گنجور

شمارهٔ ۴۱

 
نیر تبریزی
نیر تبریزی » غزلیات
 

تا دل من ریش و لعل و نمکین است

ریش به از مرهم است گر نمک این است

خرمن مشگست زلف او مزنش هان

شانه که غارتگر صبا بکمین است

سر بزن ای ترک ساده هندوی خط را

اجر غلامی که سرکشید همین است

زاهد اگر آیتی بحسن تو خواهد

خط غبار رخت کتاب مبین است

واعظ از حد مسر فسانه که ما را

سابقه عشق تا بروز پسین است

جذبه عشق آتشی است و تاب نیارد

شیخ تنگ مایه را که خانه بنین است

رشته زلف نگار اگر بکف آری

سست مگیرش دلا که حبل متین است

کشته تیغ ترا گواه چه حاجت

نرگس مست تو خود گواه امین است

نیّر بیدل که رو بکوی تو آورد

خواجه مرانش ز در که ملک یمین است



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

شکرستان