بخت ابد یار آن که با تو قرین است
با تو نشستن به از بهشت برین است
جور و جفا کردن از تو دور نباشد
عادت خوبان روزگار چنین است
دل هوس زهد کرد و گوشه ولیکن
چشم سیاه تو آفت دل و دین است
مست و خراب از خیال گوشه چشمت
هر طرفی صدهزار گوشه نشین است
طینت پاکیزگی لطف تنت را
خاک ز کافور و آب ماء معین است
چشم گهربارم از خیال دهانش
حقه لؤلؤی ناب و در ثمین است
دل به تو دادیم و جان فدای تو کردیم
بیعت ما با تو و قرار همین است
دولت وصل تو هر که یافت به عالم
خسرو آفاق و شاه روی زمین است
خال تو کشمیر و بابل است زنخدان
چشم تو از خطا و روی تو چین است
مصحف روی تو می کند همه را شرح
راز نهانی که (آن)امام مبین است
جان به خیال لبت سپرد نسیمی
زان که خیال لب تو روح امین است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانهـعرفانی در ستایش معشوق است: همنشینی با او برتر از بهشت و وصالش پادشاهی جهان دانسته میشود و ستم او رسم خوبان شمرده میشود. شاعر از ناتوانی دل در زهد برابر چشم معشوق و از پیمان جانسپاری خود میگوید. در پایان، با رنگ اندیشهٔ حروفی، چهرهٔ معشوق را مصحف و شرح «امام مبین» و خیال لبش را روحالامین میخواند.
هوش مصنوعی: کسی که همنشین و همراه توست، بخت جاودان یار اوست؛ با تو نشستن از بهشت برین هم بهتر است.
هوش مصنوعی: ستم و بیوفایی کردن از تو بعید نیست، چون رسم زیبارویان روزگار همین است.
هوش مصنوعی: دلم آرزوی پارسایی و گوشهنشینی کرد، اما چشم سیاه تو بلای دل و دین است و نمیگذارد.
هوش مصنوعی: از اندیشهٔ گوشهٔ چشم تو، در هر سو صدهزار گوشهنشین و زاهد مست و از خود بیخود شدهاند.
هوش مصنوعی: در سرشت پاک و لطیف تن تو، خاکش از کافور خوشبو و آبش از آب روان و پاک بهشتی است؛ یعنی تنت از جنس عناصر بهشتی است.
هوش مصنوعی: چشم گوهربار من از خیال دهان او مانند صندوقچهای پر از مروارید ناب و گوهر گرانبها شده است؛ یعنی اشکم چون مروارید میبارد.
هوش مصنوعی: دل را به تو سپردیم و جان را فدایت کردیم؛ پیمان ما با تو و عهدمان همین است.
هوش مصنوعی: هر کس در جهان به نعمت وصال تو رسید، پادشاه همهٔ جهان و فرمانروای روی زمین است.
هوش مصنوعی: خال سیاه تو چون کشمیر است و چاه زنخدانت چون بابلِ جادو؛ چشمت از سرزمین ختا (و فتنهانگیز) و رویت چین است، یعنی همهٔ زیباییهای سرزمینهای نامدار در چهرهٔ تو جمع است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو مانند قرآن است و راز پنهانی را که «امام مبین» (کتاب روشن الهی) است برای همه شرح میدهد؛ اشاره به باور حروفیان که چهرهٔ انسان مظهر کلام خداست.
هوش مصنوعی: نسیمی جان خود را به خیال لب تو سپرد، زیرا خیال لب تو همچون روحالامین (جبرئیل) جانبخش و پیامآور حقیقت است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
کاخ ملک خوبتر ز خلد برین است
با همه دیدارهای خوب قرین است
پیکر او آفت بضاعت روم است
صورت او کاهش صناعت چین است
گوئی خاک اندر او بزر نهفته است
[...]
ملک مصونست و حصن ملک حصین است
منت وافر خدای را که چنین است
شعلهٔ باسست هرچه عرصهٔ ملکست
سایهٔ عدلست هرچه ساحت دین است
خنجر تشویش با نیام به صلح است
[...]
آنک به حق داور زمان وزمین است
خسرو پیروز بخت نصرة دین است
حامی اسلام بیشکین که چو گردون
مرکب دوران او همیشه بزین است
آنکه در اطراف ملکش از در طاعت
[...]
بخت جوان دارد آن که با تو قرین است
پیر نگردد که در بهشت برین است
دیگر از آن جانبم نماز نباشد
گر تو اشارت کنی که قبله چنین است
آینهای پیش آفتاب نهادست
[...]
در صف دلها غم تو صدرنشین است
مرتبه ناله از تو برتر ازین است
بر تو نه تنها منم فشانده دل و دین
داعیه این است هر کرا دل و دین است
کس نشود سیر گفته ای ز وصالم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.