به رزم اندرون کشته شد اشکبوس

وزو شادمان شد دل گیو و طوس

همه لشکر تُرک از اشکبوس

برفتند رخساره چون سَندَروس

برآمد ز هر دو سپه بوق و کوس

زمین آهنین شد سپهر آبنوس

چو گودرز کشواد و چون گیو و طوس

بناکام رزمی بود با فسوس

ببینی که چون بردمد زخم کوس

بجنگ اندر آید سپهدار طوس

برو آفرین کرد گودرز و طوس

که خورشید بر تو ندارد فسوس

تبیره برآمد ز درگاه طوس

شد از گرد اسپان زمین ابنوس

زمین را سراسر کنید آبنوس

بگرد سواران و آوای کوس

برآورد یک بانگ برسان کوس

که بشنید آواز گودرز و طوس

درفش همایون ببردند و کوس

بیامد سرافراز گودرز و طوس

بدین رزمگه بر سرافراز طوس

بابر اندر افراختی بوق و کوس

کمندی بینداخت بر سوی طوس

بسی کرد رستم برو بر فسوس

بیک روی گودرز و یک روی طوس

پس پشت او پیل با بوق و کوس

خروش آمد از دشت و آوای کوس

جهان شد ز گرد سپاه آبنوس

سپهکش چو رستم سپهدار طوس

بابر اندر اورده آوای کوس

پیاده شده گیو و رهام و طوس

چو بیژن که بر شیر کردی فسوس

سپیده دمان گاه بانگ خروس

ببستند بر کوههٔ پیل کوس

به پیران بفرمود تا بست کوس

که بر ما ز ایران همین بد فسوس

بپیش سپاه اندرون بوق و کوس

درفش از پس پشت گودرز و طوس

به شبگیر ، گاه خروش خروس

ز هر سوی برخاست آوای کوس