بی تو در چشمم نگه در شیشه چون سیماب بود
مردمک در دیده ام چون بسمل قصاب بود
انتظار مقدمت می بردم امشب تا سحر
همچو شمع کشته در ویرانه ام مهتاب بود
نوبهار ابر خط آبی زد و بیدار کرد
بس که عمری سرمه در چشم تو مست خواب بود
امشب از بزم حریفان تا سحر بیرون نرفت
ساغر می کشتی افتاده در گرداب بود
خط برویش کرد چشم بوالهوس را آشنا
ای خوش آن وقتی کلام الله بی اعراب بود
مرده فرزند قابل حیف باشد زیر خاک
عمرها بر دوش رستم قالب سهراب بود
در زمان ما سخن قدری ندارد سیدا
این گهر زین پیش در گنجینه ها نایاب بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با بیقراری عاشق در دوری از یار و شبزندهداری او در انتظار آغاز میشود. سپس با مضمون خط معشوق، از پایان روزگار ناز او و آشنا شدن چشم هوسبازان با چهرهاش سخن میگوید. در بیتهای پایانی، با اشاره به داغ رستم بر سهراب، از دریغ مرگ فرزند شایسته یاد میکند و سرانجام از بیقدری سخن در روزگار خود گلایه دارد.
هوش مصنوعی: بی تو نگاه در چشمم مانند جیوه در شیشه، لرزان و بیقرار بود و مردمک چشمم مانند حیوانی که قصاب سرش را بریده، در تپش و اضطراب بود.
هوش مصنوعی: امشب تا سپیدهدم چشمبهراه آمدنت بودم. در خانهٔ ویرانم تنها مهتابی کمسو میتابید که به شمعی خاموششده میمانست.
هوش مصنوعی: خطی که تازه بر چهرهٔ تو روییده، مانند ابر نوبهاری بر چشمت آب زد و آن را بیدار کرد، زیرا سرمهٔ چشم تو عمری مست خواب ناز بود. یعنی با آمدن خط، روزگار ناز و بیاعتنایی معشوق به سر آمد.
هوش مصنوعی: امشب جام شراب تا سحر از مجلس یاران بیرون نرفت و پیوسته میان آنان میگشت، چنانکه گویی کشتیای است که در گرداب افتاده و از آن رهایی ندارد.
هوش مصنوعی: روییدن خط بر چهرهٔ معشوق، چشم هوسباز را با آن آشنا کرد و هر کسی توانست آن را بخواند. چه خوش بود روزگاری که قرآن اعراب نداشت و جز اهل معرفت کسی از عهدهٔ خواندنش برنمیآمد. خط معشوق به اعرابی تشبیه شده که خواندن چهره را برای همه آسان کرده است.
هوش مصنوعی: فرزند شایستهای که بمیرد و زیر خاک برود، جای دریغ بسیار دارد. چنانکه پیکر سهراب روزگاری دراز بر دوش رستم سنگینی میکرد و داغ او از دلش بیرون نرفت.
هوش مصنوعی: سیدا، در روزگار ما سخن ارج و قدری ندارد، حال آنکه پیش از این، این گوهر در گنجینهها کمیاب و گرانبها بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش ما بودیم و آن مهر و، شب مهتاب بود
روی او کرده ست لطفی، زلف او در تاب بود
داستان عشق کز ابروی او می خواند دل
سوره یوسف نوشته بر سر محراب بود
بهر سجده پیش پایش هم به خاک پای او
[...]
شب که جوش گریه من مایه سیلاب بود
بخت بد را آب می برد و همان در خواب بود
تیغت آرام شهیدان داد اما دور ازو
زخم ها را اضطراب ماهی بی آب بود
عالمی را بی سبب گر کشت آن مغرور حسن
[...]
یاد عیشی کز رخت شبهای ما مهتاب بود
بخت ما بیدار و چشم آسمان در خواب بود
سالها در انقلاب گریة مستانه خیز
خانة ما محمل جمّازة سیلاب بود
دوش بیماه رخت از بیقراریهای دل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.