|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
زهی روی تو روشن آفتابی
خطت بر لاله از سنبل نقابی
میانت را که می‌دیدیم و آن چشم
تو پنداری خیالی بود و خوابی
شراب عاشقی تا نوش کردم
به آسایش نخوردم دیگر آبی
غم زلف و رخت را شرح دادن
شبی باید دراز و ماهتابی
شبی در کلبه تاریک شاهی
قدم نه همچو گنجی در خرابی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به استقبال از سعدی می‌پردازد و زیبایی‌های او را ستایش می‌کند. او چهرهٔ نورانی سعدی را مانند آفتاب می‌داند و اشاره می‌کند که دیدن او همچون دیدن خواب است. شاعر از غم و شوق عشق و زیبایی‌های زلف و روی معشوق سخن می‌گوید و به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند که شب را به یاد او می‌گذرانند. در پایان، به مکان تاریک و خالی‌ای اشاره می‌کند که قدم‌های سعدی در آن قابل توجه و ارزشمند است.
هوش مصنوعی: به چه زیبایی چهره‌ات می‌درخشد! خط زیبایت، گل لاله را تحت تأثیر قرار داده و مانند نقابی بر روی سنبل قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: وقتی به تو نگاه می‌کردیم، انگار که فقط یک تصویر خیالی یا خواب را دیده‌ایم.
هوش مصنوعی: وقتی که عشق را با شوق و ذوق تجربه کردم، به هیچ چیز دیگری نیاز نداشتم و دیگر از هیچ چیزی نمی‌خورم یا نمی‌نوشم.
هوش مصنوعی: برای بیان احساسات ناشی از غم عشق و زیبایی چهره‌ات، باید شبی طولانی و پر از نور ماه باشد.
هوش مصنوعی: شبی در کلبه‌ای تاریک، پادشاهی قدم گذاشت، همان‌طور که گنجی در مکانی ویران قرار می‌گیرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چنان بوده‌ست و صفش چون سرابی
که نه امید ماند زو نه آبی
بلا بی دل خدایا دل بلا بی
گنه چشمان کر و دل مبتلا بی
اگر چشمان نکردی دیده‌بانی
چه دانستی دلم خوبان کجا بی
سرخس از جور بی‌آبی و آبی
دریغا روی دارد در خرابی
ز بی‌آبی خلاصش دادی اما
خداوندا خلاصش ده ز آبی
فشاند از دیده باران سحابی
که طالع شد قمر در برج آبی
درآمد از در دل چون خرابی
ز می بر آتش جانم زد آبی
شرابم داد و گفتا نوش و خاموش
کزین خوشتر نخوردستی شرابی
چو جان نوشید جام جان فزایش
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.