تلخ است بیتو صبر، دل غم فزوده را
نتوان چشید داروی ناآزموده را
ای ناله همدمی کن و از آب چشم من
بیدار ساز دیده بختِ غُنوده را
دل شد رمیده سر زلف تو، وز کمند
نتوان به کوی عقل کشید آن ربوده را
با باغبان مگو که دل غنچه خون چراست
خواندن نمیتوان ورق ناگشوده را
مشاطه زلف یار به انگشت میکشد
زان رو که نسبتی به قلم هست دوده را
ناگفته از دهان تو رمزی مرا مکش
نتوان قصاص کرد گناه نبوده را
شاهی خیال خاص بگو از دهان دوست
چون نیست لذتی سخنان شنوده را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از تلخی صبر در دوری یار آغاز میشود و عاشق از ناله و اشک یاری میخواهد تا بخت خفتهاش را بیدار کند. سپس از گرفتاری دل در کمند زلف یار، راز پوشیدهٔ دل غنچه و سیاهی زلف که آرایشگر با انگشت میکشد سخن میگوید. در پایان به راز دهان کوچک یار میپردازد و از خود میخواهد که در وصف آن خیالی تازه بیاورد، نه سخنان تکراری.
هوش مصنوعی: بی تو صبر کردن برای دلی که غمش افزون شده تلخ و دشوار است. صبر دارویی است که من هرگز آن را نیازمودهام، و داروی ناآزموده را نمیتوان چشید.
هوش مصنوعی: شاعر ناله را خطاب میکند: ای ناله، با من همراه شو و با اشک چشمم، چشمِ بخت خفتهام را بیدار کن.
هوش مصنوعی: دلم گریخته و گرفتار سر زلف تو شده است. آن دلی را که کمند زلف تو ربوده، دیگر نمیتوان به کوی عقل و هوشیاری بازگرداند.
هوش مصنوعی: از باغبان نپرس که چرا دل غنچه پرخون است. تا غنچه نشکفته، رازش مانند ورقی بسته است و ورق ناگشوده را نمیتوان خواند.
هوش مصنوعی: آرایشگر زلف سیاه یار را با انگشت میکشد و شانه میزند، همانگونه که خط را با قلم میکشند. زلف سیاه مانند دوده است و دوده، که مایهٔ مرکب است، با قلم نسبتی دارد؛ پس انگشت او برای زلف حکم قلم را دارد.
هوش مصنوعی: مرا به گناه رازی دربارهٔ دهان تو که هنوز نگفتهام نکش. برای گناهی که سر نزده نمیتوان قصاص کرد. این بیت اشاره دارد به آنکه دهان یار چنان کوچک است که گویی نیست و سخن از آن رازی پوشیده است.
هوش مصنوعی: شاعر خود را خطاب میکند: ای شاهی، دربارهٔ دهان دوست خیالی تازه و ویژه بگو، چون سخنان تکراری و شنیدهشده لذتی ندارند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرگز مه آزمای دگر آزموده را
زیرا محل بوده نباشد نبوده را
گر جاهلی ستایش جاهل کند ولی
نتوان ستود پیش خرد ناستوده را
بر هر کس اعتماد مکن زان که هرزه گوی
[...]
جز ناله نیست مونس جان دل ربوده را
شادی بود محال دل غم فزوده را
زاری چه سود شب همه شب بر در حبیب
از گریه نیست فایده بخت غنوده را
از ما صلاح و زهد چه جویی تو ای فقیه
[...]
سازد خموش تا من حسرت فزوده را
گوید شنیده ام سخن ناشنوده را
رنجیده بی گنه ز من آن تند خو و من
دارم صد انفعال، گناه نبوده را
دل جمع کرده از گله ام، بس که پیش او
[...]
از کف نمی دهد دل آسان ربوده را
دیدیم زور بازوی ناآزموده را
من در پی رهایی و او هر دم از فریب
بر سر گره زند گره ناگشوده را
دل در امید مرهم و این آهوان مست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.