ما مست شدیم و دل جدا شد
از ما بگریخت تا کجا شد
چون دید که بند عقل بگسست
در حال دلم گریزپا شد
او جای دگر نرفته باشد
او جانب خلوت خدا شد
در خانه مجو که او هواییست
او مرغ هواست و در هوا شد
او باز سپید پادشاه است
پرید، به سوی پادشا شد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ما مست شدیم و دل جدا شد
از ما بگریخت تا کجا شد
چون دید که بند عقل بگسست
در حال دلم گریزپا شد
او جای دگر نرفته باشد
او جانب خلوت خدا شد
در خانه مجو که او هواییست
او مرغ هواست و در هوا شد
او باز سپید پادشاه است
پرید، به سوی پادشا شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حالتی از مستی و شیدایی میپردازد که در آن دل از خود دور شده و به جستجوی معشوق میپردازد. او بیان میکند که با شکستن بند عقل، دل به جایی خالی و الهی پرواز میکند. در واقع، دل به سوی خلوت خدا میرود و در دنیای عرفان و معنویت جستجو میکند، و نه تنها در دنیا بلکه به سرزمینی دیگر و به سوی پادشاهی آسمانی پرواز میکند. شاعر به زیبایی توهمی از پرندهای را به تصویر میکشد که در جستجوی آزادی و وصل است.
هوش مصنوعی: ما در حال مستی هستیم و دلمان از ما جدا شده و بهسرعت فرار کرده است؛ نمیدانیم به کجا رفته است.
هوش مصنوعی: زمانی که عقل من از کار افتاد، دل من بیوقفه فرار کرد.
هوش مصنوعی: او به جای دیگری نرفته و فقط به سوی خلوت و نزدیکی با خدا رفته است.
هوش مصنوعی: او را در خانه جستجو نکن، زیرا او به فضایی آزاد پرواز کرده و به مرزهای جدیدی رفته است. او موجودی آزاد است و در آسمانها سیر میکند.
هوش مصنوعی: او، پرندهای سفید و پادشاه است که با پرواز به سوی پادشاهی دیگر رفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چون روی تو ماه سمانباشد
چون زلطف تو مشک ختانباشد
فاجابه رحمه الله
چون دلبر من بیوفا نباشد
کش هیچ غم کار ما نباشد
[...]
آن عهد و وفای ما کجا شد
از هر دو دلت چرا جدا شد
دی عادت تو همه وفا بود
امروز چرا همه جفا شد
بر لشکر حسن، پادشاهی
[...]
چون مملکت سخا تو را شد
انگار همه جهان مرا شد
بیگانه نمود بخت با من
چون نام تو بردم آشنا شد
گر بر فلک است بد سگالت
[...]
چون آینه هر کجا که باشد
جنسی به دروغ بر تراشد
ای کز تو همه جفا وفا شد
آن عهد و وفای تو کجا شد
با روی تو سور شد عزاها
بی روی تو سورها عزا شد
شد بیقدمت سرا خرابه
[...]
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.