و رعنا شد، پس سختی پند پذیرفتن مایهٔ کمال توست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بادِ صبا درآمد، فردوس گشت صحرا
آراست بوستان را نیسان به فرشِ دیبا
آمد نسیمِ سُنبُل با مُشک و با قَرَنفُل
آورد نامهٔ گُل، بادِ صبا به صَهبا
کُهسار چون زُمُرُّد، نقطه زده ز بُسَّد
[...]
ای کرده فتح و نصرت در مشرق آشکارا
بگذشته ز آب جیحون و آتش زده در اعدا
با خیلخیل لشکر چون سیلسیل باران
با فوجفوج موکب چون موجموج دریا
از تودهتوده آهن چون کوه کرده هامون
[...]
در ملکت فریدون می خواه بهمن آسا
کز بهمن و فریدون در ملک یادگاری
اینجا کسیست پنهان خود را مگیر تنها
بس تیز گوش دارد مگشا به بد زبان را
بر چشمهٔ ضمیرت کرد آن پری وثاقی
هر صورت خیالت از وی شدهست پیدا
هر جا که چشمه باشد، باشد مقام پریان
[...]
تا جسته برق رویت از عکس روی زیبا
افتاده شعلهٔ او در خرمن دل ما
تاب تجّلیّ حسن، جز عشق ما ندارد
محکمترست با تو، عهدم ز سنگ خارا
در فقر اگر ندارم، جز چهرهٔ تو وجهی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.