|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نه سیم، نه دل، نه یار داریم
پس ما به جهان چه کار داریم؟
غفلت‌زدگان پر غروریم
خجلت‌زدگان روزگاریم
ای دل! تو ز سیم و زر چه گویی؟
ما جمله ز بهر یار داریم
از دست بداده دستهٔ گل
در پای، هزار خار داریم
هل تا نفسی به هم برآریم
چون عمر عزیز خوار داریم
اندر بنه صد شتر بدیدیم
اکنون غم یک مهار داریم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع بی‌معنا بودن زندگی بدون محبت و روابط انسانی می‌پردازد. او می‌گوید که ما هیچ‌یک از لذات دنیوی، مانند طلا و یار نداریم و تنها چیزی که ممکن است به آن افتخار کنیم، عشق و محبت است. شاعر خود را و دیگران را غافل و گرفتار غرور توصیف می‌کند و به احساس خجلت در برابر زندگی اشاره دارد. سرانجام، او می‌گوید که با وجود درد و رنج، هنوز غم محبت را با خود داریم و در جست‌وجوی دوست هستیم.
هوش مصنوعی: نه پول داریم، نه عاشق واقعی داریم، نه دوست و یاری، پس برای چه در این دنیا زندگی می‌کنیم؟
هوش مصنوعی: ما افرادی هستیم که در غفلت و خودخواهی به سر می‌بریم و در عین حال به خاطر ناتوانی‌ها و اشتباهات‌مان در زندگی از دیگران شرمنده‌ایم.
هوش مصنوعی: ای دل! تو در مورد طلا و نقره چه حرفی داری؟ ما همه چیز را برای محبوب می‌خواهیم.
هوش مصنوعی: ما به خاطر عشق کسی، از دست خود گل را که نماد زیبایی و محبت است، به فراموشی سپرده‌ایم و در عوض، با درد و رنج (که به خار تشبیه شده) زیادی مواجه هستیم.
هوش مصنوعی: باید دمی با هم باشیم و شور و حال کنیم، چرا که زندگی گرانبها را بی‌ارزش کرده‌ایم.
هوش مصنوعی: در گذشته صد شتر را دیده‌ایم، اما اکنون برای نگهداری یکی از آنها تنها غم یک افسار را داریم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ما عشق روی آن نگاریم
زان خسته و زار و دلفگاریم
همواره به بند او اسیریم
پیوسته به دام او شکاریم
او دلبر خوب خوب خوبست
[...]
گردنش به طوق زر درآریم
با طوق زرش به تو سپاریم
ما ننگ وجود روزگاریم
عمری به نفاق می‌گذاریم
محنت‌زدگان پر غروریم
شوریده‌دلان بیقراریم
در مصطبه عور پاکبازیم
[...]
گر چه ز جهان جوی نداریم
هم سر به جهان فرو نیاریم
زان جا که حساب همت ماست
عالم همه حبه‌ای شماریم
خود با دو جهان چکار ما را؟
[...]
گر گمشدگان روزگاریم
ره یافتگان کوی یاریم
گم گردد روزگار چون ما
گر آتش دل بر او گماریم
نی سر ماند نه عقل او را
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.