|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
عشق از اول رخنه در تن می‌کند
خانه روشن خور ز روزن می‌کند
آنچنان آشفته‌ام کآشفتگی
زلف دلبر وام از من می‌کند
تیره‌روزم لیک هرشب چرخ را
آهم از یک شعله روشن می‌کند
تیغ عشق از مغز جان بگذشت و عقل
رشته بی‌حاصل به سوزن می‌کند
شهوت آتش نفس نمرود است و عشق
آنکه آتش رشک گلشن می‌کند
نفس اگر رویین‌تن آمد گوییا
عشق کار سد تهمتن می‌کند
خار این گلزار و دامان نشاط
هرکه بینی گل به دامن می‌کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف شدت عشق و تاثیرات عمیق آن بر زندگی می‌پردازد. او بیان می‌کند که عشق از همان ابتدا در وجودش نفوذ کرده و زندگی‌اش را پرنور کرده‌است. با وجود آشفتگی و غم، عشق به او قوت می‌بخشد و آتش وجودش را روشن نگه می‌دارد. شاعر با استفاده از استعاره‌های مختلف، عشق را همچون تیغی توصیف می‌کند که به جانش نفوذ می‌کند و بر عقلش غلبه می‌کند. در نهایت، او به زیبایی گل و عشق در کنار آن اشاره می‌کند و می‌گوید هر که در این گلزار باشد، زیبایی و عشق را در آغوش خود حس خواهد کرد.
هوش مصنوعی: عشق از همان ابتدا به دل انسان نفوذ می‌کند و مانند نوری که از پنجره می‌تابد، زندگی را روشن می‌سازد.
هوش مصنوعی: من به قدری در هم و برهم هستم که آشفته شدن موهای معشوق، وام از من می‌گیرد و مرا بیشتر در هم می‌ریزد.
هوش مصنوعی: من روزهای سختی را سپری می‌کنم، اما هر شب با اندوهم به چرخ زندگی رنگی از امید می‌زنم که از دل یک شعله روشن می‌جوشد.
هوش مصنوعی: عشق چون تیغی بر جان انسان تاثیر می‌گذارد و عقل که تلاشی بی‌فایده را دنبال می‌کند، به مانند سوزنی در تلاش است که هیچ نتیجه‌ای ندهد.
هوش مصنوعی: شهوت همچون آتش نمرود است که برای سوزاندن و نابود کردن به کار می‌رود، اما عشق همچون آتش زیبای گلستان است که زیبایی و سرزندگی را به ارمغان می‌آورد و باعث رشد و شکوفایی می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر نفس انسانی مانند تهمتن (هرکول) قوی و نیرومند باشد، گویی عشق می‌تواند قدرت آن را مهار کند و به آن آسیب برساند.
هوش مصنوعی: هر که به گلزار نگاه کند، اگرچه خار و آلودگی‌هایی در آن وجود دارد، اما باز هم گل‌ها او را به سوی خود می‌کشانند و نشاط و شادابی را به او القا می‌کنند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنچه عشق دوست با من می‌کند
والله ار دشمن به دشمن می‌کند
خرمن ایام من با داغ اوست
او به آتش قصد خرمن می‌کند
این دل سرگشته همچون لولیان
[...]
پس هم انکارت مبین می‌کند
کز جماد او حشر صد فن می‌کند
خلق بد بیعقل و بیفن می کند
دوستان را جمله دشمن می کند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.