این که فرمودت که رو با عاشقان بیداد کن
دوستانرا رنجه دار و دشمنان را شاد کن
حسن را بنیاد افگندی چنان محکم که هست
جز «و یبقی وجه ربک» نقش را بنیاد کن
ملک حسنت چون نخواهد ماند با تو جاودان
چند ازین بیداد خواهد بود لختی داد کن
ای عمل تقدیر کرده بر تو دوران فلک
ساعتی از عزل معزولان عالم یاد کن
پیش ما گشت زمانه خرمن غم توده کرد
خرمن غمهای ما را بر بر آتش باد کن
از برای این جهان و آن جهان ای دلربای
دست آن داری به خرما را ز هجر آزاد کن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و روابط انسانی سخن میگوید و به معشوق میتازد که با عاشقان بیداد نکند و بر دوستان ظلم نرساند. او بر این باور است که زیباییهای جاودان عالم به بنیاد حسنت وابسته است و از معشوق میخواهد که در شرایط سخت به جای بیداد، لحظاتی از عدل و انصاف را در نظر داشته باشد. شاعر با اشاره به غمهای ناشی از زمانه، از معشوق میخواهد که با محبت خویش دلها را آرام کند و در نهایت بر نکتهای از آزادی و رهایی در عشق تأکید میکند.
هوش مصنوعی: از تو خواستهاند که با عاشقان به بیرحمی رفتار کنی، اما دوستان را اذیت کن و دشمنان را خوشحال ساز.
هوش مصنوعی: حسن (زیبایی) را به قدری محکم و ریشهدار بنا کردی که غیر از «چهرهٔ پروردگارت باقی خواهد ماند» هیچ نشانی از آن باقی نمیماند.
هوش مصنوعی: زیبایی تو به دلایلی پایدار نخواهد ماند و نمیتواند همواره با تو بماند. بنابراین، مدتی از این ظلم و بیعدالتی را تحمل کن و به جای آن، لحظهای از انصاف و عدالت بهرهمند شو.
هوش مصنوعی: ای تقدیر، ای که سرنوشت را به انسانها تحمیل میکنی، لحظهای از سقوط و برکناری قدرتمندان دنیا یادآور شو.
هوش مصنوعی: زمانه (دنیا) برای ما غم و اندوه زیادی فراهم کرده است. حالا، ای باد، غمهای ما را که مثل یک خرمن بزرگ شدهاند، بسوزان و نابود کن.
هوش مصنوعی: به خاطر این جهان و آن جهان، ای دلربا، باید دست آن را به خرما (نیکویی و خوشی) ببخشی و از جدایی آزاد کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چشم را در ملک خوبی شحنه بیداد کن
غمزهٔ خونخواره را بر جادُوان استاد کن
زلف بر دست صبا نه تا پریشانش کند
خان و مانی را به هر مویی از آن آباد کن
تیغ عیاری بکش، سرهای مشتاقان ببر
[...]
آخر ای پیک صبا یک ره دلم را شاد کن
وز ره چاکر نوازی روی در بغداد کن
ماجرای آب چشمم بر لب شط باز ران
وز دل بازاریم در سوق سلطان یاد کن
چون گذارت بر حدود قصر شیرین اوفتد
[...]
پرسشی کن ای طبیب و جان ما را شاد کن
دردمندان توایم از دردمندان یاد کن
خسرو خوبان که شیرین کام باد از جام عیش
رحم گو بر تلخی جان کندن فرهاد کن
شکر این شادی که کردت بخت چون یوسف عزیز
[...]
ای معلم، خاطر غمدیده من شاد کن
بنده کردم، یک زمان آن سرو را آزاد کن
از گدای خویش فارغ مگذر، ای سلطان حسن
یا بده داد من درویش، یا بیداد کن
خواه پیغامی فرست و خواه دشنامی بده
[...]
ای اجل از قید زندان غمم آزاد کن
سعی دارد محنت هجران تو هم امداد کن
عیش خسرو چیست با شیرین به طرف جوی شیر
رحم گو بر جان محنت دیدهٔ فرهاد کن
ناقهٔ لیلی به سرعت رفت و از آشفتگی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.