چون مملکت سخا تو را شد
انگار همه جهان مرا شد
بیگانه نمود بخت با من
چون نام تو بردم آشنا شد
گر بر فلک است بد سگالت
پندار خری به آسیا شد
ور در چاه است نیک خواهت
انگار قدر بر سما شد
ابلیس لعین ز جنت آمد
نمرود هلاک در هوا شد
بیدولت تو زمانه میگفت
سبحان الله کرم کجا شد
جاوید همان که از سعادت
عمر تو ذخیره بقا شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر مدحی است که ممدوح را فرمانروای قلمرو بخشش میخواند و میگوید با نام او بخت شاعر یار شده است. شاعر بلندی ظاهری دشمنان ممدوح را بیارزش میشمارد و فرجام آنان را به راندهشدن ابلیس از بهشت و نابودی نمرود در هوا مانند میکند، اما نیکخواه او را حتی اگر در چاه باشد سربلند میداند. در پایان میگوید پیش از دولت او کرم از جهان رفته بود و برای ماندگاری عمر و دولتش دعا میکند.
هوش مصنوعی: از وقتی که فرمانروایی بر قلمرو بخشندگی به دست تو افتاد، چنان است که گویی همهٔ جهان از آنِ من شده است؛ زیرا بخشش تو به من میرسد.
هوش مصنوعی: بخت با من بیگانه و ناسازگار بود، اما همین که نام تو را بر زبان آوردم با من آشنا و یار شد.
هوش مصنوعی: اگر بدخواه تو به ظاهر تا آسمان هم بالا رفته باشد، او را مانند خری بدان که به آسیاب رفته است؛ یعنی بلندیاش بیارزش است و جز رنج و گردیدن بیهوده حاصلی ندارد.
هوش مصنوعی: و اگر نیکخواه تو در چاه گرفتار باشد، بدان که قدر و مرتبهاش تا آسمان بالا رفته است؛ چون سرانجام به دولت تو سربلند میشود.
هوش مصنوعی: چنانکه ابلیس ملعون از بهشت رانده شد و نمرود در هوا، در کوشش برای رسیدن به آسمان، نابود شد؛ یعنی دشمن مغرور هرچه بالا رود سرانجام سقوط میکند.
هوش مصنوعی: پیش از روی کار آمدن دولت تو، روزگار با شگفتی میگفت: سبحانالله، بخشندگی کجا رفته است؟ یعنی بی تو کرم از جهان رخت بربسته بود.
هوش مصنوعی: جاودانه باد این حال که به یاری بخت نیک، عمر تو اندوختهای برای ماندگاری و بقا شده است؛ دعا برای عمر دراز ممدوح.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون روی تو ماه سمانباشد
چون زلطف تو مشک ختانباشد
فاجابه رحمه الله
چون دلبر من بیوفا نباشد
کش هیچ غم کار ما نباشد
[...]
آن عهد و وفای ما کجا شد
از هر دو دلت چرا جدا شد
دی عادت تو همه وفا بود
امروز چرا همه جفا شد
بر لشکر حسن، پادشاهی
[...]
چون آینه هر کجا که باشد
جنسی به دروغ بر تراشد
ای کز تو همه جفا وفا شد
آن عهد و وفای تو کجا شد
با روی تو سور شد عزاها
بی روی تو سورها عزا شد
شد بیقدمت سرا خرابه
[...]
چون حاجت دوستی روا شد
هر چیز که جز غرض، وفا شد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.