با روی او مگو که ز گلزار فارغیم
کز هستی دو کون به یکبار فارغیم
ای شیخ شهر! دور ز انکار ما برو
اقرار کن به ما که ز انکار فارغیم
با نور و ظلمت رخ و زلفش الی الابد
از شمع آفتاب و شب تار فارغیم
اغیار نیست در ره وحدت اگر بود
بالله به جان یار ز اغیار فارغیم
ما را ز ماه روی تو هر ماه حاصل است
از هفته های هفت و شش و چار فارغیم
شمع رخت که مطلع انوار کبریاست
تا دیده شد ز مطلع انوار فارغیم
مست از شراب صافی میخانه مسیح
تا گشته ایم از می خمار فارغیم
سر دو کون چون ز رخت آشکار شد
از نکته های مخفی اسرار فارغیم
منصور گشت کام نسیمی به فضل حق
از ما بدار دست که از دار فارغیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل حروفی میگوید که با دیدن روی یار، که جلوهگاه نور و راز الهی است، از همه چیز بینیاز شده است: از گلزار و آفتاب و شمع گرفته تا گردش زمان و اسرار پنهان. در میانهٔ غزل شیخ شهر را بهخاطر انکارش کنار میزند و از مستی با شراب مسیحایی سخن میگوید. در پایان خود را به منصور حلاج مانند میکند و میگوید به فضل حق کامیاب شده و از دار هراسی ندارد.
هوش مصنوعی: در برابر روی یار نگو که فقط از گلزار بینیازیم؛ ما با دیدن روی او یکباره از هستی هر دو جهان بینیاز شدهایم.
هوش مصنوعی: ای شیخ شهر، با انکار خود از ما دور شو. بهتر است به حقیقت ما اقرار کنی، زیرا ما را از انکار تو باکی نیست و به آن اعتنایی نداریم.
هوش مصنوعی: چون روشنی چهره و تاریکی زلف یار را داریم، تا ابد از شمعِ آفتاب و از شب تاریک بینیازیم. چهرهٔ او روز ما و زلفش شب ماست.
هوش مصنوعی: در راه وحدت بیگانهای (غیر خدا) وجود ندارد. اگر هم باشد، به خدا و به جان یار سوگند که ما از بیگانگان فارغ و بیاعتناییم.
هوش مصنوعی: از ماهِ روی تو هر ماه بهره و حاصلی داریم، پس به شمار هفتهها و عددهای هفت و شش و چهار نیازی نداریم. شاید مراد از این عددها هفت سیاره، شش جهت و چهار عنصر باشد که عاشق از همه بینیاز شده است. در این بیت با واژههای ماه و هفته بازی شده است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو مانند شمعی است که سرچشمهٔ نورهای عظمت الهی است. از وقتی آن را دیدهایم، از جستوجوی دیگر سرچشمههای نور بینیاز شدهایم.
هوش مصنوعی: از وقتی از شراب پاک میخانهٔ مسیح مست شدهایم، به شرابِ میفروش یا رنجِ خماری اعتنایی نداریم. منظور مستی معنوی و روحانی است.
هوش مصنوعی: چون راز هر دو جهان از چهرهٔ تو آشکار شد، دیگر به نکتههای پنهان و اسرار پوشیده نیازی نداریم. این بیت به اندیشهٔ حروفیان اشاره دارد که چهرهٔ انسان را جلوهگاه حقیقت میدانند.
هوش مصنوعی: آرزوی نسیمی به فضل حق برآورده و پیروز (منصور) شد. «فضل» احتمالاً اشارهای هم به فضلالله، پیشوای حروفیان، است. دست از ما بردارید که مانند منصور حلاج از دار ترسی نداریم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم
با چشم تو ز باده و خمار فارغیم
خانه گرو نهاده و در کوی تو مقیم
دکان خراب کرده و از کار فارغیم
رختی که داشتیم به یغما ببرد عشق
[...]
با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم
با چشم تو ز خانه خمار فارغیم
جامی بیار، ساقی و گردان کن از کرم
کز جور دور گنبد دوار فارغیم
ما را همین بسست که اندر طریق عشق
[...]
چون یار ما تو باشی ز اغیار فارغیم
چون کار ما توئی ز همه کار فارغیم
از تو چه خرمیم غمی را مجال نیست
باشد چه غم غم تو ز غمخوار فارغیم
چون دوستدار ما توئی از دشمنان چه باک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.