شمع بگریست گه سوز و گداز
کاز چه پروانه ز من بیخبر است
بسوی من نگذشت، آنکه همی
سوی هر برزن و کویش گذر است
بسرش، فکر دو صد سودا بود
عاشق آنست که بی پا و سر است
گفت پروانهٔ پر سوختهای
که ترا چشم، بایوان و در است
من بپای تو فکندم دل و جان
روزم از روز تو، صد ره بتر است
پر خود سوختم و دم نزدم
گرچه پیرایهٔ پروانه، پر است
کس ندانست که من میسوزم
سوختن، هیچ نگفتن، هنر است
آتش ما ز کجا خواهی دید
تو که بر آتش خویشت نظر است
به شرار تو، چه آب افشاند
آنکه سر تا قدم، اندر شرر است
با تو میسوزم و میگردم خاک
دگر از من، چه امید دگر است
پر پروانه ز یک شعله بسوخت
مهلت شمع ز شب تا سحر است
سوی مرگ، از تو بسی پیشترم
هر نفس، آتش من بیشتر است
خویشتن دیدن و از خود گفتن
صفت مردم کوته نظر است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و سوختن پروانهای سخن میگوید که به شمعی وابسته است و در حال سوزش به خاطر عشقش میباشد. پروانه به شمع عشق میورزد و بیخبر از حال او، در بیرون از دایرهٔ وجودش میچرخد. شمع از درد و سوزش خودش مینالد، اما سعی دارد این احساس را در خود خاموش کند و نشان دهد که مردان کوتهنظر تنها به خود میپردازند و از احساسات عمیق عشق غافلند. در نهایت، شاعر بیان میکند که برای او سوزش ناشی از عشق، به مراتب از زندگی بیمعنا تر است.
هوش مصنوعی: شمع به خاطر آتش خود میگرید، زیرا پروانه که عاشق اوست، از حال او بیخبر است.
هوش مصنوعی: کسی که به من توجه نکرد، در عوض به همه جا و هر کوچه و خیابانی سرک میکشد و میگذرد.
هوش مصنوعی: عاشق واقعی کسی است که حتی بدون داشتن پا و سر نیز به محبت و عشق مشغول است و درگیر هزاران فکر و خیال نیست.
هوش مصنوعی: پروانهای که به خاطر سوزانده شدن بالهایش میسوزد، میگوید که تو فقط به در و ایوان خودت چشم داری و به من توجهی نداری.
هوش مصنوعی: من تمام وجودم را برای تو فدای کردهام و روزهای من به خاطر تو همواره بدتر از روزهای دیگر است.
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق و دلدادگیام سوختم و چیزی نگفتم، هرچند که پروانه که به دور شمع میچرخد، پرش آتشین است.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیداند که من در حال سوختن هستم. اینکه سوختن را تحمل کنم و هیچچیز نگویم، خودش هنری است.
هوش مصنوعی: تو که به آتش خودت توجه داری، چطور میخواهی آتش ما را ببینی که از کجا روشن شده است؟
هوش مصنوعی: کسی که خود نزد تو در آتش است و شعلهور شده، چگونه میتواند با آب خود را خاموش کند؟
هوش مصنوعی: من با تو میسوزم و به خاطر تو تغییر میکنم، اما دیگر از من امیدی نیست که تغییر دیگری رخ بدهد.
هوش مصنوعی: پروانه در نتیجهٔ یک شعلهٔ آتش میسوزد و شمع از شب تا dawn (سپیدهدم) فرصت دارد تا بسوزد. این بیت به تند و زودگذر بودن زندگی و عشق اشاره دارد و نشان میدهد که گاهی اوقات شور و شوق شدید به سرعت نابود میشود.
هوش مصنوعی: من به سوی مرگ در حال حرکت هستم و هر لحظه که میگذرد، آتش درون من بیشتر شعلهور میشود.
هوش مصنوعی: خود را دیدن و دربارهٔ خود صحبت کردن، ویژگی افرادی است که دیدگاه محدودی دارند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
به خدایی که ره معرفتش
روز و شب مالک عالم نظر است
در ره او خرد از غول اضلال
با ثبات قدمش در نظر است
چرخ بر درگه او پشت خم است
[...]
هر کجا شاه جهانرا سفر است
فتح بر فتح و ظفر بر ظفر است
ظفر و فتح شهنشاه جهان
از جهان داور پیروزگر است
خسرو مشرق و چین شمس الملک
[...]
ای عماد الدین ای صدر زمان
هر زمان صدری تو را خاک در است
چرخ نعمان دوم خواندت و گفت
نعل یحموم توام تاج سر است
من که آتش سرم و باد کلاه
[...]
آن دهان نیست که تنگ شکر است
وان میان نیست که مویی دگر است
زان تنم شد چو میانت باریک
کز دهان تو دلم تنگتر است
به دهان و به میانت ماند
[...]
گفتمش روی تو جانا قمر است
گفت بالله ز قمر خوبتر است
گفتمش زلف تو آشفته چراست
گفت سرگشتهٔ دور قمر است
گفتمش نوش لبت چیست بگو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.