|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
زهی عشقت آتش بجان در زده
خطت کار خلقی بهم بر زده
چه ما را به سنگ جفا میزنی
قدح با حریفان دیگر زده؟
رخت نانوشته خط سبز خویش
گل آتش در اوراق دفتر زده
چو من در خمار می لعل تو
سبو را نگر دست بر سر زده
گرو برده شاهی ز اقران به شعر
چو با اوستادان برابر زده
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، عشق را به آتشی توصیف می‌کند که به جانش رسیده و از زیبایی‌های معشوق استفاده می‌کند. او از جفاهای معشوق به دل و جان خود می‌گوید و به چالش‌هایی که در ارتباط با دیگران دارد، اشاره می‌کند. شاعر همچنین از حالتی خمارانه در پی عشق خود سخن می‌گوید و از مقام و جایگاهی که به سبب هنر و شعرش به دست آورده، یاد می‌کند. در کل، این شعر بیانگر شور و شوق عاشقانه و تأثیر آن بر زندگی شاعر است.
هوش مصنوعی: ای عشق تو، آتشی در وجودم افکنده‌ای که خط زیبایت، کار مردم را به هم ریخته است.
هوش مصنوعی: چرا تو با سنگ خشم به ما ضربه میزنی؟ در حالی که با دوستان دیگر مشغول نوشیدن هستی؟
هوش مصنوعی: لباس نانوشته و خط سبز خود را به نمایش گذاشته و گل آتش را بر روی صفحات دفتر افروخته است.
هوش مصنوعی: وقتی من مست شراب لعل تو هستم، به گلابی که در دستم است نگاه کن که چگونه بر سرم زده‌ام.
هوش مصنوعی: یک گروهی از شاعران در کنار هم، در مقابل استادان خود، شعر گفتند و به ویژه یکی از آنها به مقام والایی دست یافت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یکی صبح از بام سر برزده
یکی صبح تا شام بر سر زده
خطت طعنه بر مشک و عنبرزده
قدت سرو را سایه بر سر زده
دو چشمت به مستی و غارت گری
به هر گوشه ملکی به هم بر زده
ز شوق دو لعل شکر بار تو
[...]
لب دامن اندر میان بر زده
روان سوی دروازه ها سرزده
نه جز شمع در محفلش سر زده
نه جز حلقه کس حلقه بر در زده
دلیری به رزم آستین بر زده
دوصد ره به یک دشت لشگر زده
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.