غنچهام خوبان غم خود دلنشینم کردهاند
صندل درد سر از چین جبینم کردهاند
نام من پروانهها در انجمنها بردهاند
شمعها روشن ز آه آتشینم کردهاند
در دل من آه آتشبار را نبود اثر
برق را پامال دست خوشهچینم کردهاند
گرچه عریانم گریبان کسی نگرفتهام
دست را کوتاهتر از آستینم کردهاند
نامدارم لیک عمر من به تلخی بگذرد
ز هر جای موم در زیر نگینم کردهاند
سیدا خوبان گره از کار من نکشودهاند
گرچه چون بند قبا پهلونشینم کردهاند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از حال خود میگوید: غم خوبان در دلش نشسته و آه سوزانش شمع عاشقان را روشن کرده است، ولی در دل خودش اثری ندارد. با وجود برهنگی، دست طلب به سوی کسی دراز نکرده و با وجود نامآوری، عمرش به تلخی میگذرد. در پایان میگوید خوبان او را مانند بند قبا در کنار خود نشاندهاند، اما گره از کارش نگشودهاند.
هوش مصنوعی: من مانند غنچهام و خوبان غم عشقشان را در دلم جای دادهاند. چین پیشانیام را، که از غم است، مانند صندل که درمان سردرد است، کردهاند؛ یعنی رنج من مایهٔ آسایش دیگران شده است.
هوش مصنوعی: پروانهها، یعنی عاشقان، در مجلسها از من یاد میکنند و شمعها را از آه سوزان من روشن کردهاند. سوز من سرمشق همهٔ عاشقان است.
هوش مصنوعی: آه آتشبارم در دلم اثری ندارد. برق را، که خرمن را میسوزاند، زیر دست خوشهچینِ من پایمال کردهاند؛ یعنی آتش آهم ضعیف و بیاثر شده است.
هوش مصنوعی: با اینکه برهنه و تهیدستم، از کسی چیزی نخواستهام و یقهٔ کسی را نگرفتهام. دستم را کوتاهتر از آستینم کردهاند؛ یعنی قناعت کردهام و دست طلب دراز نمیکنم.
هوش مصنوعی: نامم بلندآوازه است، ولی عمرم به تلخی میگذرد. گویی به جای موم، زهر زیر نگین من گذاشتهاند که نامم را با آن مهر کنند؛ یعنی شهرتم با تلخی همراه است.
هوش مصنوعی: ای سیدا، خوبان گره از کار من نگشودهاند. با اینکه مرا مانند بند قبا در کنار خود نشاندهاند، باز هم کارم گرهخورده مانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در فراق شعله خاکستر نشینم کردهاند
اخگری بودم نفس خامان چنینم کردهاند
هر دمم باغی فریب از رنگ و بویی میدهد
در سمومآباد حرمان خوشهچینم کردهاند
خندهام وز بخت خرم با لب گل زادهام
[...]
عندلیب گلشنم گلخن نصیبم کردهاند
بخت بد بنگر! چنان بودم چنینم کردهآند
در ازل چون طرح دریا ریختند از اشک من
موج این دریا ز چین آستینم کردهاند
دست بر دستم نکویان پرورشها دادهاند
[...]
تا به زلف خویش خوبان همنشینم کردهاند
تیرهبختان شهریار ملک چینم کردهاند
ماتم فرهاد و مجنون برد بیرونم ز شهر
داغهای لالهها صحرانشینم کردهاند
نوخطان دامان زلف خود به دستم دادهاند
[...]
مهر عشقش در ازل خط جبینم کردهاند
نام مجنون را ازآن نقش نگینم کردهاند
حلقه پرپیچ و تاب نذر زلفش دل ربود
همچو اسکندر که با ظلمت قرینم کردهاند
یاد دادن از وجود آن دهن وهم است و بس
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.