هرکه جان در عشق جانان میدهد
عشق جانان کشته را جان میدهد
می فراوان است و ساقی بس کریم
می به سرمستان فراوان میدهد
شاهد ما بس لطیف و نازک است
بوسه بر روی حریفان میدهد
آبرو گر قطرهای پیشش بریم
در عوض دریای عمان میدهد
جود او بخشید عالم را وجود
لطف او پیوسته احسان میدهد
گنج را در کنج ویران مینهد
وآن نشان ما را به پنهان میدهد
سید ما دست دستان میبرد
بعد از آن دستی به دستان میدهد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی دربارهٔ عشق به جانان و بخشش بیپایان اوست. شاعر میگوید جان باختن در عشق مایهٔ زندگی تازه است، ساقی کریم باده فراوان میدهد و در برابر قطرهای نیاز، دریایی عطا میکند. جود حق جهان را پدید آورده و گنج معرفت را در دل ویران نهاده است. در بیت پایانی، شاعر با تخلص «سید» از چیرگی و دستگشادگی خود سخن میگوید.
هوش مصنوعی: هر کس در راه عشق معشوق حقیقی جان خود را فدا کند، همان عشق به این کشتهٔ خود جانی تازه میبخشد. یعنی فنا در عشق، مایهٔ زندگی جاوید است.
هوش مصنوعی: شراب عشق فراوان است و ساقی بسیار بخشنده است؛ از این رو به مستان باده فراوان میدهد. مقصود فیض بیپایان حق است که بر عاشقان سرمست میرسد.
هوش مصنوعی: معشوق ما بسیار لطیف و ظریف است و از سر لطف بر روی همنشینان و یاران بوسه میزند؛ یعنی عنایت خود را از اهل مجلس دریغ نمیکند.
هوش مصنوعی: اگر به اندازهٔ قطرهای آبرو، یعنی اندکی نیاز و اشک، نزد او ببریم، در عوض دریایی چون دریای عمان به ما میبخشد. بخشش او بسیار بیش از آن است که به او میدهیم.
هوش مصنوعی: بخشش او به جهان هستی داده است و لطف او همواره نیکی و احسان میرساند. یعنی آفرینش، خود از جود حق است.
هوش مصنوعی: او گنج را در گوشهٔ ویرانه پنهان میکند و نشانی آن را پنهانی به ما میدهد. یعنی گنج معرفت را در دل شکسته و ویران نهاده و راه یافتن به آن را در نهان به اهلش مینماید.
هوش مصنوعی: سید ما، یعنی خود شاعر، در چارهگری و هنر از همهٔ نیرنگها و افسونگران پیشی میگیرد و پس از آن دستی هم به یاری دیگران یا به نواختن نغمه میگشاید. شاعر با بازی لفظی میان «دست» و «دستان» از چیرگی و بخشش خود سخن میگوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یک شکر زان لب به صد جان میدهد
الحق ارزد زانکه ارزان میدهد
عاشق شوریده را جان است و بس
لعل او میبیند و جان میدهد
قوت جان آن را که خواهد در نهان
[...]
مردگان کهنه را جان میدهد
تاج عقل و نور ایمان میدهد
گریهٔ ما دل به طوفان میدهد
نالهٔ ما جان به افغان میدهد
بلبلان را داغ دارد باغبان
کاو سزای هرزهگویان میدهد
می ستاند جان و هم جان می دهد
می رساند درد و درمان می دهد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.