ای شده پیر و عاجز و فرتوت
مانده در کار خویشتن مبهوت
داده عمر عزیز خویش به باد
شده راضی ز عیش خویش به قوت
متردد میان جبر و قدر
غافل از عین عزت جبروت
ملکوت جهان نخست بدان
پس خبر ده ز مالک ملکوت
مگذر از حکم «آیةالکرسی»
سنگ بفگن چو یافتی یاقوت
آل موسی و آل هارون را
چون ز لاهوت دان جدا ناسوت
نشنیدی که چون نهان گردد
سر حق با سکینه در تابوت
جز سنایی که داند این حکمت
با چنین حکمت سخن مسکوت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف حالتی از پیری و عجز میپردازد که انسان به مرور زمان دچار آن میشود، بیآنکه از زندگی و ماهیت وجودش درک روشنی داشته باشد. او از تضاد میان جبر و اختیار میگوید و به این نکته اشاره میکند که برخی از افراد غافل از عظمت حقیقی وجود و ملکوت هستند. شاعر همچنین به اهمیت شناخت حکمتهای نهفته در زندگی اشاره کرده و تأکید میکند که این حکمتها نه تنها برای او، بلکه برای دیگران نیز قابل فهم نیست. این شعر دعوتی به درک عمیقتر و فراتر از دنیای مادی و ظاهری است.
هوش مصنوعی: ای انسانی که اکنون پیر و ناتوان شدهای و در انجام کارهای خود گیج و سردرگم ماندهای.
هوش مصنوعی: عمر گرانبهای خود را بیهوده سپری کرده و به راحتی زندگیاش راضی است، در حالی که به کیفیت و ارزش واقعی آن توجهی ندارد.
هوش مصنوعی: انسان در میان سرنوشت محتوم (قدر) و اختیار خود (جبر) در حال تردید است و از واقعیت عظمت و شکوه قدرت الهی غافل است.
هوش مصنوعی: جهان ملکوت (جهان بالای موجودات و عالم معنوی) را باید از خدای مالک آن خبر بگیری.
هوش مصنوعی: از حکم «آیةالکرسی» (آیهای از قرآن که به قدرت و عظمت خداوند اشاره دارد) غافل نشو و مانع عبور از آن نشوید، همانطور که وقتی سنگ را مییابی، یاقوت (جواهری گرانبها) را نمیفروشی.
هوش مصنوعی: آل موسی و آل هارون (پیامبران بنیاسرائیل) را از عالم آسمانی و الهی (لاهوت) جدا و منفک از دنیای مادی و انسانی (ناسوت) تصور کن.
هوش مصنوعی: نشنیدی که چگونه حقیقت با آرامش در تابوت پنهان میشود.
هوش مصنوعی: جز سنایی کسی نیست که به این نکتهٔ عمیق آگاهی داشته باشد و بتواند دربارهی این حکمت با چنین حکمتهایی صحبت کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هست اینجا برای قوّت و قوت
بازگشتش به عالم ملکوت
طالعش حوت و مشتری در حوت
زهره با او چو لعل با یاقوت
غمِ فرزند و نان و جامه و قوت
بازت آرد ز سِیر در مَلَکوت
باز گردیم از این به شرح سکوت
خمشی چون یم است و گفت چو حوت
همه هستی ز ملک تا ملکوت
یک رقم زان جریدهٔ جبروت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.