|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
زهی چشم و زهی ابرو، زهی روی
زهی خط و زهی خال و زهی موی
زهی حسن و زهی لطف و زهی خلق
زهی عدل و زهی احسان زهی خوی
زهی فر و زهی زینت زهی جاه
زهی حشمت زهی طینت زهی بوی
زهی قوت زهی قدرت زهی حکم
زهی عشرت زهی بستان زهی جوی
زهی علم و زهی حلم و زهی فضل
زهی دولت نسیمی را از این کوی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف زیبایی‌های ظاهری و باطنی محبوب خود می‌پردازد و ویژگی‌های او را به شکل دلنواز و کم‌نظیری ستایش می‌کند. از ابرو و موی او تا خلق و خوی نیک و صفات پسندیده، همه را به زیبایی و لطف توصیف می‌کند. او همچنین به علم، حلم، و فضل محبوب اشاره کرده و در نهایت از زندگی شاد و خوشبختی که در کنار او تجربه کرده، سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: چه چشمانی، چه ابروهایی! چه روی زیبایی و چه خط و خالی دارد! چه موی خوش‌حالی!
هوش مصنوعی: ای کاش زیبایی، لطف، خلق نیک، عدالت و احسان، و نیکویی در تو وجود دارد!
هوش مصنوعی: به چه زیبایی و شکوهی، به چه زینتی و عظمت و گرمای دلنشینی، به چه طینت پاک و بویی دل‌انگیز.
هوش مصنوعی: آفرین بر نیرو، آفرین بر توانایی، آفرین بر فرمان، آفرین بر شادی، آفرین بر باغ، آفرین بر جوی آب!
هوش مصنوعی: آفرین بر علم و بردباری و فضیلت و موفقیت! نسیمی از این دیار به وزیدن درآمده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دو جادوچشمْ چُون گلبوی و مینوی
سِرِشته از گُل و مِی هر دو را روی
زبان بگشاد شاپورِ سخن‌گوی
سخن را بهره داد از رنگ و از بوی
چنان گستاخ شد با آن سمن بوی
که نبود وصف آن کار سخن گوی
گل است آن یا سمن یا ماه یا روی
شب است آن یا شبه یا مشک یا موی
لبت دانم که یاقوت است و تن سیم
نمی‌دانم دلت سنگ است یا روی
نپندارم که در بستان فردوس
[...]
در ایامش مغل ره یافت این سوی
به تاراج بضاعت گشت ره جوی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.