بدانگه که لشکر بجنبد ز جای

تبیره برآید ز پرده‌سرای

به‌اسپ عقاب اندر آورد پای

برانگیخت آن بارگی را ز جای

تبیره برآمد ز هر دو سرای

جهان شد پر از نالهٔ کر نای

بجنبید طوس سپهبد ز جای

جهان پر شد از نالهٔ کر نای

ز نالیدن کوس با کرنای

همی آسمان اندر آمد ز جای

ز بس نالهٔ کوس با کرنای

همی کس ندانست سر را ز پای

چپ و راست آوردگه دست و پای

نهادن ندانست کس پا بجای

دگر باره بر شد دم کرنای

خروشیدن زنگ و هندی درای

که ای برتر از دانش و هوش و رای

نه در جای و بر جای و نه زیر جای

برفتند با شادمانی زجای

نشستند بر پیش پرده‌سرای

چه سازیم و این را چه دانید رای

که اکنون ز دشمن تهی ماند جای

کنون خیمه و گاه و پرده‌سرای

همه مانده برجای و رفته ز جای

برآمد خروشیدن کرنای

بهر سو برفتند گردان ز جای

بر آمد خروشیدن کرنای

تهمتن بیاورد لشکر ز جای

چو گرگین میلاد کار آزمای

سپه را زند بر بد و نیک رای

بر و بوم ایران نمانم بجای

که مه دست بادا ازیشان مه پای

بفرمود تا برکشیدند نای

بجنبید بر کوه لشکر ز جای

چو گفتارهای تو آید بجای

بدین سان که گفتی بپاکیزه رای

برفتند شاهان لشکر ز جای

هوا پر شد از نالهٔ کرنای

وزان پس برآمد ز پرده‌سرای

خروشیدن کوس با کرنای