در زلف تو آویخت دل از قید علایق
سررشته پیوند بود تاب موافق
پهلو به حیات ابدی می زند آن زلف
این است سوادی که به اصل است مطابق
از عشق شکایت گنه حوصله ماست
باکودک بدخو چه کند دایه مشفق؟
دیگر نشود جمع به شیرازه محشر
هردل که پریشان شود ازناله عاشق
همت ز دل وعرض تجمل بود ازدست
منت ز خلایق بود و رزق ز خالق
ای سرو مزن باقد او لاف رعونت
کاین جامه به هر بی سرو پانیست موافق
آگاه ز عیب و هنر خویش نگردد
تاچشم نپوشد کسی ازعیب خلایق
نشگفت اگر ازتیغ تو وا شد دل صائب
جان تازه کند صحبت یاران موافق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با تکبیتهای مستقل در سبک هندی، از دلبستگی به زلف یار آغاز میکند و زلف سیاه را به ظلماتِ آب حیات مانند میکند. شاعر شکایت از عشق را نتیجهٔ کمطاقتیِ عاشق میداند و از اثر پایدارِ نالهٔ عاشق سخن میگوید. سپس به اندرزهایی میپردازد: روزی از خداست نه از خلق، و خودشناسی با چشمپوشی از عیب دیگران به دست میآید. در پایان، زخم تیغ یار را مایهٔ گشایش دل خود میشمارد.
هوش مصنوعی: دلِ من از بند وابستگیهای دنیا رها شد و به زلف تو آویخت؛ زیرا پیوند از همانندی پدید میآید و پیچوتابِ دلِ بیقرار با پیچوتابِ زلف تو هماهنگ است.
هوش مصنوعی: آن زلف سیاه با زندگی جاوید برابری میکند. سیاهیِ زلف مانند تاریکیِ ظلمات است که آب حیات در آن است، پس رونوشتی است که با اصل خود کاملاً مطابقت دارد.
هوش مصنوعی: اگر از عشق شکایت میکنیم، گناه از کمظرفیتی و کمطاقتی ماست، نه از عشق. عشق مانند دایهٔ مهربانی است که با کودکِ بدخو چارهای ندارد.
هوش مصنوعی: هر دلی که از نالهٔ عاشق پریشان و پراکنده شود، دیگر حتی با شیرازهبندیِ روز قیامت هم گرد نمیآید و سامان نمییابد.
هوش مصنوعی: بلندهمتی از دل برمیخیزد و خودنمایی و تجمل از دست و دارایی. منت را از مردم میکشیم، اما روزی را در حقیقت آفریدگار میدهد؛ پس نباید منتِ خلق را پذیرفت.
هوش مصنوعی: ای سرو، در برابر قامت یار از خوشقامتی و نازِ خود لاف نزن؛ زیرا این جامهٔ رعنایی بر قامت هر فرومایهٔ بیسروپایی راست نمیآید.
هوش مصنوعی: کسی از عیب و هنر خود آگاه نمیشود، مگر آنکه چشم از عیبهای مردم بپوشد و به عیبجویی دیگران مشغول نباشد.
هوش مصنوعی: شگفت نیست اگر دل صائب با زخم شمشیر تو گشوده و شاد شد؛ زیرا همنشینی با یاران همدل و سازگار جان را تازه میکند و دل عاشق با تیغ معشوق یار و موافق است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای یافته اسلام به اقبال تو رونق
اعدای تو بر باطل و احباب تو بر حق
سعد فلک و مَحمِدَتِ خلق زمین است
از کنیت تو مُنشعِب از نام تو مُشتق
آنی تو که هر چند بجویند نیابند
[...]
بنشست بجای پدر آن خواجه مطلق
و او از برآمد زفلک قد رجع الحق
آراسته شد صدر بصد حشمت و تمکین
وافروخته شد شرع بصد زینت و رونق
ای باهمه دلها چو روان گشته موافق
[...]
گر نسبت خرقه نبرد شیخ به صادق
نی شیخ بود زرق فروشیست منافق
و نیز به نسبت ببرد دلق مرقع
سودش نبود گر نبود عاشق صادق
بر خرقه ی تسلیم زن از سوزن اخلاص
[...]
لعل لب دلدار شرابیست فرحبخش
در میکده عشق
شمیم باغ بهشتست یا نسیم عراق
که گشت زنده ز انفاس او دل مشتاق
برون ز خامه که او هم زبان بود ما را
که دستگیر تواند شد از سر اشفاق
ترا بقتل احبّا مؤاخذت نکنند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.