|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر شب از مستی به سوی خانه ره گم میکنم
نقد هستی وقف بر خمخانه و خم میکنم
هر شب از سوز درون بر حال بیماری خود
گاه می‌گریم چو شمع و گه تبسم میکنم
میکنم هر لحظه در پیش سگانت جای خویش
خودنمایی بین که من در پیش مردم میکنم
خواهم اندر پایت افتم، دامنت گیرم به دست
چون ترا دیدم، ز شادی دست و پا گم میکنم
گفته‌ای: شاهی، بر این در کیست با چندین فغان
داد خواهم، بر در سلطان تظلم میکنم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از مراحل مختلف احساسات و تجربه‌های خود سخن می‌گوید. او در مستی و غم تنهایی، گمگشته‌ای را توصیف می‌کند که در هر شب برای یافتن راه خانه تلاش می‌کند. احساس سوز و بیماری او را به گریه و تبسم می‌کشاند. در عین حال، او مدعی خود را در جمعی از سگ‌ها و مردم معرفی کرده و به خوبی می‌داند که جایی برای خود در میان آنها ندارد. همچنین، او آرزو دارد به پای معشوق بیفتد و از او کمک بخواهد، در نهایت به فریاد زدن و تظلم در برابر سلطان می‌رسد.
هوش مصنوعی: هر شب به خاطر حال خوب و مستی، راه خانه را گم میکنم. تمام زندگی‌ام را صرف لذتی میکنم که در میخانه پیدا می‌شود و به همین دلیل به سمت آن می‌روم.
هوش مصنوعی: هر شب به خاطر درد درونی‌ام گاهی آن‌چنان غمگین می‌شوم که مثل شمع ذوب می‌شوم و گاهی هم لبخند می‌زنم.
هوش مصنوعی: هر لحظه در مقابل سگ‌های تو، جایگاه خودم را نشان می‌دهم؛ چرا که من در جلوی مردم خود را معرفی میکنم.
هوش مصنوعی: می‌خواهم به پای تو بیفتم و دامن تو را با دست خود بگیرم. چون تو را دیدم، از شادی خود را گم میکنم و نمی‌دانم چه باید کرد.
هوش مصنوعی: تو گفته‌ای که تو سلطانی، ولی در این درگاه چه کسی است که با این همه ناله و فریاد به کمکم بیاید؟ من در مقابل پادشاه از ظلم و ستم شکایت میکنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خونم از مستی طریق عقل را گم میکنم
می‌کشم خون صراحی روی در خم میکنم
با سگان کوی تو من بعد خواهم یار شد
عقل بی‌آرام پیش خود به مردم میکنم
بس که می‌پاشم به هرسو کوکب اشک از دو چشم
[...]
خویش را در جستنت رسوای مردم میکنم
چون تو پیدا میشوی من خویشرا گم میکنم
کی تبسم دور از آن شیرین تکلم میکنم
زهر خند است این که پنداری تبسم میکنم
در میان اشک شادی گم شدم روز وصال
اینچنین روزی که دیدم خویش را گم میکنم
با من آواره مردم تا به کشتن همرهند
[...]
خاک دیگر بر سر مژگان بی‌غم میکنم
دست دل می‌گیرم و دریوزهٔ غم میکنم
در تن از آسودگی خونابه دل تیره شد
می‌شکافم سینه و الماس مرهم میکنم
بی‌غمم بی‌غم، ز من ای دردناکان الحذر
[...]
پرتو مه را قیاس از نور انجم میکنم
در محیط قطره سیر بحر قلزم میکنم
نیست از منصور کمتر جوش خون گرم من
خشت را آواره از بالای این خم میکنم
خنده و جان بر لبم یک بار می‌آید چو برق
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.