سوی من شادی نیاید،تا نیایم سوی تو
روی شادی آن زمان بینم که بینم روی تو
من دلی دارم که در وی روی شادی هیچ نیست
غیر از آن ساعت که آرد باد صبحم بوی تو
هر کسی از غم پناه خود به جایی میبرد
من چو غم بینم روم شادیکنان در کوی تو
چشم ترکت را غلامان گر چه بسیارند، لیک
زین غلامان مقبل آن خالست و مخلص موی تو
من به غم خوردن نهادم گردن بیچارگی
زانکه کس شادی نبیند در جهان از خوی تو
اوحدی، تن در شب غم ده، کزین شیرینلبان
روز شادی کس نخواهد کرد جست و جوی تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، عاشق تنها سرچشمهٔ شادی خود را دیدار معشوق و بوی او میداند و از هر غمی به کوی او پناه میبرد. سپس از تندخویی معشوق مینالد و میگوید با چنین خویی کسی روی شادی نمیبیند. در پایان، شاعر به خود اندرز میدهد که شب غم را بپذیرد، زیرا از این زیبارویان امید شادی و دلجویی نمیرود.
هوش مصنوعی: تا به سوی تو نیایم، شادی به سراغ من نمیآید؛ تنها زمانی روی شادی را میبینم که چهرهٔ تو را ببینم.
هوش مصنوعی: دلی دارم که هیچ نشانی از شادی در آن نیست، جز آن لحظهای که باد صبح بوی تو را برایم میآورد.
هوش مصنوعی: هر کس برای رهایی از غم به جایی پناه میبرد؛ اما من هرگاه غمی ببینم، شادمانه به کوی تو میروم.
هوش مصنوعی: چشم زیبای تو، که چون ترکان دلربا و بیرحم است، بندگان بسیار دارد؛ اما از میان این بندگان، خال تو نیکبختترین و موی تو وفادارترین است.
هوش مصنوعی: من از سر ناچاری گردن به غم خوردن نهادهام، زیرا با خوی تو هیچکس در جهان روی شادی را نمیبیند.
هوش مصنوعی: ای اوحدی، به شب غم تن بده و آن را بپذیر، چون از این زیبارویان شیرینلب هیچکس در روز شادی سراغ تو را نخواهد گرفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تو
وز فراق روی تو بگداختم چون موی تو
جان من پاینده اندر تن ز مشگین موی تست
دل بود روشن ز روی فرخ دلجوی تو
از نهیب تیر مژگان و کمان ابرویت
[...]
مرحبا ایچشم جان روشن بنور رای تو
دستگیر دل گه آشفتگی گیسوی تو
هر که دید آن موی و رو در کفر و در اسلام گفت
صبح اسلام است و شام کفر روی و موی تو
پیش شمع روی تو مهر فلک پروانه ایست
[...]
ای منور دیدهٔ مردم به نور روی تو
عالمی آشفته چون باد صبا از بوی تو
عقل می خواهد که گردد گرد کوی تو ولی
گرد اگر گردد نگردد هیچ گرد کوی تو
هر چه می بینم بود در چشم من آئینه ای
[...]
شاه خوبانی و ترکان خطا هندوی تو
سرکشان را طوق گردن حلقه گیسوی تو
تا تو رفتی آفتاب از زر همی تابد طناب
تا زند این خیمه فیروزه در اردوی تو
مدعی گیرم که چون آیینه رویین تن شود
[...]
ای منور هر دو عالم ز آفتاب روی تو
وی معطر ملک جان از زلف عنبر بوی تو
کفر پنهان گشت و ایمان حقیقی شد عیان
تا نقاب زلف افتاد از جمال روی تو
هر کسی را میل دل باشد بسوی این و آن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.