خوشا کسی که ز عشقش دمی رهایی نیست
غمش ز رندی و میلش به پارسایی نیست
دل رمیدهٔ شوریدگان رسوایی
شکستهایست که در بند مومیایی نیست
ز فکر دنیی و عقبی فراغتی دارد
خداشناس که با خلقش آشنایی نیست
غلام همت درویش قانعم کاو را
سر بزرگی و سودای پادشایی نیست
مراد خود مطلب هر زمان ز حضرت حق
که بر در کرمش حاجت گدایی نیست
به کنج عزلت از آن روی گشتهام خرسند
که دیگرم هوس صحبت ریایی نیست
قلندریست مجرد عبید زاکانی
حریف خواجگی و مرد کدخدایی نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ عشق و رابطهٔ انسان با خدا و دیگران است. شاعر در بیان احساسات خود تأکید میکند که عشق واقعی موجب رهایی از غمها و میل به رندی و دنیا نمیشود. او به خوشحالیاش از تنهایی و دوری از ریاکاری اشاره میکند و کسانی را میستاید که تنها خدا را میشناسند و در جستجوی حقیقت و معانی بلند زندگیاند. در نهایت، عبید زاکانی به خود به عنوان یک قلندر آزاداندیش اشاره میکند که از مقامهای دنیوی فاصله گرفته و به زندگی سادهتر و راستینتر روی آورده است.
هوش مصنوعی: خوش به حال کسی که لحظهای از عشقش آزاد نمیشود و غم او به خاطر رندی (بازیگوشی) و میل او به پارسایی (پرهیزگاری) نیست.
هوش مصنوعی: دلهای عاشق و سرگردان، مانند یک شکستهدل رسوا هستند که در قید و بند کسادی و بلکه ناتوانی از زیستن گرفتار نمیشوند.
هوش مصنوعی: انسان خداشناس واقعی که به امور دنیا و آخرت فکر نمیکند، از دغدغهها آزاد است و به همین دلیل با مردم ارتباطی ندارد.
هوش مصنوعی: من به حال کسی از درویش راضیام که خود را بزرگ نمیبیند و آرزوی پادشاهی در سر ندارد.
هوش مصنوعی: من هر وقت خواستهام به درگاه خداوند چیزی بخواهم، نیازی به تظاهر و ناز و ادعا نیست؛ چرا که در رحمت و کرم او هیچ حاجتی بیجواب نخواهد ماند.
هوش مصنوعی: به گوشهٔ تنهایی پناه بردهام و از این که دیگر تمایلی به دوستیهای ریاکارانه ندارم، شاد هستم.
هوش مصنوعی: عبید زاکانی مانند یک قلندر (عابدی آزادزده) است که هیچگاه به مقامهای دنیوی مثل خواجگی (پیشنماز و مقامداران) و کدخدایی (رئیس روستا) نمیرسد و به نوعی از این مقامها دور است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بیا بیا که مرا طاقت جدایی نیست
رها مکن که دلم را ز غم رهایی نیست
دلم ببردی و گر سر جدا کنی ز تنم
به جان تو که دلم را سر جدایی نیست
بریز جرعه که هنگامه غمت گرم است
[...]
جفا مکن که جفا رسم دلربایی نیست
جدا مشو که مرا طاقت جدایی نیست
مدام آتش شوق تو در درون منست
چنانکه یک دم از آن آتشم رهایی نیست
وفا نمودن و برگشتن و جفا کردن
[...]
مرا به بعد مکان از شما جدائی نیست
که هر کجا روم از دام دل رهائی نیست
هر آنچه در نظرم آید از شمایل تو
به جز وظیفهٔ شوخی و دلربائی نیست
در آن حریم که خلوتسرای حضرت اوست
[...]
چو منع غیر مجالم در آشنایی نیست
ز آشنایی او چاره جز جدایی نیست
گذشتم از غم آن گل زرشک غیر ولی
ز خار خار دل از غیرتم رهایی نیست
دلا ز صحبت خوبان کناره کن ز ازل
[...]
چنین که با تو مرا تاب آشنایی نیست
به حیرتم که چرا طاقت جدایی نیست
خوشم به وعده او، با وجود آنکه به من
وفای وعده او غیر بیوفایی نیست
به غیر بس که درآمیختی، به خلق ترا
[...]
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.