شمارهٔ ۱۱ - در شکرگذاری از خدمتگزاری این کتاب از جنابان حاج اسدالله و حاج سید حسن زید توفیقها
هزار شکر که از لطف حضرت دادار
بگشت نخل امیدم در این جهان پادار
چو کرد صامت از ین وادی فنا رحلت
به قرب خویش خدایش بداد قرب جوار
ز صالحات ریاض الشهاده بنهاده
که مخزنیست پر از در و لولو شهوار
همه ز مدح نبی و علی و اولادش
همه مصائب جانسوز عترت اطهار
ز لوح سینه غلمان بیاض او بهتر
گرفته طره حور از سواد او معیار
خدای خواست که این نسخه منطبع گردد
شوند منتفع از فیض واوصغار و کبار
گزید از اهل صفاهان یکی جوانمردی
بلندهمت و پاک اعتقاد و نیک شعار
گلی بود به حقیقت ز گلستان صفا
که کردن خطه دارالسرور را گلزار
چراغ ضوء وفا در ضمیر او روشن
کمال صدق و صفا در متون او متوار
جهان مجد و محیط سخا وجود و کرم
به عصر خویش چوقا آن معن در گفتار
سمی شیر خداوند حاجی اسدالله
که اوست زبده ابرار و نخبه التّجار
ز دست جودش این فیض عام جاری شد
خدایا جر جمیلیش دهد بروز شمار
نخست خواست یکی از ملازمان درش
کند حقوق نمک بر موالیش اظهار
چو دید فیض بزرگی است بهر مولایش
روای داشت که از وی بماند این آثار
عجب جوان نکواعتقاد و خوش رائیست
به حسن نیت او میکند خرد اقراز
صفات او همه مستحسن و پسندیده
خجسته طینت و پاکیزه خوی و خوشرفتار
ز فرط حسن مسمی شده به حاج حسن
ز حسن خلق مزکا برای ز عیب و عوار
برای نشر چنین فیض عام طبع کتاب
نمود سعی فراوان و کوشش بسیار
سبب نمود خدا این وجود را به جهان
به نزد همت والای قدوه الاخیار
دهد خدای جهان در جهان به این دو وجود
دوام دولت و اقبال و عمر و عز و وقار
ز لطف خویش کند هر دو را خدا محشور
به حشر و نشر بحب ولای هشت و چهار
امان دهد ز بلا دوستان ایشان را
عدویشان همه خوار و ذلیل و زار و نزار
بود وظیفه (حاجب) همیشه بگشاید
زبان به ذکر و دعا ال و ماه و لیل و نهار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مثنوی را حاجب بروجردی در سپاس از دو تن سروده که در چاپ کتاب «ریاض الشهاده» صامت بروجردی، مجموعهٔ مدایح و مراثی اهل بیت، پس از درگذشت او کوشیدند. نخست حاجی اسدالله، بازرگان بخشندهٔ اصفهانی، که هزینهٔ چاپ را داد، و سپس حاج حسن، خدمتگزار او، که در کار انتشار تلاش کرد، ستوده میشوند. شعر با دعا برای عمر و عزت آن دو و حشرشان با محبت چهارده معصوم و یادکرد وظیفهٔ همیشگی حاجب به دعاگویی پایان مییابد.
هوش مصنوعی: هزار بار خدای آفریننده را سپاس که به لطف او درخت امیدم در این جهان پابرجا و پایدار شد.
هوش مصنوعی: هنگامی که صامت از این جهان فانی درگذشت، خداوند او را به جوار و نزدیکی خود پذیرفت.
هوش مصنوعی: صامت از اعمال نیک خود کتاب «ریاض الشهاده» را به یادگار گذاشت که گنجینهای پر از مروارید و گوهرهای شاهوار سخن است.
هوش مصنوعی: همهٔ این کتاب در ستایش پیامبر و علی و فرزندانش و در شرح مصیبتهای جانسوز خاندان پاک پیامبر است.
هوش مصنوعی: سفیدی کاغذ آن از سینهٔ غلامان بهشتی زیباتر است و گیسوی حوریان سیاهی خود را از سیاهی خط آن به عنوان معیار گرفته است.
هوش مصنوعی: خدا خواست که این نسخه چاپ شود تا کوچک و بزرگ از فیض آن بهره ببرند.
هوش مصنوعی: برای این کار جوانمردی از مردم اصفهان را برگزید که بلندهمت، پاکاعتقاد و نیکرفتار بود.
هوش مصنوعی: او به راستی گلی از گلستان پاکی بود که سرزمین دارالسرور را گلزار کرد.
هوش مصنوعی: چراغ وفا در دل او روشن است و کمال راستی و پاکی در وجود او پیوسته و پیدرپی دیده میشود.
هوش مصنوعی: او جهانی از بزرگی و دریایی از سخاوت و بخشش است و در روزگار خود در سخن مانند قاآنی و در بخشش همچون معن است.
هوش مصنوعی: همنام شیر خدا یعنی علی، حاجی اسدالله است که برگزیدهٔ نیکوکاران و سرآمد بازرگانان است.
هوش مصنوعی: از دست بخشندهٔ او این فیض همگانی جاری شد؛ خدایا در روز قیامت پاداش نیکو به او بده.
هوش مصنوعی: نخست یکی از خدمتگزاران درگاه او خواست که حق نمکشناسی خود را نسبت به سرورانش آشکار کند.
هوش مصنوعی: چون دید این کار برای سرورش فیضی بزرگ است، روا دانست که این اثر از او به یادگار بماند.
هوش مصنوعی: او جوانی شگفت، نیکاعتقاد و خوشاندیش است و خرد به نیکنیتی او اقرار میکند.
هوش مصنوعی: همهٔ صفات او نیکو و پسندیده است؛ خوشسرشت، پاکخو و خوشرفتار است.
هوش مصنوعی: از فراوانی نیکویی نام او حاج حسن شده و به سبب خوشخلقی از هر عیب و نقصی پاک است.
هوش مصنوعی: او برای نشر این فیض همگانی و چاپ کتاب تلاش و کوشش فراوان کرد.
هوش مصنوعی: خداوند وجود او را وسیلهای قرار داد تا این کار نزد همت بلند پیشوای نیکان، یعنی حاجی اسدالله، به انجام رسد.
هوش مصنوعی: خدای جهان به این دو تن در دنیا دولت و اقبال و عمر و عزت و وقار پایدار ببخشد.
هوش مصنوعی: خداوند به لطف خود هر دو را در روز قیامت با محبت و ولایت چهارده معصوم محشور کند.
هوش مصنوعی: خدا دوستان آنان را از بلا در امان دارد و دشمنانشان همه خوار و زبون و ناتوان باشند.
هوش مصنوعی: وظیفهٔ حاجب، سرایندهٔ این شعر، این است که همیشه در هر سال و ماه و شب و روز زبان به یاد و دعای آنان بگشاید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شده است بلبل داود و شاخ گل محراب
فکنده فاخته بر رود و ساخته مضراب؟
یکی سرود سراینده از ستاک سمن
یکی زبور روایت کننده از محراب
نگر که پردر گردید آبگیر بدانکه
[...]
شبی چو روز فراق بتان سیاه و دراز
درازتر ز امید و سیاه تر ز نیاز
ز دور چرخ فرو ایستاده چنبر چرخ
شبم چو چنبر بسته در آخرش آغاز
برآمده ز صحیفه فلک چو شب انجم
[...]
گرفت مشرق و مغرب سوار آتش و آب
ربود حرص امارت قرار آتش و آب
همی شکنجد باد و همی شکافد خاک
به جنبش اندر دود و بخار آتش و آب
به خشگ و تر به جهان دربگشت ناظر عقل
[...]
خری سبوی سرو روده گوش و خم پهلو
کماسه پشت و کدو گردن و تکاو گلو
چو آمد آید با او سبوی و روده و خم
چو شد کماسه رود با وی و تگا و کدو
خری سرش ز خری چون کدوی بیدانه
[...]
زهی بمشرق و مغرب رسیده انعامت
شکوه خطبه وسکه زحشمت نامت
زتست نصرت اسلام از آن فلک خواند است
حسام دولت و دین و علاء اسلامت
بزرگ سایه یزدان و آفتاب ملوک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.