|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خدا بر لب ولی دل در هوا غرق
خدا را ما نکردیم از هوا فرق
ازین تخمی که افشاندیم در دشت
نباشد کشت ما جز در خور حرق
بریز آبی ز رحمت ورنه ما را
در آتش سوخت باید پای تا فرق
بما تردامنان منگر خدا را
جهانی خشک لب از غرب تا شرق
گرفتم راست ناید در دعا کذب
گرفتم در نگیرد با خدا زرق
نمیگریی چرا بر حالم ای ابر
نمیخندی چرا بر کارم ای برق
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به حال و هوای خود و رابطه‌اش با خدا می‌پردازد. او احساس می‌کند که با وجود دعا و درخواست از خدا، در عمق وجودش غرق در هوا و آرزوهاست و بین عمل و ایمانش اختلاف وجود دارد. شاعر از نعمت‌های الهی و باران رحمت درخواست می‌کند تا از آتش گرفتاری نجات یابد و به جان خود رحم کند. او از ابر و برق می‌خواهد که بر وضعیتش توجه کنند و به احوالش بخندند، تا شاید در این میان رستگاری بیابد. احساس تنهایی و ناامیدی شاعر در مواجهه با بی‌توجهی طبیعت به حال او به وضوح نمایان است.
هوش مصنوعی: ما فقط به ظاهر و لبخندهای معنوی اکتفا نکردیم، بلکه دل‌هایمان را نیز در عشق و ایمان به خدا غوطه‌ور کردیم و از آنچه در دل داریم، فراتر رفته‌ایم.
هوش مصنوعی: از این تخمی که در دشت پاشیده‌ایم، هیچ محصولی جز در آتش سوختن نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: اگر رحمتی بر ما نریزی، ما در آتش تنها خواهیم سوخت و باید تحمل کنیم تا به آخرین مراحل آن برسیم.
هوش مصنوعی: به کسانی که به خدا ایمان دارند، ننگر؛ چرا که خدا جهانی را آفریده که از سمت غرب تا شرق، خشک و بی‌آب است.
هوش مصنوعی: دعای راستین دروغ نیست و نمی‌توان به بی‌خودی با خدا به دروغ سخن گفت و توقع داشت که دعایی بی‌پایه مستجاب شود.
هوش مصنوعی: چرا به حال من بی‌توجهی، ای ابر؟ چرا بر کارهایم نمیخندی، ای برق؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زمین همرنگ دیبای ستبرق
بنفش و سبز و زرد و سرخ و ازرق
چو تو خونی شدی از پای تا فرق
میان خاک شو در خون خود غرق
چو بر نوح از تف غیرت زند برق
به طوفان مردم چشمش کند غرق
کشید آنگه چنان پیراهن از فرق
که جیبش غرب مه شد دامنش شرق
مبین بگدشته آب چشم از فرق
دلم را بین در او صد بحر خون غرق
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.