شمارهٔ ۱۲ - از اشعار مشهور صامت که جدیداً بدست آمده است(در رانده شدن ابلیس از درگاه حضرت احدیت و نزول جبرئیل در گودال قتلگاه)
شنیدستم این قصه معتبر
من از راویان صحیح الخبر
که از دست قدرت چه روز نخست
گل بوالبشر را به تصویر جست
چو تلبیس ابلیس منظور شد
ملایک پی سجده مامور شد
تمامی بدین امر اقرار کرد
جز ابلیس کار سجده انکار کرد
به خود گفت من ز آتشم او ز خاک
گر از سجدهاش رو بپیچم چه باک
تکبر به سویش چو آورد روی
بشد طوقی از لعنتش در گلوی
چو بر نار نازید او نار شد
به نیران سوزان سزاوار شد
پس از توسن کبر آمد فرود
بگفتا که ای پاک حی و دود
چو میرانیم از درت شرمسار
چه شد مزد طاعاتم ای کردگار
ندا آمد از داور دادخواه
که ای روسیاه آنچه خواهی بخواه
چنین گفت شیطان که ای کردگار
سه مطلب کن از بهر من بخواه
چنین گفت شیطان که ای کردگار
سه مطلب کن از بهر من اختیار
نخست آنکه پاداش این بندگی
به جاوید خواهم ز تو زندگی
دوم آنکه راهم دهی رایگان
تو در عضو عضو همه بندگان
سوم مطلبم ای خدای غفور
بماند به وقتی که باشد ضرور
ندا آمد از حضرت کبریا
که کردیم ما حاجتت را روا
از آن روز رو کرد آن بدگمان
به عالم به گمراهی بندگان
سوم مطلبش شد عیان برملا
همان ظهور عاشورا در کربلا
که فرزند زهرا چو از پشت زین
نگون گشت بیکس به روی زمین
غریبانه بر خاک سر بر نهاد
مهیا ز بهر شهادت ستاد
در آن لحظه شیطان نمود این خیال
که گر کشته شد این شه بیهمال
شفاعت در این کار حاصل شود
همه سعی من هیچ و باطل شود
رهند عاصیان از عذاب و گناه
همین دم بمانم به روی سیاه
کنم حیله خویش در کار او
که شاید ترش سازد از صبر رو
بگفت ای خداوند گار مبین
بود موسم مطلب سومین
سوم مطلبم این بود بیحجاب
که آید به اول فلک آفتاب
نماید تمام حرارت عیان
بتابد به جسم حسین آن زمان
چو این آرزو کرد آمد خطاب
به نوعی که میخواست شد آفتاب
چنان تافت بر پیکر شاهدین
که شد دود بر آسمان و زمین
عطش گشت غالب چنان بر امام
که کام و زبان شه تشنه کام
ز خشکی شدی چون به هم آشنا
تو گفتی که از چوب خیزد صدا
ز هر زخم وی خون درآمد به جوش
بر آمد ز خیل ملایک خروش
در آن دم ز درگاه رب جلیل
به سوی زمین شد روان جبرئیل
پر خویش را کرد پس سایبان
بدان جسم پر زخم تیر و سنان
شه تشنه لب دیده را کرد باز
به جبریل فرمود با صد نیاز
که ای جبرئیل این پرت بر سرم
حجابی است بین من و دلبرم
مرا روی دل جز به محبوب نیست
در این دم به سر سایه مطلوب نیست
اگر هست منظورت احسان من
برو سایه کن بر جوانان من
برو سایه کن بر علی اکبرم
به طفل صغیرم علی اصغرم
اگر مطلبت هست امداد من
برو سایه افکن به داماد من
که او را دو آتش نموده کباب
یکی داغ حسرت یکی آفتاب
گذر بر سر خسرو ناس کن
دمی سایه بر زخم عباس کن
برو جانب خیمه ای دل غمین
فکن سایه اندر سر عابدین
که از سوز تب العطش میکند
به بستر فتاده است و غش میکند
چو گردد دم دیگر ای جبرئیل
عیالم در این دشت خوار و ذلیل
نه چادر به سر نی لباسی به تن
تمامی بر همه سر عریان بدن
به هر جا که گردند ایشان مقیم
فکن سایه بر کودکان یتیم
خصوصاً به ویرانه شهر شام
گذر کن در آنجای بیسقف و بام
محبت به اطفال دریوش کن
دمی سایهشان از پر خویش کن
اگر شعر (صامت) تو را شد قبول
ببر در جنان عرضه کن بر رسول



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، روایت رانده شدن ابلیس از درگاه خداوند و نزول جبرئیل به گودال قتلگاه حسین بن علی روایت میشود. ابلیس پس از امتناع از سجده به آدم، به دلیل تکبر و خودبینی، عذاب میشود و از درگاه خداوند رانده میشود. او به درخواست سه خواسته از خداوند میپردازد، که یکی از آنها پیشگویی واقعه عاشورا است. در کربلا، جبرئیل به حسین بن علی سایه میافکند و او با تمام درد و رنج ناشی از تشنگی و خشکی، درخواست سایه برای خانواده و یارانش میکند. در نهایت، حسین با قلبی پر از عشق به خدا و محبت به یارانش، در برابر مصائب استقامت میکند.
هوش مصنوعی: این داستان معتبر را از راویانی که خبرشان درست است شنیدهام.
هوش مصنوعی: که در روز نخست، خداوند با دست قدرت خود گِل حضرت آدم، پدر آدمیان، را صورتگری کرد و شکل داد.
هوش مصنوعی: چون خدا خواست نیرنگ و فریبکاری ابلیس آشکار شود، فرشتگان مأمور شدند که بر آدم سجده کنند.
هوش مصنوعی: همهٔ فرشتگان این فرمان را پذیرفتند و سجده کردند، جز ابلیس که از سجده سر باز زد.
هوش مصنوعی: ابلیس با خود گفت: من از آتشم و او از خاک؛ اگر از سجده بر او روی بگردانم چه باکی است؟
هوش مصنوعی: چون ابلیس به تکبر روی آورد، طوق لعنت خدا بر گردنش افتاد.
هوش مصنوعی: چون به آتشبودن خود نازید، خود مایهٔ آتش شد و سزاوار آتش سوزان دوزخ گردید.
هوش مصنوعی: سپس از اسب سرکش غرور فرود آمد و گفت: ای خدای پاک، زنده و مهربان.
هوش مصنوعی: اکنون که مرا شرمسار از درگاهت میرانی، ای آفریدگار، پاداش عبادتهای گذشتهام چه میشود؟
هوش مصنوعی: از سوی خداوند دادگر ندا آمد: ای روسیاه، هرچه میخواهی بخواه.
هوش مصنوعی: شیطان گفت: ای آفریدگار، سه خواسته مرا برآور. این بیت ظاهراً صورت نادرست یا تکراری بیت بعد است.
هوش مصنوعی: شیطان گفت: ای آفریدگار، سه خواسته را برای من بپذیر و برگزین.
هوش مصنوعی: خواستهٔ نخست این است که در پاداش این عبادتها، از تو زندگی جاوید میخواهم.
هوش مصنوعی: خواستهٔ دوم آنکه بیهیچ مانعی به من راه دهی تا در یکایک اندامهای همهٔ بندگان نفوذ کنم.
هوش مصنوعی: ای خدای آمرزنده، خواستهٔ سومم بماند برای هنگامی که به آن نیاز شود.
هوش مصنوعی: از درگاه خداوند بزرگ ندا آمد که خواستهات را برآوردیم.
هوش مصنوعی: از آن روز آن بداندیش به جهان روی آورد تا بندگان را گمراه کند.
هوش مصنوعی: خواستهٔ سوم او در روز عاشورا در کربلا آشکار شد.
هوش مصنوعی: هنگامی که فرزند فاطمه، امام حسین، بییار و تنها از روی زین بر زمین افتاد.
هوش مصنوعی: او غریبانه سر بر خاک نهاد و برای شهادت آماده ایستاد.
هوش مصنوعی: در آن لحظه شیطان با خود اندیشید که اگر این شاه بیهمتا کشته شود،
هوش مصنوعی: به سبب این شهادت، حق شفاعت برای او فراهم میشود و همهٔ تلاش من برای گمراهی مردم بیهوده و تباه میگردد.
هوش مصنوعی: گناهکاران از گناه و عذاب رهایی مییابند و من در همین دم روسیاه و ناکام میمانم.
هوش مصنوعی: پس باید نیرنگ خود را در کار او به کار بندم، شاید از صبر روی برتابد و ناخشنود شود.
هوش مصنوعی: شیطان گفت: ای خداوند آشکار، اکنون هنگام برآوردن خواستهٔ سوم من است.
هوش مصنوعی: ابلیس میگوید: خواستهٔ سومم آشکارا این است که خورشید به فلک نخست (نزدیکترین آسمان به زمین) فرود آید.
هوش مصنوعی: تا همهٔ گرمای خود را آشکار کند و در آن هنگام بر بدن حسین بتابد.
هوش مصنوعی: چون ابلیس این آرزو را کرد، فرمان الهی رسید و خورشید همانگونه شد که او میخواست.
هوش مصنوعی: خورشید چنان بر پیکر شاه دین، حسین، تابید که از شدت گرما گویی دود بر آسمان و زمین برخاست.
هوش مصنوعی: تشنگی چنان بر امام چیره شد که کام و زبان آن شاه تشنهلب...
هوش مصنوعی: ...از خشکی، هنگامی که به هم میخوردند، گویی از چوب خشک صدا برمیخاست.
هوش مصنوعی: از هر زخم او خون به جوش آمد و از گروه فرشتگان فریاد و ناله برخاست.
هوش مصنوعی: در آن لحظه جبرئیل از درگاه خداوند بزرگ به سوی زمین روانه شد.
هوش مصنوعی: جبرئیل بال خود را سایبان آن بدن پر از زخم تیر و نیزه کرد.
هوش مصنوعی: شاه تشنهلب چشم گشود و با فروتنی بسیار به جبرئیل گفت:
هوش مصنوعی: ای جبرئیل، این بال تو که بر سر من است، پردهای میان من و محبوبم (خداوند) شده است.
هوش مصنوعی: روی دل من جز به سوی محبوب نیست و در این لحظه سایهای بر سرم نمیخواهم.
هوش مصنوعی: اگر قصدت نیکی به من است، برو و بر جوانان من سایه بیفکن.
هوش مصنوعی: برو بر علی اکبرم و بر کودک خردسالم علی اصغر سایه بیفکن.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی یاریام کنی، برو بر داماد من سایه بیفکن.
هوش مصنوعی: زیرا دو آتش او را سوزانده است: یکی داغ حسرت و دیگری گرمای خورشید.
هوش مصنوعی: از کنار پیکر عباس، که سرور مردمان است، بگذر و لحظهای بر زخمهایش سایه بیفکن.
هوش مصنوعی: ای غمگیندل، به سوی خیمه برو و بر سر امام سجاد (زینالعابدین) سایه بیفکن.
هوش مصنوعی: که از سوز تب فریاد تشنگی سر میدهد، در بستر افتاده و بیهوش میشود.
هوش مصنوعی: ای جبرئیل، اندکی بعد خاندان من در این دشت خوار و بیپناه خواهند شد.
هوش مصنوعی: نه چادری بر سر دارند و نه لباسی بر تن؛ همه سربرهنه و بیپوشش خواهند بود.
هوش مصنوعی: هر جا که آنان منزل کنند، بر کودکان یتیم من سایه بیفکن.
هوش مصنوعی: بهویژه در ویرانهٔ شهر شام، از آن جای بیسقف و بیبام گذر کن.
هوش مصنوعی: به کودکان درویش و بیپناه من مهربانی کن و لحظهای با بال خود بر آنان سایه بیفکن.
هوش مصنوعی: شاعر خطاب به جبرئیل میگوید: اگر شعر صامت را پذیرفتی، آن را به بهشت ببر و به پیامبر عرضه کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.