ای جهانافروز دلبر ای بت خورشیدفش
فتنهٔ عشاق شهری، شمسهٔ خوبان کش
گاه آن آمد که از وصل تو بستانیم داد
زین جهان حیلهساز و روزگار کینهکش
بادهای خواهیم تلخ و مجلسی سازیم نغز
مطربی ناهیدطبع و ساقیی خورشیدفش
در جهان ما را کنون شش چیز باید تا بود
زخم ما بر کعبتین خرمی امروز شش
خانهای گرم و حریفی زیرک و چنگی حزین
ساقیِ خوب و شرابِ روشن و محبوبِ خوش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تمجید از محبوبی میپردازد که او را با زیباییها و نور خورشید مقایسه میکند. او از درد عشق و فتنههای ناشی از آن سخن میگوید و آرزو میکند که با محبوبش وصالی داشته باشد. شاعر خواستههای خود را بیان میکند و به دنبال برگزاری مجلسی شاد و پر از لذت است که در آن باده و موسیقی در کنار یکدیگر باشند. او به شش چیز ضروری اشاره میکند که برای خوشبختی و شادی در زندگی نیاز است: یک خانه گرم، دوستی زیرک، موسیقی دلنشین، و محبوبی خیالانگیز. این تصویرسازی حس و حال عشق و زندگی پرشور را به زیبایی به نمایش میگذارد.
هوش مصنوعی: ای محبوبی که روشناییبخش جهانی، ای بت زیبایی که مانند خورشید درخشان و فریبا هستی، تو موجب فتنه و آشفتگی عاشقان شهری و نمایانگر زیباییها هستی.
هوش مصنوعی: گاهی پیش میآید که از وصال تو به ما شادمانی و سود برسد، در حالیکه این جهان پر از فریب و روزگار پر از کینه است.
هوش مصنوعی: مایلیم بادهای تلخ بنوشیم و جشن و مهمانی برپا کنیم، با آواز خوانی نوازندهای خوشسخن و ساقیای که مانند خورشید درخشان است.
هوش مصنوعی: برای زندگی در این جهان، به شش چیز نیاز داریم تا زخمهای ما بر دو کعبه (مکانی مقدس) خوشبختی امروزی باقی بماند.
هوش مصنوعی: برای آسایش و خوشی در زندگی، داشتن یک خانهٔ گرم و راحت، دوستی باهوش، موسیقی دلنشین، ساقی زیبا، و نوشیدنی شفاف و خوشطعم ضروری است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای ز رایت ملک و دین در نازش و در پرورش
ای شهنشاه فریدون فرّ اسکندرمنش
تیغ حکمت آفتاب گرم رو راپی کند
تاب عزمت آورد خاک زمین را در روش
مقتبس از شعلۀ رایت شعاع آفتاب
[...]
صبح دولت می دمد از روی آن خورشیدوش
در چنین فرخ صبوحی، ساقیا، یک جام کش
آتش ما کی فرو میرد بدین گونه که می
تا خط بغداد دارد ساقی و ما دجله کش
چون من از بازوی همت روز را بر شب زنم
[...]
گر بعیب انقلاب روزگار بی ثبات
میکشد ابن یمین از آشنائی سرزنش
مشفقی فرزانه ئی باید زهر تهمت بری
تا بگوش جان فرو خواند به پیغام از منش
کز صروف روزگار ایمن بود هر سفله طبع
[...]
چون صبا آورد از زلفش نسیمی روح بخش
ای دل بیچاره جان را بر نسیم او ببخش
قسمتی کردند روز وصل جانان را ولی
محنت هجران او گفتا تو را اینست بخش
از کجا آوردهای این بوی روح افزا بگو
[...]
جامی از حد شد خروش آن به که جانی پرخراش
بر دعای پیروان او کنی ختم این خروش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.