ای شکسته رونق بازار جان، بازار تو
عالمی دلسوخته از خامی گفتار تو
توشه هر روزی مرا از گوشهٔ انده نهد
گوشهٔ شبپوش تو بر طرهٔ طرار تو
خوبی خوبان عالم گر بسنجی بیغلط
صد یکی زان هیچ پیش کفهٔ معیار تو
عشق تو مرغیست کو را این خطابست از خرد
ای دو عالم گشته عاجز در سر منقار تو
حلقه بودن شرط باشد بر در هستی خود
هر که در دیوار دارد روی از آزار تو
نیست منزل صبر را یک لحظه پیش من چنانک
نیست قیمت شرم را یک ذره در بازار تو
زین گذشتست ای صنم در عشقبازی کار من
زان گذشتست ای پسر در شوخ چشمی کار تو
ترس من در عذر تو افزون بود از جنگ از آنک
نفی استغفار باشد عین استغفار تو
ایمنی از چشم بد زان کز صفا بینندگان
جز که شکل خود نمیبینند در رخسار تو
فارغی از بند پرده چون همی دانی که نیست
هیچ پرده پیش دیدار تو چون دیدار تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل معشوقی بیپروا را خطاب میکند که زیباییاش برتر از همهٔ خوبان است و زلف و گفتارش جهانی را دلسوخته کرده است. عاشق از بیصبری خود و بیشرمی و گستاخی معشوق میگوید و عذرخواهی او را از جنگش ترسناکتر میداند. در پایان، چهرهٔ معشوق را آینهای میخواند که از چشمزخم در امان است و چنان درخشان است که نیازی به نقاب ندارد، زیرا جلوهاش خود حجاب دیدار است.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که بازار زیباییات رونق بازار جان را شکسته است، جهانی از سخنان خام و ناپخته و بیمهر تو دلسوختهاند.
هوش مصنوعی: هر روز گوشهٔ سیاه و شبگونِ زلفِ دلربای تو از کنج غم برای من توشهای از اندوه فراهم میکند؛ یعنی زلف تو روزیام را غم ساخته است.
هوش مصنوعی: اگر زیبایی همهٔ زیبارویان جهان را بیخطا بسنجی، در برابر کفهٔ ترازوی زیبایی تو یکصدمش هم به حساب نمیآید.
هوش مصنوعی: عشق تو همچون پرندهای است که خرد به او میگوید: ای که هر دو جهان در نوک منقار تو گرفتار و ناتوان ماندهاند.
هوش مصنوعی: هر کس از آزار تو روی به دیوار کند و نومیدانه روی برگرداند، باید مانند حلقهٔ در، بر درِ هستیِ خود بیرون بماند و به درون راه نیابد.
هوش مصنوعی: صبر در وجود من حتی لحظهای جای نمیگیرد، همانگونه که شرم در بازار تو ذرهای ارزش ندارد.
هوش مصنوعی: ای معشوق زیبا، کار من در عشقورزی از این حد گذشته است، و ای پسر، کار تو نیز در گستاخی و بیپروایی از آن حد گذشته است؛ هر دو به نهایت رسیدهایم.
هوش مصنوعی: ترس من از عذرخواهی تو بیشتر از جنگ و ستیز توست، زیرا عذرخواهیِ تو در حقیقت خودِ انکارِ عذرخواهی است و بیآنکه از سر صدق باشد، جفایی تازه در پی دارد.
هوش مصنوعی: تو از چشمزخم در امانی، زیرا چهرهٔ تو چنان صاف و آینهگون است که بینندگان در آن جز صورت خود چیزی نمیبینند.
هوش مصنوعی: تو از پرده و نقاب بینیازی، چون میدانی هیچ پردهای جلوی دیدن تو را مانند خودِ جلوهٔ رخسارت نمیگیرد؛ یعنی فروغ چهرهات خود حجاب چشم بیننده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای خداوندی که هر ساعت دل و دست ستم
بشکند از عدل تو چون شکّر از گفتار تو
آرزو ها را بمهر او بجنبد دل زجای
چون ز زیر لب بنالد خامۀ بیمار تو
گرچه خورشید از شعاعش مینهد پیوسته خار
[...]
ای خراب اسرارم از اسرار تو اسرار تو
نقشهایی دیدم از گلزار تو گلزار تو
کشته عشق توام ور ز آنک تو منکر شوی
خطهایی دارم از اقرار تو اقرار تو
میگدازم میگدازم هر زمان همچون شکر
[...]
کای گلستان حیا حیف از گل رخسار تو
بیمحل رفتی دریغ از سرو خوش رفتار تو
چرخ گر بهر تو شمشیر اجل میکرد تیز
کاش اول کار ما میساخت آنگه کار تو
مرگ ایام جوانی با تو مهپیکر نکرد
[...]
قسمت آیینه محرومی است از دیدار تو
عکس ممکن نیست دل بردارد از رخسار تو
آب را کز بی قراری نعل در آتش بود
خشک چون آیینه سازد حیرت گلزار تو
خنده گل چون شکست شیشه اش در دل خلد
[...]
نصرت و فتح و ظفر بخت و سعادت یار تو
روز و شب اقبال و دولت هست خدمتگار تو
چشم ما روشن بود از پرتو دیدار تو
عید مردم دیدن مه عید ما رخسار تو
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.