بود آن دیوانه دل برخاسته

وز غم بی نانیش جان کاسته

دید خلقی بی عدد آراسته

هر یک از دستی دگر برخاسته

دید خود را روشن و آراسته

جمله از نور تجلّی خاسته

ملک من زو گشت بس آراسته

گرچه بودم نعمت و هم خواسته

بود مردی پر ز علم آراسته

از سر دنیا بکل برخاسته

دید قومی در نظر آراسته

قوم دیگر منتظر بر خاسته

سقف و فرش و قبه‌اش آراسته

لیک تفریق جماعت خواسته

اهل کشتی از مهابت کاسته

نعره وا ویلها برخاسته

روز گشت و آن مریدان کاسته

نوحه‌ها از خانه‌شان برخاسته

ده عادت ردیست که رسم است عامه را

کز وی شود روان و دل و عقل کاسته

عرض جمال و لاف سخا و صلف به زهد

مدح زنان خویش و تفاخر به خواسته

بخل سلام و خیر ریا و مکاس جای

[...]

گرت مملکت باید آراسته

مده کار معظم به نوخاسته

حقیقت سرایی است آراسته

هوی و هوس گرد برخاسته

زن خوب خوش خوی آراسته

چه ماند به نادان نو خاسته؟

به طاعات پیران آراسته

به صدق جوانان نوخاسته

به رسم جوانان نوخاسته

عزب خانه‌ی خلوت آراسته

مجلس عشرت مدام آراسته

همنشینان جمله دل برخاسته

گلستان در گلستان آراسته

من چو بلبل با دلی برخاسته

وین صنم را با هزاران خواسته

صد بزرگ از پیش و پس برخاسته

داشتم یاری به صدق آراسته

همنشینی دل چو من برخاسته

به خلوت نشینان دل خاسته

بخود دشمنان ترا خواسته