دی میان عاشقان ساقی و مطرب میر بود
در هم افتادیم زیرا زور گیراگیر بود
عقل باتدبیر آمد در میان جوش ما
در چنان آتش چه جای عقل یا تدبیر بود
در شکار بیدلان صد دیده جان دام بود
وز کمان عشق پران صد هزاران تیر بود
آهوی میتاخت آن جا بر مثال اژدها
بر شمار خاک شیران پیش او نخجیر بود
دیدم آن جا پیرمردی طرفهای روحانیی
چشم او چون طشت خون و موی او چون شیر بود
دیدم آن آهو به ناگه جانب آن پیر تاخت
چرخها از هم جدا شد گوییا تزویر بود
کاسه خورشید و مه از عربده درهم شکست
چونک ساغرهای مستان نیک باتوفیر بود
روح قدسی را بپرسیدم از آن احوال گفت
بیخودم من میندانم فتنه آن پیر بود
شمس تبریزی تو دانی حالت مستان خویش
بی دل و دستم خداوندا اگر تقصیر بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا مجلس مستانهٔ دیروز عاشقان را روایت میکند که ساقی و مطرب بر آن فرمان میراندند و عقل و تدبیر در آتش آن جایی نداشت. در این صحنه آهوی اژدهاوش عشق شیران را شکار میکند و به سوی پیری روحانی با چشم خونین و موی سپید میتازد، و آسمان و خورشید و ماه از این شور درهم میشکنند. حتی روح قدسی از حال خود بیخبر است و آشوب را به آن پیر نسبت میدهد. در پایان شاعر از شمس تبریزی، که حال مستانش را میداند، به سبب بیدلی و بیاختیاری خود عذر میخواهد.
هوش مصنوعی: دیروز در مجلس عاشقان، ساقی و مطرب فرمانروا بودند؛ ما در هم افتادیم و به جان هم پیچیدیم، چون غلبه و کشاکش مستی سخت بود.
هوش مصنوعی: عقلِ اهل تدبیر به میان شور و جوش ما آمد، اما در چنان آتشی جایی برای عقل و چارهاندیشی نبود.
هوش مصنوعی: برای صید دلباختگان، صدها چشمِ جان مانند دام گسترده بود و از کمان عشق صدها هزار تیر پرتاب میشد.
هوش مصنوعی: آهویی آنجا مانند اژدها میتاخت و شیرانی به شمار ذرههای خاک در برابرش شکار و صید بودند؛ یعنی معشوقِ به ظاهر نرم، قویترین دلاوران را صید میکرد.
هوش مصنوعی: در آنجا پیرمردی شگفت و روحانی دیدم که چشمش از مستی و سوز مانند تشتی پر از خون سرخ بود و مویش مانند شیر سپید.
هوش مصنوعی: ناگهان دیدم آن آهو به سوی آن پیر تاخت؛ از این رویداد گویی آسمانها از هم گسستند و نظم ظاهری جهان چون فریب و نمایشی فرو ریخت.
هوش مصنوعی: از شدت هیاهوی مستانه، کاسهٔ خورشید و ماه درهم شکست، چون جامهای مستان بسیار لبریز و فراوان بود.
هوش مصنوعی: از روح قدسی (جبرئیل) دربارهٔ آن احوال پرسیدم؛ گفت: من خودم بیخود و مستم و نمیدانم، این آشوب کارِ آن پیر بود.
هوش مصنوعی: ای شمس تبریزی، تو خود حال مستانت را میدانی؛ ای خداوندگار، اگر خطا و کوتاهیای رفت، من بیدل و از دسترفتهام و اختیاری نداشتم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ترک من گوئی که بازش خاطر نخجیر بود
کابرویش چاچی کمان و نوک مژگان تیر بود
گه ز چین زلف او صد شور در چین می فتاد
گه ز چشم جادوش صد فتنه در کشمیر بود
دوش ترکی تیغ زن را مست می دیدم بخواب
[...]
تا دل دیوانه بود از عافیت دلگیر بود
همچو شیون خانه زاد حلقه زنجیر بود
گریه چون سیلاب از یک خانه روی دل ندید
ناله هر جا رفت نی در ناخن تأثیر بود
تیره روزی نیست امروزی که تدبیری کنم
[...]
ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بود
گرد را هم سرمه سای ناله زنجیر بود
این زمان منزل پرستم، ورنه چندی پیش ازین
نقش پای خضر در چشمم دهان شیر بود
دست معمار فلک را کوتهی پیچیده داشت
[...]
وقت جان دادن بسی از زندگی دلگیر بود
جان شیرینش ز فکر الفت تن سیر بود
نالهاش از بیکسی بسیار با تاثیر بود
کند اندر پا و اندر گردنش زنجیر بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.