به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ من
تماشایی ندارد رنگ از گلگشت باغ من
چنان از آفتاب عشق می جوشد دماغ من
که پهلو می زند با چشمه خورشید داغ من
مرا برده است وحشت از جهان آب و گل بیرون
عرق ریزد فلک بیهوده ز انجمن در سراغ من
ز منت بر دل روشن بود مردن گواراتر
شود دست حمایت باد صرصر بر چراغ من
مرا زنگار از دل چون زداید باده لعلی؟
که می چون لاله خون مرده گردد در ایاغ من
ز فکر عافیت آسوده ام با درد و داغ او
ز جوش گل ندارد سبزه بیگانه باغ من
اگر چه خاک من گلرنگ شد از باده پیمایی
همان خمیازه چون گل می زند موج از ایاغ من
مشو از شبنم خونگرم من ای شاخ گل غافل
که می سوزد نفس خورشید تابان در سراغ من
ندارد دودمان عشق چون من مجلس افروزی
سیه مستی کند پروانه از دود چراغ من
به شیرین کاری صنعت ز شیرین برده ام دل را
چرا میراب جوی شیر نبود سنگداغ من؟
ازان دارد چو داغ لاله، داغ من رگ خامی
که بیش از داغ، شور عشق می سوزد دماغ من
ز تأثیر دعای جوشن می نشکند صائب
به سنگ خاره چون یاقوت اگر غلطد ایاغ من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل توصیف حال عاشقی است که سینهاش پر از داغ است و از گرمای عشق میسوزد. او از جهان خاکی رمیده، مرگ را بر منت برتری میدهد و میگوید شراب نیز دردش را درمان نمیکند و تشنگیاش پایان ندارد. در ادامه خود را مجلسافروز خاندان عشق میخواند و با اشاره به داستان فرهاد و شیرین از شیرینکاری خود سخن میگوید. در پایان صائب جام خود را به برکت دعا از شکستن در امان میداند.
هوش مصنوعی: داغهای عشق در سینهام چنان به هم پیوستهاند که باغ وجودم یکسره سرخ است و گشت در آن رنگ تازهای برای تماشا ندارد.
هوش مصنوعی: مغز و سرم از گرمای خورشید عشق چنان میجوشد که داغ من با چشمهٔ خورشید برابری میکند.
هوش مصنوعی: وحشت و رمیدگی مرا از این جهان خاکی بیرون برده است؛ آسمان بیهوده در جستوجوی من در انجمنها عرق میریزد و رنج میکشد.
هوش مصنوعی: برای دل روشن، مردن از زیر بار منت رفتن گواراتر است؛ پس بگذار باد تند نیز بهجای حمایت چراغم را خاموش کند، که آن را بر منت دیگران ترجیح میدهم.
هوش مصنوعی: شراب سرخ چگونه زنگار غم را از دلم بزداید، وقتی که در جام من چون رنگ لاله به خونی مرده و بیاثر بدل میشود؟
هوش مصنوعی: با درد و داغ عشق او از اندیشهٔ عافیت آسودهام؛ باغ من چنان پر از گل است که سبزهٔ بیگانه در آن جایی ندارد.
هوش مصنوعی: هرچند خاکم از بس شراب نوشیدهام گلرنگ شده، هنوز موج جامم مانند گل دهان به خمیازهٔ تشنگی گشوده است و سیر نمیشود.
هوش مصنوعی: ای شاخهٔ گل، از شبنم گرم و پرخون من غافل مباش؛ خورشید درخشان نیز در جستوجوی من نفسش میسوزد.
هوش مصنوعی: خاندان عشق مجلسافروزی چون من ندارد؛ پروانه حتی از دود چراغ من مست و بیخود میشود.
هوش مصنوعی: با هنرمندی و شیرینکاری در صنعت، دل را از شیرین ربودهام؛ پس چرا داغ سنگسوز من صاحب جوی شیر نیست؟ اشاره به فرهاد و جوی شیری که برای شیرین کند.
هوش مصنوعی: داغ من مانند داغ لاله رگهای از خامی دارد، زیرا شور عشق بیش از خود داغ مغزم را میسوزاند.
هوش مصنوعی: صائب، به اثر دعای جوشن، اگر جامم چون یاقوت بر سنگ خارا هم بغلتد نمیشکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مجو ای دل بخور از بهر ترتیب دماغ من
مگر آگه نیی شبهای هجر از درد و داغ من
دلم کز داغ هجران شد سیه منما ره وصلش
که هرگز سوی بستان ره نخواهد بر در زاغ من
به داغ بی کسی ز انسان گرفتارم که گر سوزم
[...]
بهار سوختن بخشیده سامانی به داغ من
که هر سو شعله ای گلدسته می بندد ز باغ من
عجب رسواییی سر در پی گمنامیم دارد
شود هر نقش پا آیینه راه سراغ من
صبا بیگانه بود از رنگ و بوی گلشن هستی
[...]
گذشتی مست با غیر و زدی آتش به داغ من
کجا رفتی بیا ای شبنم گلهای باغ من
به سوی کلبه من پاگذار و خانه روشن کن
پریده رنگ چون پروانه از روی چراغ من
به هر جا می روم بوی کباب آید ز اعضایم
[...]
بههر جا پرتو حسنت برافروزد چراغ من
سیاهی افکند در خانهٔ خورشید داغ من
به بو یی زپن بهارم وا نشد آغوش استغنا
عیار شرمگیرید از تریهای دماغ من
به رنگ نشئهٔ می رفتهام زین انجمن اما
[...]
اگر عکسی فتد از لعل ساقی در ایاغ من
به ساقی عرش ساید پایه ی تخت دماغ من
کدامین شاخ گل امشب چراغ مخلصم گردد
که از خورشید شبنم می زند گلهای باغ من
گر از سرو قبا پوش تو افتد سایه ام بر سر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.