مست گشتم ز لطف دشنامش
یارب آن می بهست یا جامش
عنبرش خلق و زلف هم خلقش
حسنش نام و روی هم نامش
دل به چین رفت و بازگشت و ندید
به ز اندام ترکه اندامش
سوی آن کو بخیل‌تر در عصر
زر پختست نقرهٔ خامش
لب و چشمم بماند پیوسته
بستهٔ کوی و فتنهٔ نامش
چون به زلف و به عارضش نگری
به گه خوشخویی و آرامش
صبح بینی همه گریبان باز
بسته بر زیر دامن شامش
لام گردد چو دید ماه او را
با الف سان قدی به اندامش
راست خواهی به پیش او مه را
سخت پژمرده گشت الف لامش
پسته‌ها خوش توان شکست از بوس
بر یکی پسته و دو بادامش
همه راهش خراب کرد وخلاب
چشمم از بهر غیرت کامش
هم به روی نکوش اگر هستم
از پی دانه بستهٔ دامش
هست یک رنگ نزد من در عشق
دیدهٔ توسن و لب رامش
هیچ کامم نماند جز یک کام
چیست آن کام جستن کامش
زیر فامم به صد هزاران جان
از پی عارض سمن فامش
چون تقاضاگر اوست باکی نیست
گردن ما و منت وامش
زان که در راه عشق گاه به گاه
دوست دارم جفا و دشنامش
خواهم از وی به قصد شفتالو
بهر دشنام خسته بادامش
کرد عشقش دل سنایی خوش
باد خوش چون دل شه ایامش
شاه بهرام شاه آنک او را
خاک پایست جرم بهرامش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قصیده با ستایش بهرامشاه، زیبایی و جذابیت او را وصف می‌کند و به توصیف صفات و ویژگی‌های ظاهری و باطنی‌اش می‌پردازد. او به عشق و احساسات خویش نسبت به بهرامشاه اشاره می‌کند و از تاثیرات مثبت و منفی این عشق بر زندگی خود می‌گوید، حتی وقتی به دشنام‌های او فکر می‌کند. سنایی با توصیف چهره و رفتار بهرام، از عواطف درونی‌اش پرده برمی‌دارد و در نهایت عشق خالص و عمیق خود را به او ابراز می‌کند، که همچنان دوست دارد در عشقش دشنام و جفا را تحمل کند. در پایان، شاعر به مقام و اهمیت بهرامشاه در نظر خود اشاره می‌کند و او را از آنچه که هست، زمین‌گیرتر می‌داند.
هوش مصنوعی: از محبت و زیبایی او چنان مست شده‌ام که نمی‌دانم آیا آن شراب دل‌نواز است یا جامی که در دستانش دارد.
هوش مصنوعی: بوی خوش او مانند عنبر است و موهایش نیز به زیبایی و لطافت او می‌افزاید، زیبایی‌اش باعث می‌شود که نام و چهره‌اش نیز نام‌آور شود.
هوش مصنوعی: دل از شوق و زیبایی او به حالتی نگران و آشفته درآمد و بازگشت، اما نتوانست حتی به اندازهٔ یک بار هم اندام او را با اندام ترکه که به نازکی و زیبایی معروف است، مقایسه کند.
هوش مصنوعی: به سوی آن شخصی که در زمان ثروت و فراوانی، نقرهٔ خام را به خاطر خساستش هم نمی‌پزد و از آن بهره‌برداری نمی‌کند.
هوش مصنوعی: لب و چشمم همیشه به خاطر زیبایی و جذابیت او بسته و درگیر است، به طوری که نمی‌توانم از فکر او بیرون بیایم.
هوش مصنوعی: وقتی به موها و چهره‌اش نگاه می‌کنی، در آن زمان‌هایی که خوشخو و آرام است، شگفت‌زده می‌شوی.
هوش مصنوعی: صبح که می‌رسد، همه کسانی که در دل شب به عشق او دل بسته بودند، گریبان‌های خود را باز می‌کنند، اما همچنان زیر دامن سحرگاهی او در حال ناز و زیبایی هستند.
هوش مصنوعی: وقتی ماه او را با قامت زیبایش می‌بیند، لام (حرفی از الفبا که در اینجا به معنای نور و روشنی است) کمرنگ و کم‌اثر می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر راست بگویی و در پیش او حاضر شوی، ماه هم به خاطر زیبایی او، به شدت پژمرده و کم‌رمق می‌شود.
هوش مصنوعی: بوسه بر یک پسته و دو بادام به قدری شیرین و لذت‌بخش است که می‌توان پسته‌ها را به راحتی شکست. این تصویر نشان‌دهنده‌ی خوشی و لذتی است که از عشق و دوست داشتن به دست می‌آید.
هوش مصنوعی: چشمم برای غیرت و وفای او، تمامی راه‌های خود را خراب کرد و به خاطر او بی‌تابی کرد.
هوش مصنوعی: اگر من به دنبال دانه‌ای باشم که در دام دیگری قرار دارد، تو نیز به روی نیاور و خود را نشان نده.
هوش مصنوعی: در عشق، رنگ و حالت خاصی جز عشق تو ندارم، و زیبایی چهره‌ات مانند چشمان یک اسب وحشی و لب‌های خوش‌گفتار است.
هوش مصنوعی: در زندگی‌ام هیچ خواهش و آرزویی باقی نمانده است، جز یک آرزو که آن نیز چیست و چگونه باید به دنبالش بروم.
هوش مصنوعی: زیر رنگ من به اندازهٔ صد هزار جان، از پی رویی که رنگش مانند گلی به نام سمن است.
هوش مصنوعی: وقتی که خود او درخواست می‌کند، دیگر نگران نیستیم که به گردن ما بار سنگین درخواستش باشد یا ما منت او را بر گردن داریم.
هوش مصنوعی: چون در مسیر عشق، گاهی دوست دارم که به من بدی و توهین کند.
هوش مصنوعی: من می‌خواهم از او به خاطر اینکه به من دشنام می‌دهد، شکایت کنم و به طعنه بگویم که مثل شفتالو (مثمربود) و به خاطر نیش زدنش، خسته بادامم کرده است.
هوش مصنوعی: عشق بهرام، دل سنایی را شاد و خوشحال کرده و او مانند دل شاه، خوشبختی و شادی را تجربه می‌کند.
هوش مصنوعی: شاه بهرام، همانا او کسی است که بزرگی و مقامش به اندازه‌ای است که باید خاک پای او بود و این نشان‌دهنده‌ی مقام و منزلت بالای اوست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ور بوی حاضر و بری نامش
نیست کردی ز جرم احکامش
نی که از بیم خوی خودکامش
باد را راه نیست بر بامش
جدلی فلسفی است خاقانی
تا به فلسی نگیری احکامش
فلسفه در جدل کند پنهان
وانگهی فقه برنهد نامش
مس بدعت به زر بیالاید
[...]
پر برآورده پای از اندامش
دست پرکن شکسته از گامش
مست گشتم ز ذوق دشنامش
یا رب آن می بهست یا جامش
طرب افزاترست از باده
آن سقط‌های تلخ آشامش
بهر دانه نمی‌روم سوی دام
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.