صَرصَر هجر تو، ای سرو بلند
ریشهٔ عمر من از بیخ بکند
پس چرا بستهٔ اویم همه عمر؟
اگر آن زلف دوتا نیست کمند
به یکی جان نتوان کرد سؤال
کز لب لعل تو یک بوس به چند
بفگند آتش اندر دل حسن
آنچه هجران تو از سینه فگند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
صَرصَر هجر تو، ای سرو بلند
ریشهٔ عمر من از بیخ بکند
پس چرا بستهٔ اویم همه عمر؟
اگر آن زلف دوتا نیست کمند
به یکی جان نتوان کرد سؤال
کز لب لعل تو یک بوس به چند
بفگند آتش اندر دل حسن
آنچه هجران تو از سینه فگند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به دردی از هجر و فراق اشاره می‌کند که به سبب جدایی از معشوقش به وجود آمده است. او از شدت اندوه و ناراحتی ناشی از دوری معشوق، از ریشه قطع شدن عمر خود سخن می‌گوید و می‌پرسد که چرا در این حالت در دام عشق گرفتار شده است. شاعر با اشاره به زیبایی‌های معشوق و زبان شیرین او، ابراز می‌کند که عدم دسترسی به عشق و بوسه‌اش به شدت آتش در دلش روشن کرده و باعث عذاب او شده است.
هوش مصنوعی: هوا و وزش شدید ناشی از دوری تو، ای درخت سرو بلند، ریشهٔ عمرم را از عمق زمین قطع کرده است.
هوش مصنوعی: چرا من همیشه اسیر او هستم و در حسرت او زندگی می‌کنم، در حالی که اگر آن زلف دو شاخه وجود نداشت، این اسارت نیز وجود نداشت؟
هوش مصنوعی: چگونه می‌توان از کسی پرسید که برای یک بوسه از لب‌های سرخ تو، جان را فدای چند بوسه کرد؟
هوش مصنوعی: عشق و حسرت ناشی از دوری تو آتش در دل خوب رویان به وجود آورده و آنچه که احساسات آنها را خراب کرده، همین جدایی توست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بس بس ای طالع خاقانی چند
چند چندش به بلا داری بند
جو به جو راز دلش دانستی
که به یک نان جوین شد خرسند
مدوانش که دوانیدن تو
[...]
چون فال زنان ناخردمند
گرد آورده ست مهره ای چند
ای در اسباب جهان پای تو بند
مانده از راه بدین سلسله چند
خوش هراتی‌ست حزینم مپسند
طرفه فصلی‌ست بزن راهی چند
بر همه درس توکل می کند
در هوا او پشه را رگ می زند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.