باز تابی در ده آن زلفین عالم سوز را
باز آبی بر زن آن روی جهان افروز را
باز بر عشاق صوفی طبع صافی جان گمار
آن دو صف جادوی شوخ دلبر جان دوز را
باز بیرون تاز در میدان عقل و عافیت
آن سیه پوشان کفر انگیز ایمانسوز را
سر برآوردند مشتی گوشه گشته چون کمان
باز در کار آر نوک ناوک کین توز را
روزها چون عمر بد خواه تو کوتاهی گرفت
پارهای از زلف کم کن مایهای ده روز را
آینه بر گیر و بنگر گر تماشا بایدت
در میان روی نرگس بوستان افروز را
لب ز هم بردار یک دم تا هم اندر تیر ماه
آسمان در پیشت اندر جل کشد نوروز را
نوگرفتان را ببوسی بسته گردان بهر آنک
دانه دادن شرط باشد مرغ نو آموز را
بر شکن دام سنایی ز آن دو تا بادام از آنک
دام را بادام تو چون سنگ باشد گوز را


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به وصف زیباییهای عشق و معشوق میپردازد. شاعر از ویژگیها و جاذبههای محبوب خود میگوید و دعوت به صفا و زلالی طبع عاشقانه میکند. او به تداوم عشق و گرامیداشت زیباییها تأکید میورزد و انسان را به درک عمیقتری از عشق و زیباییها فرامیخواند. در نهایت، شاعر با اشاره به سختیهای عشق و چالشهای آن، بر اهمیتی که درک و توجه به این زیباییها دارد، تأکید میکند.
هوش مصنوعی: زلفهای دلفریب و زیبا که جان را میسوزاندند، دوباره در دستانش تاب میخورند، و چهرهاش که روشنیبخش جهان است، بار دیگر میدرخشد.
هوش مصنوعی: عاشقانی که در راه عشق هستند، باید تمام وجود و جان خود را در این مسیر بگذارند و به زیباییهای دلبر شوخ و جذاب خود توجه کنند.
هوش مصنوعی: در دوباره به میدان عقل و سلامتی بروید، زیرا آن کسانی که لباس سیاه پوشیدهاند و به کفر و نفاق دامن میزنند، ایمان را رنج میدهند.
هوش مصنوعی: گروهی از افرادی که دچار انحراف فکری شدهاند، سر برآورده و مانند کمانی که آمادهی شلیک است، تهدیدی برای دیگران به شمار میآیند. لازم است که تو در این شرایط، تدابیر لازم را برای مقابله با خصومتهای آنان به کار ببندی.
هوش مصنوعی: عمر تو در روزها به سرعت در حال سپری شدن است، پس برای به دست آوردن یک سال بهتر است کمی از زلف خود را کوتاه کنی تا زیبایی بیشتری به خود ببخشی.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی زیبایی را تماشا کنی، آینه را بردار و به چهرهات نگاه کن؛ در میان چهرهات همانند گلی که در بوستان میدرخشد، زیبایی دیده میشود.
هوش مصنوعی: لحظهای دهان را از هم باز کن تا در این تیرماه، نوروز، در برابر تو تجلی کند و زیباییاش را نشان دهد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به نوغان (کرم ابریشم) که تازه به دنیا آمده بوسهای بدهی، آنها را در یک جا محکم نگهدار چرا که دادن دانه (غذا) شرط لازم است تا مرغ تازه یاد بگیرد چگونه زندگی کند.
هوش مصنوعی: سنایی از دو بادام برای او شکستن دام را یادآور میشود، چون بادام نمیتواند مانند سنگ، فانوس را برنجد. یعنی او با این تمثیل به ناتوانی یا ضعف دام اشاره دارد که قادر به آسیب زدن به چیزهای مقاوم نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
همین شعر » بیت ۱
باز تابی در ده آن زلفین عالم سوز را
باز آبی بر زن آن روی جهان افروز را
این جواب آن کجا گوید سنائی غزنوی
باز تابی در ده این زلفین عالمسوز را
باز باد اندر فتاد این سرخ سر چیغوز را
باز بتوان معز کردن بر سر او . . . وز را
چون ستان من باز گردم سرش بر گنبد رسد
چون سقونی لعل سازد گنبد پیروز را
بامدادان در شود بیرون نیاید شام را
[...]
باز باد اندر فتاد این سراسقنقوز را
پاره بتوان کرد گویی بر سر او گوز را
دوست میدارم من این نالیدن دلسوز را
تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را
شب همه شب انتظار صبحرویی میرود
کان صباحت نیست این صبح جهانافروز را
وه که گر من بازبینم چهر مهرافزای او
[...]
باز کی بینم رخ آن ماه مهر افروز را؟
گل رخ سیمین بر دل دزد عاشق سوز را؟
دولت پیروز اگر بنشاندش بار دگر
در بر من، شکر گویم دولت پیروز را
گر رسیدم از لبش روزی به کام دل، رواست
[...]
پیش دلسوزان درآر آن شمع بزمافروز را
تا بیاموزد ز جان دردمندان، سوز را
تا جهان از پرتو شمع جمالش روشن است
هیچ رونق نیست خورشید جهانافروز را
زخم اگر دانم که از دست بلورین وی است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.