کس ندارم که پیامی برد از من به کسی
چون کنم دسترسم نیست به فریاد رسی
بر کسی شیفته ام باز من خام طمع
که چو من سوخته خرمن یله کرده است بسی
از منش یاد نمی آید و خود می داند
که از او صبر ندارم من مسکین نفسی
هوسی بود که با من به ضرورت می باخت
چند بردارد اگر عشق نباشد هوسی
من نه آنم که نظر بر همه جنس اندازم
کی شود گوهر دریا متعلق به خسی
بود آیا که سر کوی فلانی هرگز
روز بی محتسبی بینم و شب بی عسسی
گر به عمری نفسی وصل شکر دریابم
به علی رغم بر آید ز زمین خر مگسی
هرگز از کنج نیارم به درآمد پنهان
ورنه بسته ست به هر عضو من آخر جرسی
روش من همه سرمایه ی دیوانگی است
هرکسی ره به خرد برد و نزاری به کسی
رخ اگر بر رخ چون برگ گل دوست کشم
پیل را طرح نهم مدعیان را فَرَسی
بس دمی گر بکشندم چو برنج از سر پوست
والله ار ملک جهان پیش من ارزد عدسی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از تنهایی و نداشتن پیامرسان مینالد و از معشوقی گله میکند که عاشقان بسیاری را رها کرده و مهرش به او هوسی گذرا بوده است. از مزاحمت محتسب و شبگرد و رقیب، و از رسوایی ناگزیر عاشقی شکایت دارد. در پایان، دیوانگی را بر خرد برمیگزیند و میگوید در برابر وصال دوست، ملک جهان برایش بیارزش است.
هوش مصنوعی: کسی را ندارم که پیامی از من به معشوق برساند. چه کنم که به هیچ فریادرسی دسترسی ندارم.
هوش مصنوعی: من سادهدلِ طمعکار باز دل به کسی بستهام که بسیاری از عاشقانِ خرمنسوخته و بیچاره مانند مرا رها کرده است.
هوش مصنوعی: او هیچ یادی از من نمیکند، با آنکه خوب میداند منِ بیچاره حتی یک لحظه هم بی او طاقت ندارم.
هوش مصنوعی: آنچه با من داشت هوسی بود که از سر ناچاری با من بازی میکرد. هوسی که عشق پشتش نباشد چقدر دوام میآورد؟
هوش مصنوعی: من کسی نیستم که به هر کس و هر چیزی چشم بدوزم. گوهرِ دریا کی به خس و خاشاکِ بیارزش تعلق میگیرد؟
هوش مصنوعی: آیا ممکن است روزی سرِ کوی آن معشوق را روزی بیمحتسب و شبی بیشبگرد ببینم، تا بیمزاحم به آنجا بروم؟
هوش مصنوعی: اگر پس از عمری لحظهای به وصال آن معشوقِ شیرین چون شکر برسم، به رغم من مگسی مزاحم از زمین برمیخیزد؛ یعنی رقیبی پیدا میشود و وصال را تلخ میکند.
هوش مصنوعی: هرگز نمیتوانم پنهانی از گوشهٔ خود بیرون بیایم، زیرا گویی به هر عضو من زنگی بستهاند و حال عاشقیام رسوایم میکند.
هوش مصنوعی: همهٔ سرمایهٔ راه و رفتار من دیوانگی است. هر کسی راهی به خرد پیدا کرد، اما نزاری راهی به یک نفر، یعنی معشوق، برد.
هوش مصنوعی: اگر چهره بر چهرهٔ چون برگ گل دوست بگذارم، چنان برتر میشوم که در بازی با مدعیان، مانند شطرنج، فیل و اسب را به آنان امتیاز میدهم.
هوش مصنوعی: اگر برای یک دم وصال حتی مانند برنج پوستم را بکنند، باز به خدا سوگند که پادشاهی جهان نزد من به اندازهٔ یک عدس هم ارزش ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شاخ انگور کهن دخترکان زاد بسی
که نه از درد بنالید و نه برزد نفسی
همه را زاد به یک دفعه، نه پیش و نه پسی
نه ورا قابلهای بود و نه فریادرسی
از کرم در من بیچاره نظر کن نفسی
که ندارم به جز از لطف تو فریادرسی
روی بنمای، که تا پیش رخت جان بدهم
چه زیان دارد اگر سود کند از تو کسی؟
در سرم نیست به جز دیدن تو سودایی
[...]
به شکرخنده اگر میببرد دل ز کسی
میدهد در عوضش جان خوشی بوالهوسی
گه سحر حمله برد بر دو جهان خورشیدش
گه به شب گشت کند بر دل و جان چون عسسی
گه بگوید که حذر کن شه شطرنج منم
[...]
گر درونسوختهای با تو برآرد نفسی
چه تفاوت کند اندر شکرستان مگسی؟
ای که انصافِ دلِ سوختگان میندهی
خود چنین روی نبایست نمودن به کسی
روزی اندر قدمت افتم و گر سَر برود
[...]
من ترا دارم و جز لطف توام نیست کسی
در جهانم نبود غیر تو فریاد رسی
نفسی بی تو نیارم زدن، ای جان، گر چه
نکنی یاد من خسته به عمری نفسی
هر کسی راست هوایی و خیالی در سر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.