با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم
با چشم تو ز باده و خمار فارغیم
خانه گرو نهاده و در کوی تو مقیم
دکان خراب کرده و از کار فارغیم
رختی که داشتیم به یغما ببرد عشق
از سود و از زیان و ز بازار فارغیم
دعوی عشق وانگه ناموس و نام و ننگ
ما ننگ را خریده و از عار فارغیم
غم را چه زهره باشد تا نام ما برد
دستی بزن که از غم و غمخواره فارغیم
ای روترش که کاله گران است چون خرم
بگذر مخر که ما ز خریدار فارغیم
ما را مسلم آمد شادی و خوشدلی
کز باد و بود اندک و بسیار فارغیم
بررفت و برگذشت سر ما ز آسمان
کز ذوق عشق از سر و دستار فارغیم
ما لاف می زنیم و تو انکار می کنی
ز اقرار هر دو عالم و ز انکار فارغیم
مشتی سگان نگر که به هم درفتادهاند
ما سگ نزادهایم و ز مردار فارغیم
اسرار تو خدای همیداند و بس است
ما از دغا و حیلت و مکار فارغیم
درسی که عشق داد فراموش کی شود
از بحث و از جدال و ز تکرار فارغیم
پنهان تو هر چه کاری پیدا بروید آن
هر تخم را که خواهی می کار فارغیم
آهن ربای جذب رفیقان کشید حرف
ور نی در این طریق ز گفتار فارغیم
با نور روی مفخر تبریز شمس دین
از شمس چرخ گنبد دوار فارغیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و حال و هوای دلنشین آن اشاره میکند و از وابستگی به دنیا و دغدغههای آن رهایی مییابد. او از زیبایی روی معشوق و عطر گل و باده سخن میگوید و میفهمد که عشق واقعی او را از هر نوع وابستگی آزاد کرده است. شاعر در عین حال به غم و دشواریهای زندگی و ننگها بیاعتناست و خود را در شادی و خوشدلی در آغوش عشق مییابد. با تأکید بر اهمیت راز و اسرار عشق، او به رهایی از جدل و بحث اشاره میکند و در نهایت از نور وجود معشوق، شمس تبریز، به عنوان منبع آرامش و فارغ شدن از تب و تاب روزمرگی یاد میکند.
هوش مصنوعی: ما دیگر از زیباییهای طبیعت و گل و سبزه بینیازیم، زیرا چهرهٔ تو ما را بهقدری مسحور کرده است که به این چیزها فکر نمیکنیم. همچنین از شراب و مستی نیز بینیاز شدهایم، چون نگاه تو برایمان جانفزا و شگفتانگیزتر از هر چیز دیگری است.
هوش مصنوعی: ما خانهمان را به گرو گذاشتهایم و در کوی تو ساکن شدهایم. دکان خراب و بیاعتبار خود را هم رها کرده و از کار و زندگی معمولی بینیازیم.
هوش مصنوعی: عشق همهٔ دارایی ما را به غارت میبرد و ما از هر گونه سود و زیان و وابستگی به دنیا آزاد هستیم.
هوش مصنوعی: عشق را ادعا میکنیم و در عین حال، به ناموس و اعتبار خود هم توجه داریم، اما در حقیقت، از ننگ و عار دور شدهایم و آن را رها کردهایم.
هوش مصنوعی: غم چگونه جرأت دارد که نام ما را به زبان بیاورد؟ دست به کاری بزن که ما از غم و کسانی که غمگیناند، آزاد و رها هستیم.
هوش مصنوعی: ای کسی که روی تو دلگیر و عبوس است، چون کالاها گران قیمت هستند، بیمحابا عبور کن و به ما توجه نکن چون ما از خریدن و فروش بینیازیم.
هوش مصنوعی: برای ما روشن است که شادی و خوشحالی حقیقی به خاطر شرایط مادی (باد و بود) نیست، بلکه ما از میان کم و زیاد زندگی بینیاز و مستقل هستیم.
هوش مصنوعی: عشق ما را از هر چیزی دیگر، حتی از سر و لباس، بینیاز کرده است و ما از دغدغههای دنیوی و آسمانی رها شدهایم.
هوش مصنوعی: ما در اینجا از لافزدن و گفتن نادقیق حرف میزنیم و تو این سخنان را انکار میکنی، اما ما از تأیید و انکار هر دو عالم بینیازیم و به آنها وابسته نیستیم.
هوش مصنوعی: به سگیهای دنیاست که به هم درگیر شدهاند، اما ما از این نزاع و جھالت دوریم و از دنیای پست و بیارزش بینیازیم.
هوش مصنوعی: خدا فقط اسرار تو را میداند و این برای ما کافی است، چراکه ما از نیرنگ و فریب و تزویر رها هستیم.
هوش مصنوعی: درسی که عشق به ما آموخت هرگز فراموش نخواهیم کرد و ما از مناظره، بحث و تکرار این مسائل آزاد شدهایم.
هوش مصنوعی: هر کاری که در وجود تو پنهان باشد، خود را نشان خواهد داد. ما از کاشتن و تلاش برای به دست آوردن چیزهایی که میخواهیم، فارغ هستیم.
هوش مصنوعی: در اینجا مولانا میگوید که ما به دلیل حضور و جذابیت رفیقان، به سخنانی که در این مسیر گفته میشود و از طریق آنها به ما میرسد، توجهی نداریم و از آنها بی نیاز هستیم.
هوش مصنوعی: ما از نور چهرهٔ شمسالدین تبریزی بهرهمندیم و از گردش گنبد آسمان (چرخ) بینیاز هستیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
با روی او مگو که ز گلزار فارغیم
کز هستی دو کون به یکبار فارغیم
ای شیخ شهر! دور ز انکار ما برو
اقرار کن به ما که ز انکار فارغیم
با نور و ظلمت رخ و زلفش الی الابد
[...]
با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم
با چشم تو ز خانه خمار فارغیم
جامی بیار، ساقی و گردان کن از کرم
کز جور دور گنبد دوار فارغیم
ما را همین بسست که اندر طریق عشق
[...]
چون یار ما تو باشی ز اغیار فارغیم
چون کار ما توئی ز همه کار فارغیم
از تو چه خرمیم غمی را مجال نیست
باشد چه غم غم تو ز غمخوار فارغیم
چون دوستدار ما توئی از دشمنان چه باک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.